Kafkasya'nın baskın aktörlerinden olan İran'ın bölgede
gerçekleşen olaylara yaklaşımları dönem dönem farklılaşan bir özelliğe
sahiptir. İran için Sovyetler Birliği'nin dağılışı ile Rusya'nın eski gücünü
kaybetmesi ve komünizm tehlikesinin ortadan kalkması yeni tehlikelerin ortaya
çıkmasına sebep olmuştur.Tarih boyunca her türlü fikri akımın Kafkasya yoluyla
İran'a sirayet etmesi, yeni siyasi ortamda da etnik milliyetçilik tehlikesinin
yayılmasına yol açmıştır. Bu tehlikeyi göz ardı edememesinin sebebi de İran'ın
komşu devletlerle olan sınırlarının farklı etnik unsurlar tarafından
çevrelenmesidir. Bugün ülkenin Kafkasya sınırlarındaki Güney Azerbaycan
bölgesinde sayısı 25 milyona varan Azerbaycan Türk'ü yaşamaktadır.
Bölgede Batı
merkezli yapıların etkinlik göstermesinden endişe duyan İran, bu konuda Rusya
ile ortak açılımlarda bulunmakta, dolayısıyla Güney Kafkasya'nın en önemli
çatışma meselesi Dağlık Karabağ ile ilgili olarak da milli güvenlik tehlikesi
olarak nitelendirdiği meselelerden dolayı değişken bir tutum sergilemektedir.
Tüm politikalarında olduğu gibi dış politikasında da
İslam devrimi söylemiyle hareket eden İran'ın Dağlık Karabağ meselesine
yaklaşımı, iki tarafla da olan ilişkileri dengeleme iddiasındadır. Özellikle
ülkenin kuzeybatısını oluşturan Güney Azerbaycan'ın sahip olduğu etnik yapıdan
dolayı Ermenistan'a yakınlık göstermek zorunda kalan İran'ın, büyük devletler
ittifakının değişkenliğinden dolayı da bu durumu sürdürdüğü söylenebilir.
Azerbaycan ve Türkiye ile sınırları kapalı olan Ermenistan ise içinde bulunduğu
çıkmazdan dolayı diğer ülkelere ulaşım ihtiyacını İran üzerinden rahatlıkla
karşılayabilmekte ve İran'la önemli ticari ve enerji ortaklıkları
kurabilmektedir. Dağlık Karabağ sorununun başlangıcından itibaren ülkelerin
toprak bütünlüğüne saygı duyduğunu belirten İran'ın, prensip olarak bu söylemde
bulunup sık sık arabuluculuk faaliyetlerine girişmesi, bölgedeki dengeleri
çeşitli yollarla kendi lehine çevirme ya da oluşabilecek muhtemel zararları en
aza indirme isteği yönünde izlediği politikalar olarak şekil buluyor. Bu konuda
ilk olarak 1992 yılında İran Dışişleri Bakanı Bakü'de, Azerbaycan yetkililerine
arabulucu olabileceklerini belirtmiştir. Sonrasında İran Dışişleri Bakan
Yardımcısı Mahmut Vaezi'nin, ateşkesin ayrıntıları ve savaş esirlerinin
mübadele mevzusunu görüşmek üzere Bakü ve Erivan'da temaslarda bulunmasının
akabinde Şuşa'nın ve kısa bir süre sonra da Laçin'in Ermenistan tarafından
işgal edilmesi İran'ın arabuluculuk girişimlerini boşa çıkarmıştır. Bölgedeki
tüm gelişmelerde Rusya'nın ağırlığını hisseden İran, Dağlık Karabağ konusunda
da Rusya etkisinde bir yol takip etmiştir. Bu da Ermenistan'la daha yakın
ilişkilerin doğmasına sebep olmuştur. Ayrıca Azerbaycan'ın 1990'lı yılların
sonuna doğru Türkiye-İsrail stratejik ittifakına olan yakınlığı, İran'ın
Erivan-Atina-Moskova ittifakına yakınlık göstermesiyle karşılık bulmuştur. 11
Eylül sonrasında bu ittifakın etkinliğini kaybetmesiyle İran, Türkiye ve
Azerbaycan'la olan ilişkilerini kuvvetlendirme yoluna gitmiş, Ermenistan'ın
Dağlık Karabağ işgalini zaman zaman kınamıştır.
İRAN'IN MİLLİ GÜVENLİK SORUNLARI
Dağlık Karabağ meselesinin tanımında dini veya etnik bir
terim kullanmayan İran'ın, meseleyle ilgili değişken tutumu farklı noktalarla
açıklanabilir. Bunlar; sorunun çözümü ile Güney Azerbaycan'daki Türk
topluluğunun Azerbaycan'a bağlanma tehlikesi İran milli güvenliğinin en önemli
endişelerindendir, İran'a göre; Ermenistan, Batı ittifakına karşı Rusya safında
desteklenmesi gereken bir ülkedir, Türkiye'nin Kafkasya'daki etkinliği ancak
Ermenistan'la yaşanan sorunlar yoluyla azaltılabilir, İran Batı'daki Ermeni
diasporası yoluyla kendisine de bazı fırsatlar oluşturabilir ve hatta
uluslararası kamuoyunda imaj yenileme konusuyla ilgili olarak diasporadan
gerekli destek alabilir. Nitekim bu sonuncu madde, bugün Suriye'deki
Ermenilerin Esed rejimini desteklemesiyle de doğrudan ilişkilidir.
