Galatasaray Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Emre Öktem, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İçtihatlarına göre dini grupların örgütlenmesi ve iç örgütlenme özgürlüğü konusunda yaptı. Öktem’e göre, Avrupa’da geçerli normatif standartlara göre, dini cemaatlerin özerkliği, demokratik toplumlarda çoğulculuğun vazgeçilmez bir unsurunu oluşturmaktadır. Dini toplulukların özerkliği ve iç örgütlenmesine dair meseleler, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önüne gelmiş ve mahkeme her zaman dini toplulukların daha çok özerklik ve örgütlenme serbestîsi kazanması yönünde tavrını koymuştur… Türk hukukunda tüzel kişiliği bulunmayan Rum Patrikhanesi, Büyükada Yetimhanesi’ne ilişkin olarak AİHM’ne başvurmuş ve bu başvuru Patrikhane lehine sonuçlanmıştır. Ancak Öktem, Türkiye’deki gayrimüslim cemaatlerinin ve ruhani reislik makamlarının tüzel kişiliklerinin bulunmadığını, AİHM’nin kararlarından hareketle tüzel kişilik sorunun çözüme kavuştuğu görüşüne katılmanın mümkün olmadığını söyledi. Kanunen sayılmayan ve tanımlanmayan, soyut bir tüzel kişilik kavramının uluslararası bir yargı mercii tarafından kabul görebileceğini ancak iç hukuk açısından sıkıntılar yaratacağını, bu nedenle kanuni bir düzenleme ile tanımlanmasının isabetli olacağını belirtti.
(Bizim hakim zihniyeti kutlamak gerekiyor. Temsiliyet
gibi uydurma bir sözü galatı meşhur haline getirdiler. Sözlüklerde böyle bir kelime yok. HYETERT)
Galatasaray Üniversitesi, SDRE (Societe, Droit et
Religion en Europe) ve Strasbourg Üniversitesi’nin düzenlediği “Türkiye’de dini
azınlıklar: Temsiliyet ve Kurumlaşma” paneli 11 Ekim Perşembe günü Galatasaray
Üniversitesi Coşkun Kırca Salonu’nda gerçekleşti. Panel’de Prof. Dr. Samim
Akgönül, Doç. Dr. Yannis Kristakis, Doç. Dr. Emre Öktem’in sunumlarının yanı
sıra farklı dini azınlık mensupları da görüşlerini dile getirdi. Av. Rita
Ender’in hazırladığı belgesel filimde azınlık bireylerinin konuya bakışı sergilendi
Türkiye’de gayrimüslim azınlıklar kendi içlerinde nasıl
bir yönetimi benimsemişlerdir? Tarihten bu yana nizamnamelerden tüzüklere,
hâkim olan zihniyete dair ne söylenebilir? Dini azınlıklar kendilerini
demokratik bir şekilde layıkıyla temsil edebilirler mi? Bu sorunları ele almak
üzere düzenlenen panelin ilk oturumunda söz alan öğretim üyeleri konuya
bilimsel bir açıdan yaklaşarak Batı dünyasından örnekler getirdiler.
Fransa’da azınlıklar
Strasbourg Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Samim
Akgönül konunun Fransız ayağını ele aldığı konuşmasında ‘azınlık’ kavramının bu
ülkede Türkiye’de anlaşıldığı gibi algılanmadığını, ‘minorite’ kavramının
özellikle göçmenler için kullanıldığını ve bu kavramın Fransız hukukuna yabancı
olduğunu belirtti. Ancak bu kavramın hukuken mevcut olmamasının sosyolojik
anlamda azınlıkların var olmadığı anlamına gelmediğini dile getiren Akgönül
örneğin teritoryal olarak Korsika’da bölgesel bir parlamentonun var olduğunu ve
‘de facto’ olarak o bölgede görev alan devlet memurlarının Korsikalılardan
seçildiğini açıkladı.
Akgönül’e göre dini açıdan durum daha karmaşık bir
görünüm arz etmekte. 1905 tarihli bir yasaya göre devlet ile inançlar tamamen
ayrılmış durumda. Devlet hiçbir dini inanca finansman sağlamamaktadır.
