Türkiye'de tıp ilminin gelişiminde değerli katkısı olan
Dr. Dikran Paşa Peştemalciyan hakkında,ölümünün yüzüncü yılı dolayısıyla bir
yazı hazırlamayı arzu ettik.Zira,biyografisi ansiklopedilere geçmediğinden,Türk
tıp tarihi çevrelerinde kendisine dair çok az bilgi mevcuttur.
13 Ağustos 2016
Sunduğumuz makale,rahmetli Dr. Arto
Mezburyan'ın,üniversite mezunu Ermeni tabipler hakkında hazırlamış olduğu ve
uğruna bütün bir ömür sarfettiği muazzam eserinin, henüz neşredilmemiş ikinci
bölümünden alınmıştır.Mezuniyet yılı itibarıyla 1864-1885 yıllarını
kapsayan,işbu ikinci kısmın elyazmalarını,ricamız üzerine kızı Sayın Alis
Gamsaragan,on yıl kadar önce patrikhanemize hediye etmek lütfunda
bulunmuştu.Bir müddet sonra onları baskıya hazırlamaya başladık ise de,maalesef
acele işler dolayısıyla devam edemedik.
Önce,birkaç satırla,ömrünün son yıllarında tanışmak
fırsatını bulduğumuz,değerli müdekkik Dr. Arto Mezburyan'dan bahsetmek
istiyoruz.
1 Eylül 1879'da Sarıyer'de doğdu.Pederi Dr. Nerses
Mezburyan,zamanının tanınmış şairlerinden ve eğitimcilerindendir.1842'de
İzmit'in Çengiler (aslı Şengüler) köyünde doğup,31 Ekim 1880'de İstanbul'da
vefat ederek,Balıklı Mezarlığı'na defnedilmiştir.Annesi tarafından ise,Midhat
Paşa'nın sağ kolu Kevork Bahçevanoğlu Efendi'nin (nam-ı diğer Kevork Amira
Papazyan,1807-1883) torununun oğludur.
Önce,Kadıköy'deki Aramyan-Unciyan Mektebi'nde
okudu.1896'da Üsküdar'daki Berberyan Lisesi'nden mezun oldu.1903'te Paris
Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden doktorluk diplomasını aldı.Müteakiben
İstanbul'a dönerek,Beyoğlu'na yerleşti.21 Aralık 1906'da Cemiyet-i Tıbbiye-i
Şahane'ye aza seçildi.Balkan ve Birinci Cihan Harplerinde orduda hizmette
bulundu.Cemaat görevleri de deruhte etti.
Edebi faaliyetine gelince,İstanbul Ermeni
basınında,bilhassa Ermeni tabipler hakkında birçok kıymetli makaleleri intişar
etmiştir.Kitapları şunlardır:
Manugneru Aroğçabahutyun (Çocukların Hıfzıssıhhası,1.
baskı 1912),2. baskı 1923),Hüdzakhti Tem Baykar yev Başdbanutyun (Vereme Karşı
Mücadele ve Korunma,1932),Hay yev Dzakumov Hay Pıjişkner (Ermeni ve Ermeni
Asıllı Tabipler,alfabetik fihrist,1940),Anuşig Tıbrotsıs (Sevimli
Okulum,1946),Hay yev Dzakumov Hay Pıjişkner (Ermeni ve Ermeni Asıllı
Tabipler,mufassal biyografiler,c. I:1688-1863 mezunları,1950).
Dr. Mezburyan,19 Ocak 1957'de vefat ederek,Şişli Ermeni
Apostolik Mezarlığı'na defnedilmiştir.Ruhu şad olsun.Şimdi de Dr.
Mezburyan'ın,Dr. Dikran Paşa Peştemalciyan hakkında yazdıklarına
geçiyoruz.Şahsıyla ilgisi olmayan bazı isimleri koymadık,birkaç bilgiyi de
tarafımızdan ekledik.
