Ermeni Soykırımı’nın tarihine dair on binlerce belge
bulunuyor. Ermeni Soykırımı yıllarında yabancı ve Ermeni fotoğrafçıların
çektiği yüzlerce fotoğraf katliamın kanıtıdır. Her geçen yıl Ermeni Soykırımı
ve sonuçlarını kanıtlayan yeni fotoğraflar ortaya çıkıyor. Ermeni Soykırımı
Müze-Enstitüsü ‘Ermeni Soykırımı hakkında 100 fotoğraf hikayesi’ başlığı
altında katliamın fotoğraflarını bir araya topladı. Fotoğrafların bir kısmı
ArmenianGenocide100.org devamlı olarak sunuluyor.
Yozgatlı Kıgemes ve Rebeka Kürkçyanların düğün
fotoğrafıdır (Yozgat, 1910). Kürkçyan ailesinden kalan tek şey. Fotoğraf,
zamanla yıpranmış, ortadan ikiye bölünmüş, daha sonra yapıştırılmış.
Arkasındaki el yazısında ailenin kaderi ve fotoğrafın kurtarılma hikayesi
yazıyor.
1915’te, ‘Tehcir yasası’ kabul edildikten sonra, Batı
Ermenistanlıların kitlesel tehciri başladı ve barışçı halka karşı benzeri
olmayan şiddet uygulandı. Ermenileri dinlerini reddetmeye zorluyorlardı.
Mezopotamya çöllerine – Der Zor, Rasulayn ve Meskene’ye doğru kitlesel sürgün
başladı.
Kgemes Kürkçyan, 1915’te Yozgat’tan Der Zor’a sürgün
edilmiş. Eşi Rebeka, eşinin tutuklanmasından ve öldürülmesinden sonra, bir
şekilde kaçıp Yozgat yaşanan dehşetten kurtulmuş. Eşinden kalan tek hatıra bu
fotoğraftır. Rebeka, katlayıp saklamış, böyelce aileden kalan tek değerli
parçayı kurtarmış.
“Barbar grupların, henüz ölmeyen insanların bedenlerine
nasıl vahşetle işkence ettiklerini gördüm. Ayaklarından ve ellerinden
çekiyorlardı. Polis ve jandarma, Müslüman kalabalığa sevindirmek için tarifsiz
hale gelmiş cesetlere ateş ediyordu. Aynı grup daha sonra ‘Yaşasın Almanya’
bağırarak Alman hastanesine doğru ilerledi.
Müslümanlar, Ermenilere böyle davranmanın tek suçlusu
Almanya’nın olduğunu tekrarlıyorlardı”.
Kilikya katliamı tanığı olan bir Alman’ın anılarından

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.