Ermeni Soykırımı’nı simgeleyecek tek bir kişi seçmek
gerekseydi, 19. yüzyıl sonu ile 20. yüzyıl başında Ermenilerin yaşadıklarının
bir mikrokozmosu olarak tek bir kişinin öyküsü aranacak olsaydı, bu kişi hiç
kuşkusuz rahip ve müzisyen Gomidas (Doğu Ermenice söylenişiyle Komitas) olurdu.
Soğomon Soğomonyan 1869’da bugünkü Türkiye’nin batı
bölgesinde bulunan Kütahya’da doğdu. Küçük yaşta anne ve babasını kaybetti ve
bakımını akrabaları üstlendi. Ancak 1881’de eğitim için, o zaman Rusya
İmparatorluğu topraklarında olan, Ermeni Kilisesi’nin merkezi Eçmiyadzin’e
gönderildi. O yaşında hiç Ermenice bilmiyordu; ama kilise ayinlerinde ilahiler
söylüyordu ve çok güzel bir sesi vardı. Din eğitimini tamamladıktan sonra, daha
da geliştirilen müzik yeteneği sayesinde koroda görev yaptı ve Vartabed (Batı
Ermenicesinde Vardapet – evlenmeyen rahip) rütbesine yükseltildi
Katolikos Hrımiyan ve varlıklı Ermeni işadamı
Mantashev’in desteğiyle Gomidas Vartabed yüksek müzik eğitimi almak üzere,
Avrupalılara Ermeni müzik geleneğini tanıtacağı Almanya’ya gönderildi. Kültürü
yalnızca sınırlar ötesinde icra etmenin ve paylaşmanın da ötesinde derin müzik
yeteneği sayesinde Ermeni (ve Kürt) halk müziği, Ermeni dini müziği ve “khaz”
olarak bilinen Ermeni müzik notasyonu sistemi alanında kapsamlı araştırmalar
yaptı. Ermeni Kilisesi’nin litürjisinin (Pazar ayini) Batılı müzik sistemleri ve
notasyonu kullanılarak uyarlanması bu döneme rastlar. Gomidas’ın bu ilahi için
yaptığı uyarlama (çağdaşı Makar Yekmalian’ınkiyle birlikte) bugün de çok
sevilir ve yaygın olarak söylenir.
Gomidas Ermenilerin sanat tarihinin en büyük iki merkezi
olan Rus İmparatorluğu’nda Tiflis (bugün Gürcistan’ın Tbilisi kenti) ve 1910’da
yerleştiği Osmanlı İmparatorluğu’nun başkenti Konstantinopolis’te (bugünün
Türkiyesi’nde İstanbul) Ermeni kültür yaşamının önemli bir parçası haline
geldi. Ermeni müziğinin icrası, geliştirilmesi, öğretimi ve yaygınlaştırılması
yönündeki çalışmalarının yanı sıra İstanbul’da 300 kişilik bir koro
yönetmesiyle de ünlüdür.
Ermeni toplumunun önde gelen şahsiyetlerinden biri olması
nedeniyle, 24 Nisan 1915’te tutuklanan Ermeni toplumunun liderleri arasında o
da vardı. Tutuklamalar, Ermeni Soykırımı’nın habercisiydi. Gomidas da
diğerleriyle birlikte ülkenin iç kesimlerine doğru sürgüne çıkarıldı; ancak
nüfuz sahibi kişilerin araya girmesiyle geri getirildi. Ne var ki, bu sırada
yaşadıkları, birçok Ermeninin inanışına göre, yalnızca akli dengesini yitirmesi
sonucunda meydana gelebilecek büyük bir değişim geçirmesine yol açtı.
Birkaç yıl İstanbul’da bir hastanede kalan Gomidas
1919’da Fransa’ya götürüldü ve 1935 yılındaki ölümüne kadar tüm yaşamını
Paris’in banliyölerinden Villejuif’te bir psikiyatri hastanesinde geçirdi.
Öte yandan Gomidas Vartabed’in trajik öyküsü Ermeni
Soykırımı’nın neyi amaçladığını ortaya koyuyor: Bir halkı ve kültürünü yok
etmek. Ancak başka bir açıdan da Gomidas Vartabed’in müzik alanında yarattığı
devrimci eseri yaşamaya ve Ermeni müziğine esin kaynağı olmaya devam ediyor.
Onun Ermeni klasik müziğinin kurucusu sayılması hiç de nedensiz değil.
Ölümünden sonra ateist, milliyet karşıtı bir rejimin, onun Ermeni bir rahip kimliğindeki
bedenini Sovyet Ermenistanı’nda bir ulusal mezara gömmesi bu insanın bütün bir
ulus üzerindeki derin etkisinin kanıtını oluşturuyor. Yerevan’da, birçok ünlü
Ermeni şahsiyetin gömülü olduğu Panteon da Gomidas’ın adını taşımakta.
Referanslar ve Diğer Kaynaklar
1. Virtual Museum of Komitas
2. Meliné Karakashian. “Did Gomidas ‘Go Mad’? Writing a
Book on Vartabed’s Trauma”, The Armenian Weekly, July 24, 2013
3. Khoren Vartabedian. “original voice of Komitas
Vartabed”, 1 dakika
4. Armenian Preparliament. “Բացահայտելով կոմիտասյան երգը
– Արթուր Շահնազարյան / Discovering the music of Komitas – Artur Shahnazaryan”,
77 dakika (Ermenice)
5. Wikipedia: “Komitas”
Bizi takip edin
Görsele ait bilgi
Gomidas Heykeli ve Ermeni Soykırımı Anıtı, Detroit,
Michigan
Atıf ve Kaynak
Mikerussell [GFD, CC-BY-SA-3.0 ya da
CC-BY-SA-2.5-2.0-1.0], bkz. Wikimedia Commons
Facebook – Twitter – Instagram – Google+

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.