Dr. Dikran Paşa Peştemalciyan
Dr. Dikran Paşa,1863 Patrikhane Nizamnamesi'ni hazırlayan
heyete üye olan Sahak Peştemalciyan'ın oğludur.1838'de Hasköy'de doğmuştur.İlk
eğitimini oradaki Nersesyan Mektebi'nde yapmıştır.1851'de Paris'e
giderek,Muradyan Koleji'nde tahsiline devam etmiştir.1855'te,okulu bitirdikten
sonra,mezkur şehirdeki Lycee Louis-le-Grand'a giderek,1858 veya 1859'da
bachelier es sciences derecesiyle mezun olmuştur.
Değerli araştırmacı Hrant Asadur'a (1862-1928) göre,1855
sıralarında,Üsküdar'ın Selamsız Mahallesi'nde,Surp Haç Kilisesi'nin arka
tarafında bulunan ve yaklaşık 1950'de Amerikan Koleji tarafından satın alınarak
kagir binaya çevrilen,hassa mimarbaşısı Krikor Amira Balyan'ın (1764-1831)
yazıcısı Boğos Ağa Odyan'ın (1795-1862) evinin üst katında,Moliére'in
komedileri amatör gençler tarafından Ermenice olarak temsil edilmiştir.Bunlar
arasında mumaileyhin Krikor Odyan (1834-1887),Haçik Odyan (1842-1908) ve Nişan
Odyan adındaki üç oğlu,Elyas Çayyan (1840-1902) ve Karekin Papazyan'la birlikte
Peştemalciyan'da bulunmuştur.(1) Bu temsillerin yaz mevsiminde verildiği
anlaşılmaktadır.
Peştemalciyan,1861'de Paris Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne
girerek,1867'de doktorluk payesini almıştır.Mezuniyet tezi,"Des Névralgies
Congestives" başlığını taşımaktadır.Müteakiben İstanbul'a dönerek,1869'da
Beyoğlu'na yerleşmiştir.
12 Şubat 1869'da Cemiyet-i Tıbbiye-i Şahane'ye aza
seçilmiştir.Suretini sunduğumuz orjinal belge halen arşivimizde bulunmaktadır.
Refikasının veya kızının ölümünden sonra,diğer evrakla
birlikte,o da Dr. Mezburyan'a intikal etmiştir.Dr. Mezburyan'ın ölümünden sonra
da,kızı Madam Alis Gamsaragan onu tarafımıza hediye etmek lütfunda
bulunmuştur.15 Şubat 1877-15 Şubat 1878 döneminde ise Cemiyet'in başkanlığını
ifa etmiştir.Cemiyete sunduğu Fransızca bildiriler şunlardır:
"Travaux et discussions:Les cosmétiques a
Constantinople et leurs dangers","La prostitution a
Constantinople","L'Institut vaccinogéne","La
thoracentése","Un estomac portant des cicatrices","Présente
un malade opéré pour calcul vésical par la tailla bilatérale","Tumeur
cancéreuse du colon descendant","Etude clinique sur les abcés du
foie,la lithiase biliaire et sur les splénomégalies","Rapporte un cas
de gangréne de I'index due a la morsure légére par un éléve".
1880-1881 yıllarında Yedikule Surp Pırgiç Ermeni
Hastanesi'nin başhekimlik görevinde bulunmuştur.(2) 1884'te Sultan
Abdülhamid'in tıbbi müsteşarlığına atanmış ve aynı yıl Société Française
d'Hygiéne'e aza seçilmiştir.1892'de miri miran (paşalık) rütbesine
yükselmiştir.
Dr. Dikran Paşa,Kızılhaç'la Hilal-i Ahmer'in aralarında
ilişki kurmalarında başlıca rol oynamıştır.Uluslararası Kızılhaç Teşkilatı
1864'te Napoli'den Dr. Palaciano'nun,Paris'ten Henry Arnault'nun ve Cenevre'den
Henry Dunant'ın teşebbüsleri ile meydana gelmiştir.
