Hepimiz p.çiz!

Onur Caymaz

Hepimiz Ermeniyiz diyen arkadaşlarıma piç demişler! Piç demişler! Bir Violette Leduc kitabıdır Piç. Lezbiyen literatürün ağır toplarından. Önsözünü Simone De Beauvoir yazmıştır. Orada şöyle bir cümle geçer: Şeytandan korkmam! Tanrı varsa rakibi yoktur... Bir de ne var bak! Piç, ağacın dibinden bitiveren sürgündür. Yıllarca sürgünlerde çürüyenlerden bahsetmiyorum canım; bu, budandıkça doğanın sunduğu bir varoluş biçimidir. Her baharda yeniden çoğalır. Sizin Nihat Doğan gibi kesildikçe çıkan cinsten değil! Piç demişler! Bu ülkenin “pek sayın” bir bakanı da o piçli pankartı taşıyan topluluğa büyük sözler etmiş. Başbakanı “afedersin Ermeni, Rum” makamında konuşan yerde bakanının “kanlar yerde kalmaz” tadındaki kanlı konuşması normal değil mi?

Yüksel Caddesi ile Taksim'in Farkı

Serhat KORKMAZ korkmazserhat7@gmail.com

Taksim'de yapılan Hocalı Katliamı anma törenlerindeki ırkçı sloganlar İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin'in yanında atıldı. Şahin böyle bir ortamda yaptığı konuşmayla, o sloganlara hükümet nezdinde meşruluk kazandırmadı mı? Kimbilir metrekareye kaç ırkçı slogan düştü dün Taksim Meydanı'nda? Kimbilir o meydanda o sloganlar atılırken, billboardlarda  "Ermeni yalanına sessiz kalma" diye yazılıyken Türkiye'de yaşayan Ermeniler ne düşünüyorlardı. 

"Savcılar, TCK'nın ırçılıkla ilgili maddelerini uygulamıyor"

Taksim'de düzenlenen Hocalı katliamı mitinginde açılan pankartlardaki ırkçı ifadeler ve sloganların kabul edilemez olduğunu söyleyen TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu Başkanı Ayhan Sefer Üstün, TCK'da ayrımcılık ile ilgili cezalar bulunduğunu ancak savcıların uygulamadığını söyledi.

Fransa'nın tarihi kararı yarın açıklanıyor

Kayhan KARACA

Fransız Anayasa Konseyi'nin "Ermeni soykırımı"nı inkarın cezalandırılmasını öngören yasa teklifi hakkındaki kararının 28 Şubat Salı günü açıklanması bekleniyor.

İçişleri bakanı bu pankartın önünde konuştu

Hocalı Katliamı’nı protesto etmek için bazı partilerle derneklerin organize ettiği mitingin duyuruları haftalar öncesinden yapıldı. Dün öğle saatlerinde Galatasaray Lisesi önünde toplanan grup, Taksim Meydanı’na yürüdü. Türkiye ve Azerbaycan milli marşlarının okunduğu yürüyüşte taşınan pankart ve atılan sloganlar dikkat çekti. Mitingde, “Bugün Taksim yarın Erivan bir gece ansızın gelebiliriz” yazılı pankart ile “Hepiniz Ermenisiniz hepiniz piçsiniz”, “Türk’e kefen biçenin ölümü korkunç olur” dövizleri dikkat çekti. Dink’in katillerine övgüler içeren sloganlar atıldı.

ANCA Condemns Anti-Armenian Protests in Turkey

Calls on U.S. Ambassador Ricciardone to Denounce Government-Sanctioned Rallies Aimed at Inciting Violence.The Armenian National Committee of America (ANCA), sharply criticizing the government-sanctioned anti-Armenian demonstrations held throughout Turkey on Feb. 26, called on U.S. Ambassador to Turkey Francis Ricciardone to forcefully condemn this latest attempt by Ankara to foment hatred and violence against Armenians.

