Ohannes Conkar
Nefret etmek, isyan etmek yeter mı? Bu hayat yaşamaya
değer mi? Müslümanım diyenlerin insanların tekbir getirerek kafalarının
kesilmesi, evet Müslümanlık buysa ne mutlu bana Ermeniyim. Daha önceleri böyle düşünmezdim. Bir insan nerede
doğduysa oranın ırkına tabi olmasını isterdim. İnsanların, ne doğumu, ne ölümü elinde değil. Ama insanları öldürmek, kafalarını kesmek, sağ kalanların
yerlerinden, yurtlarından vatanlarından edilmesi, bir daha yaşadığı, doğduğu
toprakları görememesi, evinden, işinden olması, ailesinden uzaklaştırılması,
kadınları, kızları çırılçıplak soyulup köle gibi satılması, 21. yy. dahi bu
insanlık dışı vahşi, hayvanlaşan insanların olması, bunlara yardım edenlerin, silah,
cephane, sağlık malzemeleri göndermesi, sınırları bu gibi terör gruplarına
açılması, bir yerde göz yumulması, yaralanların tedavi edilip tekrar
gönderilmesi kabul edilemez bir insanlık suçudur.
Bu terör odaklarına yardım edenlerin, kaderleri de kafaları
kesilenler gibi olsun: olsun ki bir daha bu gibi terör odaklarına yardım
etmesin,
Kafası kesilenleri videoya alınıp, resimlerinin çekilmesi
sanki iyi bir şey yapılmış gibi gösterilmesi vahşiliktir, insanlık dışıdır.
Bir ülkenin başkanının değiştirilmesi için, terör
odaklarına yataklık edilmesi, sonrasında ise kendilerine bile zararlı hale
gelen birer vahşi insanlar oluşturduğunu gördüğünde bu kişi veya devletlerin
karar vericileri memnun oluyormu acaba?
Ben insan olduğumdan utanıyorum!
Onlar utanmıyor...
Ohannes Conkar
11.10.2014 23:00
__._,_.___
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.