Dila Karam
Kürt geçinen Kürtlerin aslında Ermeni olduklarını Melih
Gökçek ilan etmiş, hem de bu insanların sadece (çok affedersiniz) Ermeni değil,
aynı zamanda ateist olduklarını da belirtmiş. "Vatanına bağlı Ermeni kardeşlerimiz"
diye yeni bir grup yaratıp, onları tenzih etme inceliğini göstermiş. Her ne
kadar tam bu noktada benim aklıma, acaba bu vatana bağlı Ermenilerin İslam'a
hizmet için çalışmaları gerekiyor mu diye bir soru geliyorsa da, nefret
söyleminin şiirselliğini bozmamak için boş veriyorum.
Yalnız benim açımdan devasa bir sorun mevcudiyetini
koruyor. Vatanıma olan bağlılığıma ve imanıma halel gelmemesi için emin olmak
zorundayım ki, acaba fena fecilikte Ermeni olmak mı daha önce gelir, yoksa
ateist olmak mı? Bakın bu sorun çok ama çok önemlidir. Kimi neye göre
sınıflandıracağız? Kimi neye göre ayırıp yaftalayacağız? Hoş görebileceğimiz
durumlar nelerdir? Misal dinine bağlı bir Ermeni makbul mudur? Eğer bir Ermeni
sonradan İslam'ı seçmiş ise, Ermenilik hali ne olacaktır? Aslında bu kutlu
durum için benim önerim, Müslüman olan Ermenilerden söz ederken
"affedersin Ermeni" demememiz. (Zekamla nasıl gurur duyduğumu
anlayamazsınız.)
Ancak anladığım kadarıyla asla ama asla telafisi olmayan
şey, bir insanın ateist olmasıdır. Yani bence bu, Ermeni olma vahametinden bile
daha beter bir vahamettir. Ne yani, misal ateist bir Türk sadece Türk olduğu
için daha mı değerlidir? Hiç sanmıyorum. Aslında o da sözde Türk'tür zaten.
Muhtemelen Türk geçinen Kürt kökenli ateist Ermenidir.
Zaten benim nöronlarım da sözde nöron. Bunca tahribata
rağmen bağa mı didin demediğine göre, kendini canlı sanan ölü hücreler. Evet.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.