Hocalı eylemi devletin desteğiyle ırkçı gövde gösterisine dönüştü

Ermenistan ile Azerbaycan arasında yaşanan çatışmalar sırasında Hocalı köyünde yaşanan dramın 20. yılında Taksim'de düzenlenen eylem devletin tam desteği ile ırkçı-milliyetçi-islamcı bir gövde gösterisine dönüştü. Eyleme İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin de katıldı.

Hocalı mazlumlarını nasıl anmalı?

Hilal Kaplan / hilal.kaplan@yenisafak.com.tr

Öncelikle bir mezalimi hatırlatmak üzere insanları davet ettiğiniz bir etkinlikte ön plana çıkması gereken o zulüm ve mağdurlar olmalıdır; "Ermeni yalanları" tanımlaması üzerinden karşı çıkılan bir politika değil. Zira bu durumda, Hocalı mazlumlarına ulusal veya uluslar arası politikada ulaşılması istenen bir hedef için "payanda" muamelesi yapılmış olur. Bu araçsallaştırma en başta Hocalı mazlumlarına ayıp değil midir? Zulme uğramış olmaları onlar anmak için yeter sebep değil midir? Yoksa katilin kimliği, mazlumdan daha mı önemlidir? Hocalı mazlumlarını bu söylemle karşımıza sıraladığınızda, arkada bir yerde ama mazlumların olduğu aynı yerde duran 1915 mazlumlarını görmeyeceğimiz mi varsayılmaktadır?İkinci sorunu, "Ermeni yalanları" tabirinde bir ırkı yalanla ve zulümle eşdeğer kılan bölüm oluşturuyor. Zulmü bir ırkla özdeş kılmaktan ne zaman vazgeçeceğiz, bilmiyorum.

Hiçbir Katliam Diğerinin Bahanesi Olamaz

Serhat KORKMAZ korkmazserhat7@gmail.com

Türkiye Sosyalist Azerbaycanlılar Birliği Hocalı Katliamının 20. yıldönümünde saat 14:00'te Yüksel Caddesi'nde bir basın açıklaması düzenledi… Basın açıklamasında "Türkiye'nin Ermenistan sınırını kapalı tutması için baskı yapan, Türkiye'nin bir iç ve vicdan meselesi olan kendi geçmişi ve Ermeni olaylarıyla yüzleşmesine müdahale etmeye çalışan Azerbaycanlı milliyetçilerle, Hocalı Katliamı'nı siyaset malzemesi olarak kullanan Türkiyeli milliyetçiler bu iki ülke arasında söz söylemeyi neredeyse bloke etmiş durumdalar" denilen açıklamada, halklar arası düşmanlığı besleyen eylemlere son verilmesi gerekildiği belirtildi… Hiçbir katliamın diğerinin bahanesi olmayacağı ve hiçbir acının diğerinden üstün olamayacağı belirtilen açıklamada "Hocalı Katliamı'nın 1915 Ermeni olaylarıyla kıyaslanmasına, Ermeni trajedisi inkar etmek için malzeme olarak kullanılmasına itiraz ediyoruz” denildi.

Hocalı protestolarında Samast ve Çatlı sloganları

Karabağ savaşı sırasında 1992 yılında Azeri sivillere yönelik Hocalı Katliamı’nın yıldönümü gerekçesiyle İstanbul’da Taksim Meydanı’nda gerçekleştirilen eylemde göstericiler MHP ve Azerbaycan bayraklarını birlikte taşıdı. Tekbir getiren grup, ırkçı sloganlarla Ermenileri hedef aldı. Grup sık sık, “Bozkurt Ogün”, “Bozkurt Çatlı”, “Şehitler ölmez vatan bölünmez”, “Bozkurtlar burada, Ermeniler nerede” sloganları attı.

Ermeni mallarını kimler aldı?

