***
Yarın 1 Eylül dünya Barış
günü, ülkenin dört bir yanında halklar Barış için haykıracak. Daha doğrusu Acı
çeken, zulme ve haksızlığa uğrayan halklar barış adına yürüyecek.
Kürt halkı 2009’dan bu yana
yaşatılan tutuklamalar, köy boşaltmalar, katliamlar, depremlerle neredeyse
acıyla yatıp, acıyla yeni bir güne başlar oldu. Kürt açılımı dediler kürdü
Barışa Aç hale getirdiler. Açılım dedikçe vurdular, o yetmedi Van depreminde insani
yardımları halka ulaştırmayarak vurdular, ardından Roboski katliamı yaşandı 34
can gitti ..Şanlı 14 Temmuz direnişinden hemen sonra Hakkari’yi vurdular,
yaklaşık 45 gündür vurmaya devam etmekteler. Kürt halkını iradesi olan belediye
başkanlarından sonra şimdi de milletvekillerine cezaevi kapısı göstermek için
BDP harici partilerle uzlaşı komisyonu kurma yolunda devlet. Kürtlerin
yaşadıkları hal bu. Bölgede Kürt halkını vuran demokrasi havarileri şimdide
ABD’den ültimatom alıp uzun zamandır sınır komşumuz olan Suriye’yi vurmak için
mevzilerini hazırlıyor. Suriye’nin içişlerine karışmakla kalmayıp ESAD’a
muhalif olan El kaide gibi İslami terör örgütlerine destek için Hatay ve
Antakya ilimizi açıp, 5 yıldızlı otele eş diğer çelik kon diksiyonlu evlere yerleştiriliyoruz.
Van depreminde karda-kışta evsiz barksız kaderine terk edilen Kürt halkı
geliyor birden gözlerimin önüne, bu ülkenin yurttaşı olan.
Diğer bir sınır komşumuz olan
İran’ın Suriye’yi desteklemesinden ötürü İran’la da sorunlarımız var. Irak’la
Pkk’ye desteğinden ötürü sürekli çatışıyoruz. Egeyle sınır komşusu olan
Yunanistan’la ise ezeli düşmanız. Rusya ile hiç geçinemiyoruz. Kısacası bütün
sınır komşularımızla kavgalıyız. Ermenistan’a ve ülke içinde yaşayan Ermenilere
devletin nasıl baktığını ise söylemeye bile gerek yok. Hrant Dink olayında
katilin ve katillerin nasıl korunduğuna bakın yeter. Ermeni halkına o kadar
düşman bir devlet ki, Yabancıları mülk edinme yasası ile Ermeni halkını ve
Yahudileri devre dışı bırakacak kadar. Son dönemde Lazlar’da anadilde eğitim
hakkı istedikleri için onlarda potansiyel suçlular listesinde artık. Alevilere
gelince; gün geçmiyor ki, Malatya’da başlayan, ramazanda artan bir hızla Alevi
evleri kırmızıyla X işaretlenip yeni Maraş’lar, Sivas’lar yaratılmak istenmiştir.
Alevilerin kutsal mekânları ‘’Cem Evlerini’’yok sayan, kapattırmaya çalışan
Alevilere Ucube diyen devlet erkânı şimdilerde kendi Alevisini yaratma peşinde.
Daha bitmedi o kadar çok
düşmanımız var ki..Her gün yeni bir
düşman haberleriyle uyanıyoruz.Neredeyse kendimize düşman olacak kadar nefret
tohumları ekiyoruz bu ülkede.
Süryanilere ise anadilde
eğitim hakkı istedikleri için kırgınız. Çünkü devleti yönetenler 1923 Lozan
antlaşmasını kapı gibi, Süryanilerin önüne koyup, bak! Siz Azınlık değilsiniz deyip
en temel insan hakkı olan anadilde eğitim hakkını yüzyıldır gasp etti.1915’ile
başlayan sermayenin millileştirilmesi çabaları 1942-1944 Varlık vergisiyle
Süryanileri Azınlık sayıp, onlarda bu vergiden payına düşeni fazlasıyla
ödediler. İşine geldi mi? Azınlık, işine gelmedi mi? Azınlık değil. Bu ne?
Çifte standart.
Süryanilere ait 1600 yıllık
Mor Gabriel manastırının topraklarını işgal et, dava aç, sonra Manastıra ait
arazileri hazineye geçir.
Bu da yetmedi,1915’den bu
yana sayıları hızla yok olan/yok edilen, Turabdin’e yakın Şırnak-Cizre
arasındaki Kilise dağları denilen Süryanilere ait iki köy havan topuyla tamamen
yakılarak yok edildi.1990’lı yıllardaki çatışmalarda harabeye dönen son kalan
yıkıntılarda, havan topuyla böylece
yerle bir edilmiş oldu.
Tezel Özlü’nün ‘’BURASI BİZİM
YURDUMUZ DEĞİL Kİ, BURASI BİZİ ÖLDÜRMEK İSTEYENLERİN YURDUDUR. ''sözünü sanki
bu ülkede Süryani halkı için söylemiş.Bu toprakların 6ooo yıllık ilk sahipleri
olan Süryaniler 1844 Nasturi katliamından, bu yana ya topraklarından
sürüldüler,ya Sürgün edildiler ,ya soykırıma uğradılar,ya köyleri
yakıldı,yıkıldı,yağmalandı..ya kutsal mabetleri yok edildi,ahıra çevrildi
.Sürekli Acı,sürekli gözyaşı döktüler TURABDİN dedikleri anavatanlarında...
Ne Azınlık sayıldılar, nede
halk. Sürekli yok saymak için Süryani Cemati dediler.Tüm bunlar İLERİ demokrasi
diye diye yapıldı bu ülkede .Ya Geri demokraside yaşasaydık neler yaşayacaktı
SÜRYANİLER.....
İşte tüm bu ahval ve şartlar
altında savaşın bu kadar yaktığı ülkemiz,1 Eylül dünya barış gününe giriyor.Bu
yüzdendir, Barış; en çok da acı çeken/ezilen
halklara yakışır.Bir kez olsun Acıyı değil,Barışı paylaşmak
için,Nefretin değil,barışın önünde eğilmek için yarın hep birlikte alanlara..
ZEYNEP TOZDUMAN
zeynoege [zeynoege@mynet.com]
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.