/Etyen Mahçupyan*
Ancak genelde karşımızda daha 'ince' türden bir hamaset var:Türkiye'deki Ermenilerin 'basiretleri' nedeniyle pohpohlanması ve hamur olarak hiç de farklı olmayan Ermenilerin buna aynı hamasetle yanıt vermesi.Önce Ermenilerden başlarsak bu tutum utanç vericidir.Gerçek hatıraları,bilgileri ve talepleri aksettirmeyen;tedirginlikten kaynaklandığı belli olan bu lafların Türk toplumunu tatmin etmesi mümkün müdür?Geleceğin Türkiye'si bu yapay dili aşan insanlarca kurulacaksa;iki toplumun müstakbel beraberliği bu tür bir iletişime dayandırılabilir mi?Tarihsel gerçeklerin seslendirilmesi birlikte yaşamanın engeli değil;tam aksine bunu sağlayacak güven ortamının yerleşebilmesinin önkoşuludur. Türkiye'deki Ermenileri "oyuna gelmedikleri için" kutlayanlar ve Fransa'nın girişiminin "Ermeni kökenli vatandaşlarımızı zora soktuğunu" belirtenler ise;gerçekte aba altından sopa göstermekte,hamaseti otoriter zihniyetlerinin kılıfı olarak kullanmaktadırlar.
********************
Not: Bir blogda yayımlanan yazıyı, güncel olaylarla ilgisi nedeniyle yayımlanmasını isteyen okuyucuların isteği doğrultusunda bu eski yazıyı yayımlıyoruz. HYETERT.
Ermeni tehciri tartışmaları başladığında birçok yazar haklı olarak Ermeni devletinin halet-i ruhiyesini gündeme getirdi.Tarihin önemli bir süresi boyunca büyük devletlerin himayesinde yaşamış bu parçalanmış toplumun,kendisini mağdur göstermeye eğilimli olduğu açık bir gerçek. Birçok Ermeni’nin bugün yaşadığı olumsuzlukları psikolojik bir sıçramayla geçmişteki 'haksızlıklara' bağlaması pek şaşırtıcı değil.Bu nedenle Ermenistan gibi henüz olgunlaşmamış devletlerde hamasi milliyetçilik temel yönetim araçlarından biri.
Dolayısıyla garip olan Türkiye!Bu kadar yıllık cumhuriyet yönetiminden;ve üstelik cumhuriyetin bir 'devrim',bir 'sıçrama' olduğu iddiasından sonra,bugün hala bu ülkenin 'aydınları' cumhuriyet öncesine bile açık yüreklilikle bakma cesaretine sahip değiller.Neredeyse hepsi bürokrat olan yaklaşık 1500 kişinin,suçlu oldukları kanıtlanarak mahkum oldukları bir olayda;Türkiye'nin aydınları işi hamasetle geçiştirmeye çalışıyorlar.Doğal olarak bunun en aşırı örnekleri gene siyasetçilerin ağzından duyuluyor.Mesut Yılmaz "Tarihi gerçeklere dayanmayan asılsız suçlamalarla Türk ulusunun varlığına göz dikenlere ve büyük Atatürk'ün önderliğinde kurulan Türkiye Cumhuriyeti Devleti'ne leke sürmeye kalkışanlara" gözdağı veriyor.Bir Başbakanın bu denli patetik olmaya hakkı var mı?Fransa'nın parlamentosu bir karar aldı diye hem tarihi,hem toplumu,hem de tarihi bir şahsiyeti kendi hamasetimize alet etmek kabul edilebilir mi?Türkiye her olayda kendi kuruluşuna dönmek zorunda kalacak kadar zayıf mı?
Ancak genelde karşımızda daha 'ince' türden bir hamaset var:Türkiye'deki Ermenilerin 'basiretleri' nedeniyle pohpohlanması ve hamur olarak hiç de farklı olmayan Ermenilerin buna aynı hamasetle yanıt vermesi.Önce Ermenilerden başlarsak bu tutum utanç vericidir.Gerçek hatıraları,bilgileri ve talepleri aksettirmeyen;tedirginlikten kaynaklandığı belli olan bu lafların Türk toplumunu tatmin etmesi mümkün müdür?Geleceğin Türkiye'si bu yapay dili aşan insanlarca kurulacaksa;iki toplumun müstakbel beraberliği bu tür bir iletişime dayandırılabilir mi?Tarihsel gerçeklerin seslendirilmesi birlikte yaşamanın engeli değil;tam aksine bunu sağlayacak güven ortamının yerleşebilmesinin önkoşuludur.
Türkiye'deki Ermenileri "oyuna gelmedikleri için" kutlayanlar ve Fransa'nın girişiminin "Ermeni kökenli vatandaşlarımızı zora soktuğunu" belirtenler ise;gerçekte aba altından sopa göstermekte,hamaseti otoriter zihniyetlerinin kılıfı olarak kullanmaktadırlar."Ermeni kökenli vatandaşlarımız" niye zorda kalacaklarmış?Kendi kelimeleriyle bu ülke "Halk egemenliğine dayanan,laik ve çağdaş" bir cumhuriyet değil mi?Ermeniler bu ülkenin "eşit yurttaşları" değil mi?Bir başka ülkenin tasarrufu Türkiye'nin eşit yurttaşlarını niye zorda bıraksın?Tabii eğer gerçekten de eşitlerse...
Basında yazanlardan televizyonda göz süzerek hamaset programı yapanlara,çoğunluk temelde bu eşitsizliği onaylıyor.Bu 'sözde' aydınlar yarım yamalak eşitliği bile devletin Ermenilere tanıdığı geçici bir lütuf olarak algılıyorlar.Sonra da bunun adına 'çağdaş cumhuriyet' diyorlar...
*Etyen Mahçupyan,Radikal,5 Temmuz 1998
**Etyen Mahçupyan,Yönetemeyen Cumhuriyet,1. bs.,İstanbul,Patika Yayıncılık,1999,s.252-254.
http://nabukednazar.blogspot.com/2011/11/sozde-cagdaslgn-sozde-aydnlaretyen.html
2 yorum:
Bravo
Sayin Mahcupyan:
Onur ne demek sifatina esdeyerde olan makaleniz hic te soyadiniz Muhcupyanla bagdasmamakla beraber insana iyi ki bagdasmamis dedirttiren cinsten.
Evet onurunu kandi davranislarin neticesinde kaybeden herhangi bir vatandasin vatandasi oldugu ulkeye dalkavuklu onurundan baska hic bir onur sagliyamiyacaginin cok belirgin bir aciklamasi yazdiklariniz.
To become a person of citizen. It takes a good heart, but it also requires wisdom to know right from wrong and the discipline to do right even when it's costly, inconvenient or difficult.
Bir Turk vatandasi olarak guc sartlar icinde de olsa vatandasi oldugunuz ulkenin onuruna sahip ciktiginiz icin tessekurler.
Saygilarimla Nigohos Beranian
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.