Ayşe Hür

 “Annesi İsmail Ağa’ya şöyle öğütler: ‘Bir de senden dileğim, oğlum, o kasabaya gidersen, o Ermenilerden kalma evleri, tarlaları kabul etme. Sahibi kaçmış yuvada, öteki kuş barınamaz. Yuva bozanın yuvası olmaz. Zulüm tarlasında zulüm biter.” (Yaşar Kemal, Yağmurcuk Kuşu, s.95.) Osmanlı  İmparatorluğu’nun kuruluşundan itibaren Müslüman-Türk unsurlar kendilerine sadece çiftçiliği ve askerliği yakıştırmışlar, gayrı Müslimleri ise 1856’ya kadar ‘cizye’ (baş veya kelle vergisi) ile, 1909’a kadar ‘bedel-i askerî’, 1914’ten sonra ise ‘amele taburları’ gibi uygulamalarla askerlik dışında tutmuşlardı. Gayrı Müslimler de başka yolları kalmadığı için ticaret ve zanaata yönelmişlerdi. 18. yüzyıldan itibaren askeri alanda bir dizi başarısızlık sonucu durumları giderek kötüleşen Müslüman-Türk kesim gözlerini değişen dünya koşullara ayak uydurarak zenginleşen gayri Müslimlerin servetlerine dikti. İttihatçıların ‘Milli İktisat’ adıyla kamufle ettiği servet transferinin ilk uygulaması 1913-1914’te Ege’de yapıldı.

Patrik Türk (!) M. Metiner değil

Akın Aydın

“Türk” tanımını Patrik yaptı. “Türk devletine vatandaşlık bağıyla bağlı olan herkes, din, mezhep, dil ve etnik köken gözetilmeksizin Türk’tür. Türklük bütün Türk vatandaşlarının beraberce varlığının ve dayanışmasının ifadesidir.” “Hepimiz Türk’üz” dedi. Sade o mu? Türk Musevi Cemaati Başkanı Sami Herman da şöyle diyor: “Her şeyden önce Türk’üz. Türk olarak tanımlanmak isteriz. Kimliğimiz Türk vatandaşıdır ve Türk’üz.” Hani bir söz var ya; Bayram değil seyran değil… AKP’li Mehmet Metiner: “Ne demek herkes Türk! Azınlık psikolojisiyle konuşmuş. “Herkes Türk’tür...” Herkes niye Türk olsun? Biz bu ülkenin Bartholomeos’u değiliz ki. Bu ülkenin asıl sahipleriyiz!” (Yani Bartholomeos kadar olamadığını mı ifade ediyor?) Sonuç; Neden Patrik böyle bir çıkış yaptı; MİT, yargı, savcı, polis, tayin, Erdoğan, iktidar, cemaat. Kısaca birileri “Dinler arası Diyalog” sürecini riske etmek istemediği için gaz verme gayretinde. Halkçası bu, olayın…

Hocalı için Taksim’e

Selçuk Yaşar

"Ermeni ordusu bir gecede Hocalı şehrini yok etti. Hocalı’da bir soykırım yaşandı. Azerbaycan toprağı, Türk yurdu Hocalı, 20 yıldır Ermenistan işgalinde. 1 milyon insan sürüldü. Binlerce masum katledildi. Bir daha Hocalı, Srebrenitsa, Hama ve Humus yaşanmasın diyorsanız, 26 Şubat Pazar, saat 14.00’te Taksim’de olalım."

