Bu aile 1915 katliamında Ninem dedem ve dört amcam
evlerinden alınarak sonu belli olmayan bir yolculuğa çıkarılıyor.Yolda bir yerde
durak yaptırıldığında Ninem Babama ve amcama gösterdikleri bir ağaca
çıkmalarını ve kendileri gözden kaybolana kadar oradan inmemelerini
tembihliyor.Ve böylece Babam ve Amcam katliamdan bu şekilde kurtuluyor.Aileleri
gözden kaybolana kadarda onları izleyip sonrada ağaçtan inerek korku içinde
ağlayarak beklemeye başlıyolar.Bu talihsiz iki çocuğu oradan geçen bir köylü
bulup Evine götürüyor. Ama evin hanımı çocukları istemiyor.Bunun üzerine köylü
amcamı yetiştirme yurduna teslim ediyor.Babamıda yanında tekrar eve götürüyor.
Ama evin hanımı defalarca babamı istemediğini yeniliyor ve eşi her evden
gidişte onu götürüp ormana bırakıyor. Köylü bu iş kötüye gidecek diye düşünüp,
çareyi babamı götürüp Mardinli bir aileye emanet etmek zorunda kalıyor. Ve
babam bu Mardinli ailenin yanında bir müddet kalıp,Teyzesi bulunup onlara
teslim ediliyor.Ve birkaçyıl sonra abisi kendisini bularak Türkiyeyi
terkedeceğini kendisiyle birlikte gidip gitmeyeceğini sorduğunda ,babam
teyzesinin yanından ayrılmayacağını söylüyor ve iki kardeşin hazin ayrılığı
başlıyor.aykırı doğrular
http://www.aykiridogrular.com/haber-1089-1915ten-once-Diyarbakir-Hancepekte-yasayan-Ermeni-ailesi-.html
2 yorum:
Ne yazık ki Anadolunun hemen her köşesinde buna benzer ve hatta bundan daha acıklı binlerce olay yaşanmış ve bir halk yok edilmiştir.Anadolu bir anda fakirleştirilmiştir.Anadolu bu olaylarla zenginh ermeni sanatından,kültüründen ve ticari yaşamından yoksun bırakılmıştır.
1915 de her ermeni ailesinde ayrı ayrı dramlar yaşandı malesef. Kimi aileler tamamen silindi,kimilerinde kadınlar müslümanlarla evlenmek zorunda kaldı,Nice çocuklar yetim bırakıldı. Dileğimiz bir daha bu ve buna benzer olayların yaşanmamasıdır. Bu bir insanlık ayıbıdır.Bunun özrü olmamakla birlikte,özür dilenmesi erdemlice bir daveanıştır yinede.. Saygılarımla.
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.