Büyük Osmanlı Kültürü’ palavrası

Mehmet Y. Yılmaz

Müteferrika, ilk önce Marmara Denizi, Karadeniz, İran ve Mısır’ı gösteren dört harita basmış. Bastığı ilk kitap 100 tirajlı Arapça-Türkçe sözlük (Vankulu Lügati). Matbaasında basılan toplam kitap sayısı 17! Matbaanın el değiştirmesinden sonra basılanlarla birlikte sayı 23’e çıkıyor. Bunların bazıları 300 adet, bazıları 500 adet, bazıları da bin adet basılmış. Polonyalı Cizvit rahibi Krusinski’nin İran ve Afgan tarihine ilişkin kitabı ise en yüksek tiraja ulaşmış: 1200 adet! Müteferrika’nın bastığı kitaplar daha çok sözlüklerden, anılardan ve ilk Türkçe Atlas’tan oluşuyor. Yani harf devrimi nedeniyle ulaşılamayan büyük bir kültürel hazine filan yok. Bu Osmanlıcıların bir palavrası.

***

LİSELERİN 1, 2 ve 3. sınıflarında seçmeli ders olarak okutulacak Osmanlıca dersinin

öğretim programı belirlenmiş.

Öğretim programının giriş bölümünde şöyle deniliyor:

“Osmanlı Türkçesi, ecdadımızın bin yıla yakın bir süre kullandığı bir yazı dilidir. Bu

yazı dili ile ecdadımız, milli kültürümüzü şekillendiren sayısız eser ortaya koymuştur.

Osmanlı Türkçesi Öğretim Programı, bahsedilen büyük kültür birikimini, yazıldığı

alfabeyle inceleyip, değerlendirmenin yolunu açmayı hedeflemektedir.”

Havuz gazetesindeki habere göre Osmanlı Türkçesinin günümüze taşıdığı büyük

kültür mirasını sahiplenecek olan öğrenciler, ecdadımızın yüzyıllar boyunca ortaya

koyduğu kültürel eserlere de ulaşabileceklermiş.

Bu dersin öğretim programına konulması, Osmanlı’ya özenen eski Başbakan’ın eseri.

Bence iyi de bir şey, eski alfabeyle Türkçe okumanın yanı sıra, öğrencilerin kelime

haznesi de gelişecektir.

Bilgiden zarar gelmez, umarım bu dersi verecek öğretmenler gerçekten Osmanlı

döneminde yazılan Türkçeye hâkim olsunlar. Arapça öğretmenlerinden

devşirileceklerse bu bir işe yaramaz, onu da söylemiş olayım.

Ders programının amacı açıklanırken söylenen iddialı sözlere gelince:

Ya Milli Eğitim Bakanlığı yetkilileri gerçek durumu bilmiyorlar ya da amaçları eğitim

filan değil, propaganda.

Bir kere Osmanlı Türkçesi dedikleri “şey” ecdadımızın bin yıldır kullandığı bir şey

değil.

Daha dersin amacı açıklanırken palavralar başlıyor, görüyorsunuz.

Öte yandan matbaanın Osmanlı topraklarına gelmesiyle, alfabenin değiştiği harf

devrimine kadar geçen 200 yılda kaç kitap basıldı da şimdi o kültür hazinelerinden

mahrum kaldık dersiniz?

Bakanlık muhtemelen bilmiyordur, ben söyleyeyim:

Eski harfler ile Türkçe basılı yaklaşık 40 bin adet eser mevcut.

Bunun yaklaşık 20 bini aynı eserlerin tekrar baskısı. Kalanın 15 bini, ya yabancı

dilden tercüme ya da derlemenin derlemesi eserler.

“Monte Kristo Kontu” gibi popüler eserler de var, ki gençler bugünün Türkçesiyle de

okuyabilirler.

Özgün telif eser sayısı iyi ihtimalle 3-5 bini geçmiyor

Bu köşede 29 Aralık 2014’te, eski harfler ile ilk kitapları basan İbrahim

Müteferrika’nın kaç adet kitap bastığını da yayınlamıştım.

Müteferrika, ilk önce Marmara Denizi, Karadeniz, İran ve Mısır’ı gösteren dört harita

basmış. Bastığı ilk kitap 100 tirajlı Arapça-Türkçe sözlük (Vankulu Lügati).

Matbaasında basılan toplam kitap sayısı 17! Matbaanın el değiştirmesinden sonra

basılanlarla birlikte sayı 23’e çıkıyor.

Bunların bazıları 300 adet, bazıları 500 adet, bazıları da bin adet basılmış.

Polonyalı Cizvit rahibi Krusinski’nin İran ve Afgan tarihine ilişkin kitabı ise en yüksek

tiraja ulaşmış: 1200 adet! Müteferrika’nın bastığı kitaplar daha çok sözlüklerden,

anılardan ve ilk Türkçe Atlas’tan oluşuyor.

Yani harf devrimi nedeniyle ulaşılamayan büyük bir kültürel hazine filan yok. Bu

Osmanlıcıların bir palavrası.

Evet, eski Türkçe okuma-yazma bilmek iyi bir şey, çocuklara öğretilirse yararlı da olur.

Ama Osmanlıca öğrenecek çocuklar, sonra okuyacak kitap bulamayacaklar, benden

söylemesi.

Ha pardon, mezar taşlarını okuyabilirler tabii, o da yazı biçimlerini öğrenebilirlerse.

http://sosyal.hurriyet.com.tr/yazar/mehmet-y-yilmaz_148/o-firsati-hukumet-kacirdi-aslinda_40214926