1915 Soykırımında Miadun
Miadun’da gerçi önceden asker beklememiş, fakat
Garmıri’nin askerleri sık sık gelip kaçakları ararmış. Kırıp dökme ve talan
etme yanında köyü yakmakla tehdit de etmişler. Burada aranan asker kaçakları
Amele Taburu içindeyken izinle eve gelmiş ve geri dönmemişler. Nihayet Orçexli
Kürt Süleyman kaçakların Halep’e ulaştıkları ve oradan mektup gönderdiklerini
söyleyerek Garmıri’nin askerlerini kandırır. Böylece Miadunlular rahat bir
nefes alır.
Miadun sakinleri sürgüne çıkarılmadan önce karşıda Karasu
kenarındaki köylerin yaşadığı baskınlardan gelen gürültü ve çığlıkları duyar,
fakat ne olup bittiğini tasavvur edemezler. Bir sabah güneş doğmadan
jandarmalar köyü kuşatır. Yetişkin erkekleri toplayıp Karasu kenarına götürür
ve orada katlederler. Bunu köyün talanı izler. Kadın-çocuk kalan halk bahçelere
dağılır. Bir kısmı Garmıri’ye kaçar ve oradakilerle beraber sürgün edilir.
Kalanları bahçelerden derelerden toplayıp kayıkla Ançırti’ye getirir ve orada
bulunan Çemişgezek sürgün kafilesine katarlar.
Nüfusu uzaklaştırıldıktan sonra, Hazari gibi Miadun’u da
komşu köylerin Türkleri yıkmaya başlar. Saklı altınları bulmak için evlerin
içini dışını kazarlar. Kilise ile okulu yerle bir ederler.
Kaçaklar bir hafta köyden haber alamaz. Sonra komşu
köylerin çobanlarından olup biteni duymaları üzerine Dersim’e sığınmayı tercih
ederler. Mamsa ve Hazari çevresinden geçerken köylerinin yıkılmasına tanıklık
ederler. Yolda Kürtlere çoban olmuş Ermeniler görürler. Onlara Xıdo’nun evini
sorarlar. Ermeniler bilmediğinden bir Kürt onlara refakat eder, fakat yolda
silah tehdidiyle onları soyar ve ortada bırakıp gider. Sonunda kendi yollarını
kendileri doğrultur ve onlar da Kürtlere çobanlık ederek bir süre Dersim
köylerinde kalırlar.
aykiridogrular.com
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.