1863 yılı Ekim ayında,La Société Genevoise d'Utilité
Publixue cemiyetinin başkanı Gustave Moynier,bir sirkülerle yapılan
teşebbüsleri ve çalışmaları açıklayarak,istişare için Cenevre'ye heyetler
gönderilmesini gelişmiş devletlerden rica etmiştir.Cenevre'deki ilk istişare
kongresinde,bütün hükümetlere,harp esnasında tıbbi ve sıhhi hizmet
teşkilatlarının ve heyetlerinin tarafsızlıklarını korumalarının teklif edilmesi
kararlaştırılmıştır.Bu maksatla,bakımla yükümlü teşkilatların hususi bir nişan
kullanmaları ve kollarının üzerinde bir şerit bağlamaları,keza,tüm seyyar ve
seyyar olmayan hastaneleri için tek bir bayrak kabul etmeleri
önerilmiştir.İsviçre'nin Birleşik Şurası (Le Conseil Fédéral Suisse)
Avrupa'daki ve Amerika'daki devletlerden,kati çarelere başvurmak ve nihai bir
karara varmak için,heyetler gönderilmesini rica etmiştir.
8 Ağustos 1864'te İsviçre Genelkurmay Başkanı General
G.H. Dufour'un başkanlığında ve 16 devletin temsilcilerinin katkısıyla ilk
uluslararası resmi toplantı (Convention de Genéve) Cenevre'de yapılmıştır.
5 Temmuz 1865'te Osmanlı Devleti de anlaşmayı
imzalar.1869'da neticesiz,belirsiz ve verimsiz bir devreden sonra,Osmanlı
hükümetinin kararı ile bir cemiyet kurulur ki,gündemi harp esnasında
yaralıların sorununu,esirlere karşı tarafsız davranmak meselesini vesair
sorunları tetkik etmek idi.Derneğin adı,Askeri Yaralılara Yardım Cemiyeti
idi.Uzun süren,çetin istişarelerden ve müzakerelerden sonra,mülki ve askeri
makamların işbirliğinin avantajlarını ve mahzurlarını tartışmak üzere,yüksek
şehir şurasına müracaat etmeye karar verilmiştir.Bu maksatla,Dr. Serviçen
Efendi'nin (1815-1897) başkanlığında bir heyet teşekkül etmiştir.Kızılhaç
teşkilatının lehinde sunulan rapora rağmen,resmi makamların rızası
gecikmiştir.Bu oyalama siyasetini gören Başkan Gustave Moynier,Uluslararası
Kızılhaç Kurulu adına,Cemiyet-i Tıbbiye-i Şahane üyesi ve şahsi dostu Dr.
Peştemalciyan'a müracaat edip,rica ve telkinde bulunur ki,gecikmeden işe
başlanılsın ve Osmanlı Devleti'nin işbirliğini temin etmek için,resmi makamlar
nezdinde teşebbüse geçilsin.Dr. Peştemalciyan da Moynier'nin yazısını Cemiyet-i
Tıbbiye-i Şahane'ye sunar.Cemiyet tarafından seçilmiş ve Dr. Hovsep Nurican
(1828-1898),Dr. Margosyan(3) ve Dr. Peştemalciyan'dan müteşekkil bir
komisyon,Sadrazam Mehmed Rüşdü Paşa'ya (1811-1882) müracaat eder.İrade-i seniye
ile komisyon onaylanır ve Sadrazam tarafından,Mecruhin ve Zuafa-i Askeriyeye
İmdad ve Muavenet Cemiyeti'nin (Yaralı ve Hasta Askerlere Yardım Cemiyeti)
teessüsüne müsaade olunur.
12 Ağustos 1876'da ilk istişare toplantısı Mekteb-i
Tıbbiye-i Şahane Müdürü Marko Paşa'nın (1824-1888) başkanlığında yapılır.Diğer
azalar da şu şahıslardan ibaret olmuştur:
Adı geçen mektebin öğretim görevlilerinden Dr. Serviçen
Efendi ve Kırımlı Aziz Bey;Mülki Tıbbiye Meclisi tarafından Dr. Kastro ve Dr.