Hocalı katliamı

Etyen Mahçupyan

 Hayata milliyetçiliğin prizmasından bakanlar, genellikle başkalarının da ille milliyetçi kaygılarla davrandığını varsayarlar... Nitekim her yıl Şubat'ın 26'sı geldiğinde ve hele ortalıkta bir 'Ermeni tartışması' varsa, okuyuculardan niçin Hocalı katliamını konu alan yazı yazmadığımı irdeleyen mesajlar alırım ve bunların hemen hepsi zaten benden böyle bir şeyin de beklenemeyeceğini, çünkü 'doğal olarak' Ermeni milliyetçisi olmam gerektiğini söylemeyi ihmal etmezler...Bundan tam 20 yıl önce Azerbaycan'ın Hocalı kentinde gerçekleşen bu katliamda Azeri kayıtlarına göre 106'sı kadın ve 83'ü çocuk olmak üzere 613 kişi öldürülmüştü. Karabağ savaşı esnasında Hocalı kenti Ermeni askeri birliklerinin eline düşerken birçok sivil ve onların arasına karışan Azeri askeri kaçmaya çalışmış, ancak Azerbaycan sınırına yaklaştıklarında Ermeni birliklerin ateşi altında can vermişlerdi. Ermeni tarafı sivillerin arasına karışan Azeri askerleri gerekçe göstererek ve bunların bir bölümünün kaçarken ateş etmelerine dayanarak, katliamı sıradan bir savaş durumuna indirgemeye çalıştı. Uluslararası gözlemciler de bu durumu doğrulamaktaydı... Diğer bir deyişle Birleşmiş Milletler soykırım sözleşmesi açısından bakıldığında karşımızda bir soykırım daha var.

Sumgait kıyımlarının 24. Yılı vesilesiyle Amerikalı Ermeni gençler Los Angeles’ta bir protesto eylemi gerçekleştirecek

Sumgait kırımlarının 24. Yılı vesilesiyle Amerikalı Ermeni gençler 27 Şubat saat 10:00’da Los Angeles Azerbaycan Başkonsolosluğu önünde bir protesto eylemi gerçekleştirecek. Gençler Azerbaycanlılara gerçekleri çarpıtmama, Ermenilere karşı gerçekleştirilen menfur katliamların suçunu kabul etme çağrısında bulundular.

Vagon-Li Olayı ve ‘öz dil’ zorbalığı

Ayşe HÜR/Taraf GAZETESİ

Birleşmiş Milletler, 1999 yılında 21 Şubat gününü “Uluslararası Anadil Günü” ilan etti. Neden 21 Şubat derseniz kısa hikâyesi şöyle: 1947’de Hindistan’dan ayrılarak kurulan Pakistan’da hükümet Batı Pakistan bölgesinde yaygın olan Urducayı resmî dil olarak kabul edince, Bengal dilini konuşan Doğu Pakistanlılar (Bengalliler) buna büyük tepki göstermişlerdi. Dakka Üniversitesi öğrencileri, 21 Şubat 1952’de hükümeti protesto etmek için büyük bir gösteri düzenlediler. Polisin müdahalesi üzerine meydana gelen ölümler, ülkenin başka bölgelerinde de benzer gösterileri tetikledi. Hükümet yıllarca direndi, nihayet 1956 yılında Bengalceye Urduca gibi resmî dil statüsü verildi. Birleşmiş Milletler (BM), kültürel çoğulculuk politikaları uyarınca birden fazla dilin konuşulduğu ülkelerde, çok dilliliği teşvik için özel bir gün seçmeye karar verdiğinde, halen Pakistan’da milli bayram günü olan 21 Şubat’ı seçti.

'Hocalı katliamı bahane edilerek Ermenilere yönelik nefret pompalanıyor'

26 Şubat 1992 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti'nın Dağlık Karabağ bölgesindeki Hocalı kasabasında yaşanan Azeri sivillerin Ermeniler tarafından toplu şekilde katledilmesini (Hocalı katliamı) protesto etme bahanesi ile sokakların, düzenlenecek mitinge 'çağrı' perdelemesine dönük 'Ermeni yalanına kanma' afişleri ile donatılmasına tepki gösteren, İnsan Hakları Derneği (İHD), Irkçılık ve Ayrımcılığa Karşı Komisyon yaptığı açıklamada; "Etnik ve dinsel köken dışında hiçbir ilişkisi olmayan, başka bir coğrafyada yaşayan bir toplumun tamamını hedef göstermek için kullanmak hak değil, tersine en temel haklardan insan haysiyetine, güven içinde yaşama ve eşit muamele görme hakkına saldırıdır" "Yapılan ırkçılıktır. Nefret söylemidir. Bir toplumu ve onun bireylerini düşman olarak hedef göstermektir" dedi.

