Günlerdir medyada Yargıtay’ın Mor Gabriel manastırı ile
ilgili ,’’İŞGAL ‘’kararı işlenip, durdu. Baştan kaybedilmiş bir davaydı aslında
Mor Gabriel davası. Politik bir dava ve pazarlık konusu olan Mor Gabriel ile ilgili Yargıtay kararı beni hiç mi? Hiç şaşırtmadı.
Süryanilerin kutsal Kudüs’ünü (Mor Gabriel) üstelik Müslümanların kutsal ayı sayılan
Ramazana ramak kala, bu kararın açıklanması kendine Müslüman bir ülkede
yaşadığımızı bir kez daha ispatlamıştır.
Yaklaşık bundan 4 yıl evvel İzmir Barış Meclisi olarak
başlattığımız morgabrieledokunma.com imza kampanyası bu gün hala güncelliğini
koruyorsa, bu demektir ki, Geçen 4 yılda bir arpa boyu yol alınamadığındandır.
Şimdi AHİM yolcusu olan bu davada gelişmeleri hep
birlikte izleyip göreceğiz. İnsan hakları konusunda kötü bir karneye sahip olan
Türkiye, AHİM’ de birçok kez cezaya çarptırılmıştır. İşkence ve insanlık suçu
davalarında olduğu gibi Mor Gabriel davasında da bu ülkenin sınıfta kalacağını
İşgalci kararını verenlerde biliyor aslında. 5 yıldır yılan hikâyesine dönen bu
davada ben tarafım dostlar Mor Gabriel’den yana tarafım.
Geçtiğimiz günlerde aynı yargı, bu kez de Alevilerin
kutsal mabetleri olan Cem Evleri hakkında
‘’CEMEVLERİ ‘’ ibadethane değildir diyerek ülkede yaşayan 15 milyon
Alevi’yi yok saymıştır. Aynı anlayış, pek yakında Süryanilere de Hristiyan
değil derlerse şaşırmayın. Bu ülkede 1915’den bu yana, her gelen hükümet TEK
TİPÇİ (Tek din, Tek Bayrak, Tek Dil )anlayışların mimarları olmuştur.
İşte bu yüzden SÜRYANİLERİN ivedilikle Azınlık statüsüne
girmesi, anayasal güvence altına alınması gerekir. 6 bin yıllık bu toprakların
en kadim halkı Süryanilerin, yaşadığı Acıları, katliamları, baskıları bir
makalede anlatmak elbette mümkün değil. Kitaplara sığmayacak denli, büyük
acılar yaşayan Hoşgörü sahibi, medeniyetin ve barışın sembolü olan bu halkı
anlamak için bir kez olsun Mardin/Midyat’a yolculuk etmeniz yeterli.
Bu halkın köklerinin,
bu topraklarda, ne kadar eskiye dayandığını anlamak için arkeolojik ve
tarihi yapısını resmi tarih dışında incelemek gerekir. Özellikle son yıllarda
bölgede Yapılan kazı çalışmalarında, vurdukça, toprağın altından Süryani tarihi
fışkırmaktadır. Sistem, İstediği kadar inkâr ve imha yöntemlerini
kullanadursun, Halkların gerçeğini değiştiremeyecekler. Türk’ler den evvel bu
topraklarda Süryaniler yaşardı. Turabdin’de Metropolitlik,(Ruhani kurum) ilk
kez 615 yılında kurulmuştur. Süryani Ortodoks Antakya Kilisesi olarak bilinen
bu ruhani kurumun merkezi 518 yılına kadar Antakya ve çevresindeki
manastırlarda idi. Daha sonra Malatya’ya taşınan Patriklik, 11. yy.a kadar
burada kaldı. 1293 yılından 1933 yılına kadar Deyrul Zafaran Manastırı’nı merkez seçen Patrikler,
Cumhuriyetin kuruluşundan sonra 1933’te
Humus kentine, 1959’dan itibaren Suriye’nin başkenti Şam’a taşınmıştır.
Kendi anavatanlarında baskılar yüzünden sürekli
yurtlarını terk etmek zorunda kalan Süryanilere, Mardin Artuklu üniversitesi
Rektörü, yani AKP’nin Rektörü, demeçlerinde patriklik merkezi, Mardin’e
taşınsın demesi sizce ne kadar inandırıcıdır.
Kendi ata topraklarında 2500 yıldır köle anlayışı ile
yaşatılan Süryaniler, özellikle 1915’den bu yana SEYFO’yu (Süryani soykırımı
=Kılıç yarası ) değişik şekillerde yaşıyor. Ekonomik, Kültürel, politik
SEYFO’lar yüzünden dünya geneli nüfusları
5 milyon civarında kalan Süryaniler, ne büyük çelişkidir ki,en az olduğu
nüfus kendi anavatanı olan Turabdin
( Süryani tarihçilerine göre bu yöre; batıda Mardin, kuzeyde Diyarbakır’dan
Dicle nehri boyunca Hasankeyf’e, doğuda Cizre ve güneyde Nusaybin sınırları
içinde kalmaktadır) yani Türkiye’de dir.
Bir yandan bu halkın kutsallarını yok edeceksin, diğer
yandan AB’(Avrupa Birliğine girmek için ) kriterlerine sözde uymak için Basın
ve medya yoluyla memleketlerine geri dönüş çağrısı yapacaksın. Bu masallara
aslında kendileri bile inanmıyor, bu sözler sadece dostlar alışverişte görsün
misali, gibi gibi yapılan dönüş çağrılarıdır. Türkiye’de Süryanileri
bitirdikleri yetmezmiş gibi şimdide Suriye’dekileri bitirmek için fırsat
kollayan AKP hükümeti orta doğunun patronu olma hevesi içerisinde aslında kendi
pimini çekiyor.
İslamiyet’in yayılması ve altın çağını yaşamasına katkı
koyan SÜRYANİLER’in, bu topraklarda
yaşadıkları acıları gördükçe, İSLAMCI ve kendini Müslüman atfedenlerin
vicdanları nasıl sızlamıyor, faşizan
kararlar alabiliyor, anlamıyorum.
( Süryaniler,640 yılında ilk fırsatta yolları açıp,
Müslümanların Mezopotamya’ya girmelerine, karşı çıkmadan yardım elini
uzatırlar. İslami Önder ʾAmar [Ömer] ile birlikte savaşarak kale, köy ve önemli merkezleri ele
geçirirler) Turabdin ve Midyat Tarihi
Yazar; Horepiskopos Nu’man Bet-Yawno
Herkes bilmelidir ki, Süryaniler; bu ülkenin
Şahdamarıdır. Süryani halkının şah damarı da Mor Gabriel manastırıdır. Mor
gabriel’in arazileri ve Süryani halkına ait yerler Süryanilere geri verilene
dek de bu ülkenin Ar damarı hep kesilecektir.
Şahdamarı kesilen bir ülkeye ise ne Barış gelir, nede
demokrasi.
ZEYNEP TOZDUMAN
zeynoege@mynet.com
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.