Vuçino;Askeri Tıbbiye Şurası'ndan Istepan Paşa Arslanyan (1822-1901) ve Rıfad
Bey;Karantina'dan Dr. Toleti Efendi ve Şakir Bey;Cemiyet-i Tıbbiye-i Şahane'den
Dr. Hovsep Nurican,Dr. Mordtmann (Andreas David,1837-1912),Dr. Dikran
Peştemalciyan ve Dr. Polyak;Bahriye Nezareti'nden Dr. Kapriyel Bey (sonradan
Paşa) Sevyan (1822-1905) ve Hüsnü Bey;Zaptiye Nezareti'nden Ömer Bey.
İşbu kongrede,diğer kararlar meyanında,Kızılhaç yerine
Hilal-i Ahmer isminin benimsenmesi kararlaştırılmıştır.14 Nisan 1877'de Hilal-i
Ahmer'in Merkez Komitesi resmen teşekkül etmiştir.19 Nisan 1877'de,Osmanlı
Hilal-i Ahmer Cemiyeti Merkez-i Umumiyesi (Comité Central du
Croissant-Rouge,Société Ottomane de Secours aux Blessés et aux Malades
Militaires) adını alan teşkilat,ilk toplantısını Beşiktaş (Dolmabahçe)
Sarayı'nın Paşa adını taşıyan dairesinde yapmıştır.
Merkez idare kurulu azaları şunlardır:
Daire-i Umur-ı Sıhhiye ikinci başkanı Hacı Arif Bey
(reis),Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane müderrislerinden,İngiliz cerrah Dr. Sarell
(reis vekili),Şura'yı Devlet azası Hovhannes Nuryan Efendi (ikinci
reis,1839-1900),Osmanlı Bankası Umum Müdürü M. Foster (veznedar),İngiliz
Stadfort House teberru toplama komiseri Barrington Kenneth,Sıhhiye umumi
müfettişi Dr. Bartoletti,İngiliz Sefarethanesi tabibi Dr. Dickson,Daire-i
Umur-ı Sıhhiye'den Eşref Efendi,Askeri Sıhhiye Şurası'ndan Della Sudda Faik
Paşa (1835-1913),Osmanlı Bankası müdür muavini M. von Has,mühendis M.
Leval,Amerikalı General Mott,Dr. Baron Mundy,Saray-ı Hümayun katibi Nuri
Bey,Ayan Meclisi azası Dr. Serviçen (Serovpe Viçenyan) Efendi,Dr. Dikran
Peştemalciyan ve Dr. Sevasdapulo.
Müteakiben Dr. Mezburyan,Hilal-i Ahmer Cemiyeti'nin
ellinci yıldönümü münasebetiyle,Türkiye Hilal-i Ahmer Cemiyeti Mecmuası'nın 23
Aralık 1927 tarihli nüshasında çıkan bir yazının,Fransızca tercümesine yer
vermiştir.Biz de onu yeniden Türkçeye çevirerek sunuyoruz.
"Yeni cemiyetin kuruluşu,1877-1878 yılları
Osmanlı-Rus Harbi'ne tesadüf etmiştir.Harp bittikten sonra,cemiyetin faaliyeti
durakladı ve ancak 1897'de,Türk-Yunan Harbi esnasında yeniden canlandı.Harp
sona erdikten sonra,cemiyet tekrar canlılığını kaybetti.1908'deki İkinci
Meşrutiyet'ten sonra onu tekrar ihya etmek düşünüldü.11 Nisan 1911'de Osmanlı
Hilal-i Ahmer Merkez Komitesi adı altında,dernek yeniden teşekkül
etti.Trablusgarp,Balkan,Cihan ve İstiklal Harpleri esnasında,keza Mütareke
yıllarında ihtiyaçları karşıladı.