Ermenistan'ı bölge dengelerini değiştirme aracı olarak
gören ve bu yönde açılımlarda bulunan İran'ın Dağlık Karabağ meselesindeki
tutumları Ebulfez Elçibey döneminin İran karşıtı siyasi söylemlerinden büyük
oranda etkilenmiştir. Güney Azerbaycan halkı için mezhep birliği vurgusu yapan
İran, özellikle kültürel bağları güçlendirecek açılımlarda bulunmaktadır.
Bölgede gerçekleşen çatışmaların kendi topraklarına sirayet etmesi de İran için
istenmeyen bir durumdur.
Bir diğer husus ise bölgede oluşan Batı etkisine karşın
İran'ın Rusya ile beraber hareket edebileceği bir siyasetin var olması
gerekliliğidir. Ermenistan yanlısı tutumu ile İran'ın Rusya safında hareket
etmesi bölgede ayrı bir güç dengesinin oluştuğu görünümünü vermekle beraber,
milli güvenlik endişelerinde İran'ın daha rahat olmasını sağlamaktadır.
Ermenistan eğilimli yaklaşımları ile Türkiye'nin bölgede Batı menşeli bir
etkisinin oluşmasını ve bölgedeki Türk halkına yönelik muhtemel tesirini
engellemek isteyen İran, Dağlık Karabağ sorunu ile ilgili olarak daha etkin bir
aktör olma isteği taşımaktadır. Son dönemlerde arabuluculuk söylemlerini
yineleyen İran, aynen Rusya'nın izlediği politikada olduğu gibi bu sorun
vasıtasıyla varlığını hissettirmeyi istemektedir.
Bu minvalde, Azerbaycan'ın Gebele Radar İstasyonu
meselesinde Rusya'ya verdiği mesaj da ele alınmalıdır. Şimdiye dek Moskova'nın
Karabağ konusundaki yaklaşımlarında Gebele İstasyonu meselesini elinde koz
olarak bulunduran Azerbaycan, Rusya'nın Karabağ konusundaki tavrında daha net
bir duruş görmek istemektedir. Bazı uzmanlara göre ise Rusya, bu istasyonu
mobilize edip Ermenistan veya Kuzey Kafkasya'ya taşıma niyetindedir. Son döneme
ait radar istasyonu tartışmalarında Rusya'nın İran'a biçtiği rol
tartışılmalıdır. Çünkü İran-Azerbaycan arasında başlayan restleşmelerde İsrail
ile iyi ilişkiler konusu kadar Rusya'nın yönlendirmeleri de önemlidir. Bu
doğrultuda hareket eden İran'ın ayrıca Ermenistan'a vereceği desteklerle, Batı
ile sorunlu hali devam eden İran, dünya genelinde etkili faaliyetlerde bulunan
Ermeni diasporasının güçlü lobileri aracılığı ile imajını düzeltme
isteğindedir.
Tüm bu hususlar İran'ın Dağlık Karabağ sorununa
yaklaşımını belirleyen temel meseleler olma özelliğindedir. Güney
Azerbaycan'daki Türk nüfusun etkisiyle de Ermenistan yönlü politika izleyen
İran'ın kolektif barış açılımları konusunda komşu devlet olarak önemi
bulunmaktadır. Bölgedeki mevcut sorunlar karşısında tamamen Batı karşıtı ve Rusya
safında olma eğilimini devam ettirmeme ihtimali bulunan İran'ın bir komşu
devlet olarak sorunun çözümündeki etkisi tartışılamaz önemdedir. Bölgeye
yönelik politikalarında belirlediği hususların şu ana dek İran'a ne
kazandırdığı ise sorulması gereken başka bir meseledir. Buna ek olarak
Rusya'nın devamlı surette nükleer meselesinde İran'ı yalnız bırakması da yeni
açılımların ne olacağı konusunda soru işaretleri oluşturmaktadır. Son
dönemlerde sık sık vurguladığı arabuluculuk söylemleri İran'ın orta vadede konu
ile ilgili olarak eskisine nazaran daha uzlaştırıcı fakat farklı beklentiler ve
yönlendirmelerden dolayı Azerbaycan'la restleşmelere açık bir yol izleyeceği
izlenimini vermektedir.
* Strategic Outlook Analisti, Ermenistan
1 yorum:
Allah Allah,su sorulan soruya bak?
Bunun cevabını pekala Ankara verebilir.
Tüm komşuluk bağları sadece Turkiuenin menfaatleri üzerine sürdürmeye kim calismakda?
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.