Fransa’nın laikliği negatif bir laikliktir. Belçika’da ise pozitif bir laiklik
anlayışı mevcut ve kurumsallaşan her dini grup devlet ile ilişki
kurabilmektedir.
Fransa’da Yahudiler hem dini hem de sivil yapılanmayı
içeren bir yapıya sahiptir. Yahudiler,
CRİF üzerinden devlet ile ilişkilerini sürdürmektedirler. Fransız sistemi
hukuksal meşruiyeti zayıf olan pragmatist bir sistemdir. Müslümanları temsil
eden bir kurum yok. Ancak 1960 yılından sonra Müslüman göçmenlerin iki, üçüncü
kuşak mensuplarının hak talepleri başlayınca Sarkozy 1999 yılında camilerin
yüzölçümlerine göre oy kullanılması sistemine dayanan CFCM (Conseil Français du
Culte Musulman)’ın kurulmasına ön ayak oldu. Ancak Cezayir Müslümanlarını
temsil eden bu kuruluş Müslüman Kardeşlerin yükselişi karşısında etkin olamadı
ve CRCM (Conseil Regional du Culte Musulman) kuruldu. Günlük sorunlarla
ilgilenen ve bölgesel bir yapılanmaya sahip olan bu kuruluş daha başarılı ve
temsil gücü daha yüksek…
Yunanistan’da azınlıklar
Atina Üniversitesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Yannis
Kristakis Yunanistan’da devletin ibadete, dine karışmadığını, tam bir
örgütlenme özgürlüğünün mevcut olduğunu ve yargının cemaatlerin tüzel
kişiliklerini bir hak olarak gördüğünü belirtti.
Yunanistan’da Yahudiler tam bir özerk statüye sahip olup
kendi içlerinde işleyiş yapılarını değiştirme hakları vardır. Ekonomik açıdan
özerk olmayı Yahudi cemaatinin kendisi talep etmiştir.
Müslümanların ise bu özerkliği yoktur; müftü devlet
tarafından seçilmekte ve devlet memuru statüsüne sahip olarak görev
görmektedir.
Müftü yargıç konumuna da sahip olup Müslüman azınlığa
uygulanan hukuk, Şeriat Hukukudur. Avrupa’da Şeriat Hukukunun uygulandığı tek
ülke Yunanistan’dır. Müftünün kararları Yunan Yüksek yargısının denetimine
tabidir. Ancak son yirmi yılda müftülerin verdikleri 3500 karardan sadece dördü
bozulmuştur. Boşanma davalarında dahi
taraflardan birinin Müslüman olduğu her uyuşmazlıkta yetkili makam müftülüktür.
AİHM içtihadına göre dini grupların özerkliği
Birinci oturumun son konuşmasını Galatasaray Üniversitesi
Öğretim Üyesi Doç. Dr. Emre Öktem, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi İçtihatlarına
göre dini grupların örgütlenmesi ve iç örgütlenme özgürlüğü konusunda yaptı.
Öktem’e göre, Avrupa’da geçerli normatif standartlara
göre, dini cemaatlerin özerkliği, demokratik toplumlarda çoğulculuğun
vazgeçilmez bir unsurunu oluşturmaktadır. Dini toplulukların özerkliği ve iç
örgütlenmesine dair meseleler, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önüne gelmiş ve
mahkeme her zaman dini toplulukların daha çok özerklik ve örgütlenme serbestîsi
kazanması yönünde tavrını koymuştur.
AİHM, Hanya Katolik Kilisesi’nin resmi olarak tanınmış
bir tüzel kişiliği olmamasına rağmen uygulamada temsil meselesi bakımından bu
yönde hukuki bir güven uyandırılmış olunması nedeniyle tüzel kişiliğini kabul
etmiştir. Kilisenin, Yunan Mahkemeleri önünde açtığı davada tüzel kişiliğin
reddini adil yargılanma hakkının ve ayırımcılık yasağının ihlali olarak kabul
etmiştir.