Kuruluşun ellinci yılı münasebetiyle,Pera Palas Oteli
salonlarında,bir balo verilmiş,resepsiyon düzenlenmiş ve nutuklar irad
edilmiştir".
Dr. Peştemalciyan,cemaat işlerinde dahi görevler deruhte
etmiştir.Bu meyanda 22 Temmuz 1877'de Patrikhane Cismani Meclisi'ne aza
seçilmiştir.23 Eylül 1877'de ise istifa etmiştir.21 ve 28 Ekim 1882'de yapılan
seçimlerde,aynı mecliste tekrar yer almıştır.Dr. Dikran Paşa,ikinci sınıf
Mecidiye,altın Liyakat ve altın Hilal-i Ahmer nişanlarıyla taltif
edilmiştir.1892'de İftihar,bir müddet sonra da Yunanistan'ın "Saint
Sauveur Commandeur" nişanları ile onurlandırılmıştır.
Dr. Peştemalciyan,Dr. Serviçen'in kızı Verkine veya
Verjin'le evlenmiştir ki,gençliğinde tanınmış bir ressam olmuştur.1867'deki
Paris uluslararası ve 1880'de Elifba Kulübü'nün Tarabya'da açılan resim
sergilerine katılmıştır.1913 yılı Mart ayında,üçüncü sınıf Şevkat nişanı
kendisine tevcih olunmuştur.(4) 1894'te doğan Mihran adında bir oğulları ve
Luiz adında bir kızları dünyaya gelmiştir.Birincisi,Torino'daki Fiat
Şirketi'nin şeflerinden biri olmuş ve 1946'da ölmüştür.Verjin Peştemalciyan da
1 Şubat 1930'da vefat ederek,Şişli Ermeni Mezarlığı'na defnedilmiştir.
Dr. Dikran Paşa Peştemalciyan ise 3 Aralık 1894'te
Beyoğlu'nda aniden irtihal ederek,5 Aralık'ta aynı mezarlığa gömülmüştür.Vahan
Zartaryan'a (1872-1945) ve Teotik'e (Teodoros Lapçinciyan,1873-1928)
göre,ölümünün sebebi bir sır olarak kalmıştır.Abdülhamid'in kurbanlarından biri
telakki edilmiştir.(5)
Dr. Peştemalciyan,doktora tezinden maada,üç basılı ve bir
de basılmamış eser bırakmıştır ki şunlardır:Aroğçabahutyun yev Dadzumın Araçin
Mangutyan (Hıfzıssıhha ve İlk Çocukluk Bakımı),İstanbul,1880,52 sayfa;Badmutyun
Martgayin Badvasdman (İnsanlık Aşısı Tarihi),İstanbul,1884,237
sayfa;Aroğçabahutyun yev Marmnagan Dadzumın Yergort Mangutyan (Hıfzıssıhha ve
İkinci Çocukluğun Vücut Bakımı),İstanbul,1880,38 sayfa.
Basılmamış çalışması ise Fransızca idi ve "La Flévre
Dengue" adını taşımaktaydı.Dr. Mezburyan'ın nezdinde bulunan ve yaklaşık
300 mektup sayfalık bu eseri,1957'de kızı tarafımıza hediye etmişti.Biz de
1961'de,Başpatrik müteveffa Birinci Vazken İsanbul'a geldiğinde,kendisine hediye
vermiştik.Ancak,seneler sonra,rahmetli dostumuz,değerli tarihçi ve biblyograf
Hagop Anasyan (1904-1988) vasıtasıyla yaptırdığımız araştırmalarda,Başpatriklik
kütüphanesinde maalesef bulunamadı.Şu hususu da belirtelim ki,Başpatriğe
sunulan hediyeler,uzun müddet İstanbul Patrikhanesi'nde kalmıştır.İşbu kıymetli
eserin akıbetinin meçhul kalması,bugüne kadar bizim için büyük bir üzüntü
kaynağı olmuştur.