Yüzleşmeyi yeniden düşünmek

Orhan Miroğlu /orhanmir@hotmail.com

Tony Judt Savaş Sonrası- 1945 Sonrası Avrupa Tarihi adlı esersinde 1945-49 yılları boyunca Almanların çoğunun “Nazizm’in iyi bir fikir olduğuna ama kötü uygulandığına inandıklarını” kaydeder.Türkiye’de geçmişte uygulanan “bazı kötü fikirler”’ nedeniyle ortaya çıkmış katliamlarla ciddi bir hesaplaşma ve bu geçmişin hesabını kapatma sorunu var.Almanlar, Nazizm’in uyguladığı vahşet bütün boyutlarıyla ortaya çıktığında bile, Nazizm’in iyi bir fikir olduğuna inanıyorlardı. Türkiye’de de durum buna benziyor.Türkiye’nin değişim sürecini, İttihatçı-Kemalist blok ve değişim yanlıları arasında yaşanan çatışma belirliyor. Statükodan yana olanlara göre, Kemalizm ve İttihatçılık her yönüyle kusursuz birer modeldir. 

Hepimiz Hocalılıyız

Ferhat KENTEL/Taraf GAZETESİ

26 Şubat 1992’de Ermenistan ve Azerbaycan “ulus-devletleri” ve onların “milliyetçileri” arasında gerilime neden olan Karabağ’da silahlı Ermeni kuvvetleri yüzlerce Azeri’yi çoluk çocuk ayırt etmeden katletti; Karabağ’ı “etnik olarak temizledi”, “Ermeni yurdu” yaptı…  Ancak afişlerde açıkça belirtilmemiş olsa da, acının, insanlığın çığlığı olması gereken bu sesten başka bir ses, derinlerden bir yerden, esas yaratmak istediği etkiyi yaratmış: sanal âlem mesajı almış ve sesi başka bir ruh haline kanalize etmiş: “Hepimiz Hrant’ız, hepimiz Ermeni’yiz diyenlere tepki göstermenin işte zamanı!” Son yıllarda Türkiye toplumu geçmişiyle, karanlık tarih sayfalarıyla hesaplaşıyor. Her geçen gün, yakın veya uzak, daha fazla tarihsel gerçek açığa çıkıyor. Bütün “ihanet” söylemlerine ve bu söylemin yarattığı baskıya rağmen, “İstiklal Mahkemeleri’nde ne oldu”, “Dersim’de ne oldu”, “Darbelerde ne oldu”, “1915’te ne oldu aslında” gibi ezberleri bozan sorular soruluyor. Bu topraklarda Müslüman dindarların, Kürtlerin, Alevilerin başlarına gelenler derin kuyuların içinden çıkıp, bizim yakamıza yapışıyor.

Հարգելի հայրենակիցներ, / Dear compatriots,

Ձեզ ենք ուղարկում ԼՂՀ արտաքին գործերի նախարարության կողմից պատրաստված Խոջալուի հայտնի դեպքերի վերաբերյալ վավերագրական նյութը (հայերեն, ռուսերեն և անգլերեն): Խնդրում ենք Ձեր աջակցությունը Ձեր բնակության երկրում գործող հայկական թերթերում ինչպես նաև այլ լրատվամիջոցներում այս նյութերը հնարավորության դեպքում հրապարակելու, տպագրելու և լուսաբանելու նպատակով: / We would like to send you documentary information on Khojalu events prepared by the Ministry of the Foreign Affairs of the Nagorno-Karabakh Republic (Armenian, Russian and English). Thus, we kindly ask your assistance for publishing, highlighting and posting these materials through mass media of the Armenian Diaspora, and if there is an opportunity, also through other media of your country of residence.