Türk hukukunda tüzel kişiliği bulunmayan Rum
Patrikhanesi, Büyükada Yetimhanesi’ne ilişkin olarak AİHM’ne başvurmuş ve bu
başvuru Patrikhane lehine sonuçlanmıştır.
Ancak Öktem, Türkiye’deki gayrimüslim cemaatlerinin ve
ruhani reislik makamlarının tüzel kişiliklerinin bulunmadığını, AİHM’nin
kararlarından hareketle tüzel kişilik sorunun çözüme kavuştuğu görüşüne
katılmanın mümkün olmadığını söyledi. Kanunen sayılmayan ve tanımlanmayan,
soyut bir tüzel kişilik kavramının uluslararası bir yargı mercii tarafından
kabul görebileceğini ancak iç hukuk açısından sıkıntılar yaratacağını, bu nedenle
kanuni bir düzenleme ile tanımlanmasının isabetli olacağını belirtti.
Belgesel gösterim: Azınlık bireylerinin konuya bakışı
Panel’in ikinci oturumunda Av.Rita Ender’in azınlık
bireylerinin konuya bakışını sergileyen belgesel film çalışması ekrana yansıtıldı.
Ender sunum konuşmasında özetle şu açıklamalarda bulundu:
“Biraz sonra
izleyeceğiniz belgeselde yer alan kişilere; bir birey olarak ait oldukları
cemaatin kendilerini temsil edip etmediği hakkındaki görüşlerini sorduk. Sorma
süreci en az, cevaplar kadar ilginçti bizim için…
Belgeselde 32 kişi yer alıyor fakat elbette, ‘bu konudaki
görüşünüzü bizimle paylaşır mısınız?’ dediğimiz insan sayısı bunun üç, dört
katıydı. Müsait olmama, kameraya konuşmaktan hoşlanmama, konu hakkında kafa
yormak istememek gibi çeşitli nedenlerle reddedildik. Ve tabii en sık
karşılaştığımız red nedenlerden biri; korkuydu.
Kapalıçarşı’da bir gümüş dükkânı sahibi, konu hakkında
belgesel çektiğimizi duyunca sinirlendi. Sertçe; ‘Siz nasıl bir sorumluluk
taşıdığınızın farkında mısınız?’ dedi.
Nasıl bir sorumluluktu bu? Kendi başına taşınan değil,
başkası adına da yüklenilen ve taşınan bir sorumluluk…
(…) ‘Geniş topluma’ konuşurken, ‘kol kırılır yen içinde
kalır’ geleneğini çürütmemek gerektiği bilinciyle konuşuldu. Söyleştiğimiz
kişilerin arasında cemaat yönetiminde bulunan ve bulunmuş kişilerin
tavırlarının da birbirine çok benzediğini fark ettik. Hangi cemaatten olursa
olsun, yöneticilerin hepsi, temsil edildiklerine inanıyorlardı, bu anlamda bir
tereddütleri yoktu. Yönetmenin ağır ve ciddi bir sorumluluk olduğunu, ülkenin
şartlarını ve geçmişte yaşanan tatsızlıkları biliyorlardı. Her koşulda herkesi
memnun edemeyeceklerini de en iyi onlar deneyimlemişlerdi. Ve elbette, her
karar anında herkese danışamazlardı. Bu mümkün değildi, herhalde mümkün olsun
istemezlerdi de…
Ama danışmadan, kendilerinin bir takım hayati kararları
alıyor olmaları, onların meşruiyetinin sorgulanmasına sebep oluyordu ve oluyor.
Bir bina satımından, antisemit bir gazete yazısına itiraz edilmesine dek;
atılacak her türlü adım aslında cemaatin her bireyini ilgilendirdiği için;
kararları alanların seçilmiş olması bu kararların meşruiyeti açısından son
derece önemli aslında. İşte bu nedenle,
pek çok kişi cemaatlerin içinde seçim olmadığından yakınarak, sivil temsilcilerin
demokratik bir seçimle başa gelmesi gerektiğini anlattı.
