Soğuk Ermeni kışlarında gece vakit nasıl
geçer? Bunun bir yolu
da, bu yüksek plotaların kadınlarının kuşaktan kuşağa
aktardıkları gelenek gereği iğne ipliğe sarılıp nakış işlemektir. El işinin
soylulara ait bir uğraş olduğu Avrupa’dan farklı olarak nakış işlemek, Ermeni
toplumunda her sınıftan kadının yüzyıllar boyu yaptığı – ve herhalde yalnızca
kış mevsimine ait olmayan – olağan bir işti.
Maraş’da (bugün Türkiye’nin
güneydoğusundaki Kilikya’da) geliştirilen nakış işi, her ne kadar Ermeni el
sanatlarının tek yöresel çeşidi değilse de, ayırt edici özelliklere sahiptir.
“Maraş işi” nakışların kendine özgü desenleri vardır. İsimleri de çeşitlidir.
Kimisi ismini gündelik eşyalardan (“fincan”) almıştır, kimisi de daha mistik
çağrışımlar yapar (“yedi dağın çiçeği” gibi). Desenler çoğu kez, Ermeni
dünyasının farklı yerlerinde bulunan örgü şeklinde oymalar ya da haçlar gibi
mimari motifleri çağrıştırır. Genellikle koyu renk zemin üzerine mavi ya da
kırmızı iplik kullanılarak, bazen de özel önemi olan eşyalar için inci
dikilerek, ya da altın ya da gümüş iplikle sarma şeklinde yapılır.
Evlerin süslenmesinde kullanılanların,
ya da çeyiz sandıkları için yapılanların dışında nakış işleri, aynı zamanda bir
ihraç ürünüydü. Maraş bölgesinde kumaş dokuma ve bununla bağlantılı el
sanatları yaygın bir ekonomik faaliyet koluydu. Erkekler ham pamuğu temizler,
döver ve kurutur, kadınlar da onu eğirerek çeşitli kalınlıklarda ipliğe
dönüştürürlerdi. Boyama işini (boya yerel bitkilerden, mineral ve hayvan
ürünlerinden elde edilirdi, kimyasallar sahneye daha sonra çıkacaktı) ve iplikle
ilgili diğer işlemleri erkeklerle kadınlar birlikte yaparlardı. El işi tabii ki
en ince ipliği gerektirirdi.
Dini amaçlarla yapılan işlemeler –
örneğin kilise objelerinin ve rahiplerin giysileri için yapılan süslemeler –
tahmin edilebileceği gibi Ermeni kültür dilinin önemli bir parçasıdır. Mihrap
ya da ayin kupasının üzerine örtülen örtülere, rahiplerin ayin sırasında
giydikleri, başlık, ayakkabı ya da kisvelere zenginlik katmak için daha
gösterişli işlemeler yapılır. Bu amaçla kullanılan desenler Ermeni
haçkarlarında gördüğümüz haçlar şeklinde olabileceği gibi, çiçek ya da
geometrik motifler de içerebilir. Bu gelenekler bugün de Ermeni kilisesi
tarafından sürdürülmekte.
Evde kullanılan işlemelere dönecek
olursak, Ermenistan’da ve Diyaspora’da dantel işi, özellikle daha eski, örneğin
ailenin atalarının geldiği bölge ya da şehire özgü geleneksel tarzda ise aile
yadigârı değerindedir. Bu tür işlemeler bazı evlerde hâlâ kuşaktan kuşağa, çoğu
kez anneden kız çocuğa, ya da büyükanneden toruna aktarılır, kimi zaman da
okullarda ya da cemaat örgütlerinde öğretilir.
İster nakış gibi dekoratif türden olsun,
isterse temel ekonomik faaliyetlerden olsun – kunduracılıktan marangozluğa,
kuyumculuktan eyer imalatına kadar – Ermeni zanaat ve el sanatları ustalarının
yok olması Osmanlı İmparatorluğu’nun son günlerinde ekonomiye büyük bir darbe
indirdi. Ancak Ermenilerin yerel meslekler ve ticareteki etkilerinin halkın
belleğinde hâlâ yaşadığı Maraş (bugün Türkiye’de resmi adı Kahramanmaraş’tır)
gibi yerlerde onların geride bıraktıkları miras varlığını sürüyor.
Referanslar ve diğer kaynaklar
1. Alice Odian Kasparian. Armenian
Needlelace and Embroidery: A Preservation of Some of History’s Oldest and
Finest Needlework. EPM Publications, 1983
2. Varty Keshishian. “Sandjak of Marash
– Trades”, Houshamadyan, 22 Eylül 2011
3. “Arts of Armenia [Textiles]”,
Armenian Studies Program, California State University, Fresno
from Dickran Kouymjian. The Arts of
Armenia, Calouste Gulbenkian Foundation, 1992
4. Armenian Embroidery
5. John Hopper. “Armenian Embroidery”,
The Textile Blog, 21 Eylül 2009
6. Catherine Amoroso Leslie. Needlework
Through History: An Encyclopedia, Greenwood, 2007, s. 71-74
100y100f_093_MarashEmbroidery
Görsele ait bilgi
18. yüzyıldan kalma bir Ermeni el işi;
Maraş tarzı nakış hakkında daha fazla bilgi için bkz.
armenianembroidery.tripod.com
Atıf ve kaynak
Honolulu Academy of Arts [Genel
kullanıma açık alan], bkz. Wikimedia Commons
Bizi takip edin
Facebook – Twitter – Instagram – Google+



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.