Dr. Peştemalciyan'ın,İstanbul'daki ve hariçteki basında
da yazıları neşredilmiştir.Bunlardan biri,"De I'Assistance Obstetricale a
Constantinople" (İstanbul'daki Ebelik Yardımı Hakkında) başlığını
taşımaktadır.(6) Dr. Dikran Paşa'nın sunduğumuz nefis litograf portresi,1884'te
ünlü hakkak Antranik Fendyan tarafından hazırlanmıştır ve İstanbul'da
neşredilen Purasdan Mangants (Çocuk Bahçesi) adlı derginin 1884 yılı onikinci
formasında dercedilmiştir.
HAMİŞ-Yazımızı temize çektikten sonra,İstanbul'da
neşredilmiş Ermenice Hayrenik (Vatan) gazetesinin 5 Aralık 1894 tarihli
nüshasının birinci sayfasında,vefatı münasebetiyle hakkında yazılmış bir
makaleye tesadüf ettik.Muhteviyatındaki kayda değer bilgiler şunlardır:
"Tıp gazetesinin yazı işleri yönetiminde önemli bir
katkısı olmuştur.Ermenilerin Birleşik Cemiyetleri'nin yönetim kurulunun ve
Sanatseverler Cemiyeti'nin başkanlığında bulunmuştur.Basında,halkı ilgilendiren
mevzular üzerinde birçok yazıları çıkmıştır.Kolera taşrada dahi yayılmaya
başladığı zaman,müracaatımız üzerine,salgına karşı alınacak koruyucu tedbirler
hususunda bir makale hazırladı.Vefatında ancak 57 yaşında idi.Büyük oğlunun
acısı kendisini çökertti.Dr. Serviçen'in kızı ile evlenmişti.Bir kızı ve yeni
doğan bir oğlu vardır".
Dr. Vahram Torkomyan'a (1858-1942) göre kızı,Teotik'e ve
Dr. Mezburyan'a göre de kızkardeşi,Dr. Gobernik Hünkarbeğendiyan (1851-1925)
ile evlenmiştir.
*Tarih ve Toplum dergisinde (no. 134,Şubat 1995,s. 21)
"Ölümünün Yüzüncü Yılında Hilal-i Ahmer Kurucusu Dr. Dikran Paşa"
başlığıyla yayınlanmıştır.
1-Hrant Asadur,"Gosdantnubolso Hayerı yev İrents
Badriarknerı" (İstanbul Ermenileri ve Patrikleri),Intartzag Oratsuyts
Azkayin Hivantanotsi (Milli Hastane'nin Mufassal Takvimi [Surp Pırgiç Hastanesi
Salnamesi]),İstanbul,1901,s.253.
2-Surp Pırgiç (dergi),özel sayı,1982,s. 33.
3-Dr. Hayk-Baronik Matteosyan (1836-1926) olması daha
muhtemeldir.Zira,Margosyan soyadını taşıyan dört tabip vardır ki,bunlardan
birincisi Hindistan'ın Madras şehrinde,ikincisi Tiflis'te,üçüncüsü de Ünye'de
yaşamıştır.Dördüncüsü ise Tıbbiye'den 1910'da mezun olmuştur.
4-Takvim-i Vakayi,13 Mart 1330.
5-Vahan Zartaryan,Hişadagaran (Abide),İstanbul,1910,c.
I,s. 84;Teotik (Teodoros Lapçinciyan,Amenun Daretsuytsı (Herkesin
Yıllığı),İstanbul,1912,s. 334.
6-Revue Médico-Pharmaceutique,İstanbul,1889,s. 21.
**Kevork Pamukciyan,Ermeni Kaynaklarından Tarihe
Katkılar,Aras Yayıncılık,İstanbul,2003,c. III,s. 50-56.
Gönderen Nabukednazar zaman: 01:01

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.