Pek çok kişi ise sistemden ne kadar uzak olduğunu ifade
etti, konuyla hiçbir ilgisi olmadığını söyledi. Kimi biraz kırgın şekilde
hiçbir zaman davet edilmediğini, kimi biraz umursamaz tavırda kendisinin de
onların kapılarını hiç çalmadığını anlattı. Bu noktada aslında her yönetimde
olduğu gibi, yönetimin, yöneticilerin yönetilenlerden uzak olduğunun da altı
çizildi.”
DOÇ. DR. EMRE
ÖKTEM:
“Dini toplulukların özerkliği ve iç örgütlenmesine dair
meseleler, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önüne gelmiş ve mahkeme her zaman
dini toplulukların daha çok özerklik ve örgütlenme serbestîsi kazanması yönünde
tavrını koymuştur.”
Konunun tarihi
perspektifi ve güncel durum
Panel’in üçüncü oturumunda sırasıyla Ermeni cemaatinden
Av.Luiz Bakar, Yahudi cemaatinden Av.Yakup Barokas ve Av. Yuda Reyna, Süryani Sabro Gazetesi’nden Tuma Çelik ve Rum
cemaatinden Foti Benlisoy söz aldı. Genelde Osmanlı döneminde Millet-i
Ermeniye, Hahamhane Nizamnamesi’ne ve Cumhuriyet dönemindeki uygulamalara yer verilen
sunumlarda konu tarihi perspektifi içinde ele alındı ve güncel duruma,
karşılaşılan zorluklara değinildi.
Panelin sonunda, tartışma bölümünde önceki dönem Musevi
Cemaati Başkanı Silvyo Ovadya, Av.Şemi Levi, Vakıflar Genel Müdürlüğü Azınlık
Vakıfları Temsilcisi Laki Vingas, Jak Esim, Apoyevmatini editörü Mihail
Vasiliadis’in de aralarında bulunduğu katılımcılar görüşlerini dile getirdiler.
Panel, farklı dini azınlık mensuplarını bir araya getirmesi ve sorunların sıcak
ilişkiler içinde paylaşılmasına ortam sağlamış olması açısından arzulanan
düzeyde gerçekleşti.
Sunumların tamamı Galatasaray Üniversitesi tarafından
derlenip yayınlanacaktır.
3 yorum:
Kitabina uydurmakda kimse Turkiyenin eline su dokemiyor.
Kuzum ,biri cikip su son yillarda Turkiyedeki Ermeni ,Rum ve Yahudi toplumlari icin de kullanilmaya baslanan CEMAAT kelimesinin neden kullanildigini bir aciklasa memnun olacagiz.
Biz kucuk bir organize toplum degiliz ki Cemaat gibi terimlerle fiziksel olusumlarimiz dile getirilsin,Cemaat yerine neden Turkiyeli Ermeniler ,Rumlar,Yahudiler vs denilmiyor artik?
Sayın Dursun, cemaat dini topluluk demektir.Türkiye Ermenileri dini topluluktur ve asırlarca da böyle yaşamış ve böyle varlığını sürdürmüştür. Bu gün de temel varlık nedeni kilisesi ve patrikliğidir.Ermeni toplumu kilisesiyle bütünleşmiştir. Lozan ve Devlet Türkiye Ermeni topluluğunu dini topluluk olarak tanır.Türkiye Ermenileri elbette denebilir ama bu söz çoğu zaman cemaat sözünü karşılamaz. Cemaat Vakfı yerine Türkiye Ermenileri vakfı diyemezsiniz. Çünkü örneğin Sev ya da Öğretmenler Vakfı Ermeni Vakfıdır ama cemaat Vakfı değildir.Cemaat sözünü kullanmak istemiyorsak o zaman Ermeni dini vakıf gibi garip bir söz kullanmak gerekir. Cemaat utanılacak bir söz değil. Siz bakmayın devrimci sosyalist ve ateist önderlere.
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.