Doğan Hızlan
Ermeniler Anadolu’nun dört bir tarafına yayılıp, dönemin birçok merkezi noktasını, bugünün büyük kentlerinin, en başta da İstanbul’un kültürel yapısında, genel kültür çizgisindeki büyük emekleri, yoğun katkıları vardır.Türk müziğindeki bestecileri, icracıları anımsadığınızda, bu birlikteliğin derecesini anlarsınız. Tam da bu müzik ve icra açısından iki albümden söz edeceğim...Sibil’in Ser (1) albümünü dinledim.Müzik yazarı Naim Dilmener’in Sibil hakkında yazdıkları, onu neden dinlememiz gerektiğini yeterince kanıtlıyor:“Namag ile bir ihtilal yaptı Sibil Pektorosoğlu, Ermenice bir albüm yaptı. Sound, şarkılar, vokal o kadar muhteşemdi ki mucize vuku buldu ve albümü herkes bağrına bastı.
Yalnız müziğin değil, memleketin tarihi de Sibil için
övgülerden övgü beğenmeyecek.”Albüm kitapçığı üç dilde basılmış, Türkçe,
Ermenice, İngilizce.CD’de beğendiğim parça, Ermeni Filarmoni Orkestrası eşliğinde
Sibil-Andre’nin Aşk Masalı adını taşıyan düeti.Vadedilen Vatan, Sevgi de salık
verdiğim parçalar.Günün diğer albümü ise, Finding Songs-Ara Dinkjian Quartet
(2).Udî Ara Dinkciyan, Amerika’da yaşıyor.Bestelerini udun Stradivarius’u
olarak nitelendirilen Manol yapımı bir saz ile çalıyor. Manol adıyla bilinen
Emmanuel Venios, 1838 yılında Ege Denizi’nin doğusunda Folegandros Adası’nda
doğdu. Genç yaşta, Konstantinopol’ün Galata semtinde mobilya onarmaya başladı,
1860’ların başında 22 yaşında şehrin en bilinen lütiyelerinden (enstrüman
yapımcısı) biri olmuş. 1914’te İstanbul’da ölmüştür.Ben de Manol udu çaldım,
sesini çok iyi bilirim.CD’nin ilk bestesi Dans eden Kızlar-Anadolu New York’ta
buluşur. Kitapçıkta bestelerin esin kaynağını okuyabilirsiniz.İyi bir udi,
Manol çalarsa, gerçekten bir müzik ziyafeti olur. Onun için dinleyin.* *
*ERMENİ halkı bu topraklarda sadece, müzik ve icracıları ile var olmamışlardır
elbette... Yazılı, sözlü kültürleriyle de önemli bir etkileri vardır. Günledik
hayatımıza giren birçok kelimeden tutun da manilere kadar...“Gül Ağacı Boy
Vermez” (3) kitabından söz etmek istiyorum bu yüzden...M. Sabri Koz, Ermeni
Harfli Türkçe ve Ermenice Mâniler’i bir kitapta toplamış. İki dildeki manilerde
ana konu aşk, düşünce, tasavvuf. Koz, Giriş’te mânilerin ana temalarını ortaya
koyarken, en çok rastlanan kelimeleri sıralıyor: Aşk, aşk u sevda, sevda,
sevdakâr, gül, bülbül, güzel, yürek.Koz’un mâniler konusundaki özlü
incelemesini de okuyun. 320 mâniden bir örnek:“Al başımdan sevdânı Başka bir âdeme sar Senin mahzun bakışın
Günde bin âdem asar.”* * * BİRLİKTE yaşadığımız insanların kültürünü daha iyi
anlamamız gerekir. Neleri kaybettiğimizi nelere zarar verdiğimizi daha iyi fark
edebilelim diye... (1)‘Ser’, Sibil, Ossi Müzik(2) ‘Finding Songs’, Ara Dinkjian
Quartet, 2 CD, Kalan Müzik(3) Gül Ağacı Boy Vermez, Ermeni Harfli Türkçe ve
Ermenice Mâniler, M. Sabri Koz, Turkuaz YayınlarıErmeniler Anadolu’nun dört bir tarafına yayılıp, dönemin birçok merkezi noktasını, bugünün büyük kentlerinin, en başta da İstanbul’un kültürel yapısında, genel kültür çizgisindeki büyük emekleri, yoğun katkıları vardır.Türk müziğindeki bestecileri, icracıları anımsadığınızda, bu birlikteliğin derecesini anlarsınız. Tam da bu müzik ve icra açısından iki albümden söz edeceğim...Sibil’in Ser (1) albümünü dinledim.Müzik yazarı Naim Dilmener’in Sibil hakkında yazdıkları, onu neden dinlememiz gerektiğini yeterince kanıtlıyor:“Namag ile bir ihtilal yaptı Sibil Pektorosoğlu, Ermenice bir albüm yaptı. Sound, şarkılar, vokal o kadar muhteşemdi ki mucize vuku buldu ve albümü herkes bağrına bastı.
http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/26065458.asp
1 yorum:
"Turkiye Turklerindir" siari altinda "birlikte yasadigimiz insanlarin kulturu" gercekten anlasilmak istenebilir mi sayin Hizlan ?.
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.