Vicdan sahibi olmanızın en güzel kanıtı, biribirinizden habersiz ve hemen hemen aynı zaman diliminde, “KİRVE” ve “DAŞDAN YUKHULAR” adlı eserlerinizi kendi anadillerinizde kaleme almanız ve bununla evrensel edebiyat tarihinin sayfalarını İNSANA yaraşır bir duruşla zenginleştirmiş olmanız… Her ikinizi de yüreğimin derinlerinden gelen en sıcak duygularla selamlama onuruna sahip olduğum için kendimi çok mutlu hissediyorum.
İnsanı insan yapan en büyük özellik, içinde yaşamakta olduğu toplumda,
“ötekileştirilene” yönelik olarak sergilediği davranışların bir empatiyi
barındırması, korucu olması ve herkesin sustuğu dönemlerde “hayır” deme
cesaretini göstermesidir. Gerçek “modernliğin” ve “uygarlığın” ölçütü olan
vicdan da aslında bu türden duruş ve davranışlarla kendini sergiler.
İster Ermeni isterse Azerbaycanlı olsun, bir toplumun “çoğunluk” olarak
yaşadığı yerlerde, içindeki “azınlıklara” yönelik davranışları, o toplumların
birbirlerine yönelik duygularının göstergesidir.
Ermenistan ziyaretlerimden birinde, hayatımda duymuş olduğum en güzel
halk sözlerinden birine tanık olmuştum. 1990 ocağında Bakü’de yapılan pogromlardan
bir mucizeyle kurtulup Erivan’a sığınmış olan yaşlı bir Ermeni aydının, son
derece olgun bir tavırla, “HERŞEYİN YENİSİ, DOSTLUĞUN KÖHNESİ MAKBULDUR”
demesini asla unutamam. Özellikle bir Azeri deyişini seçmesi dikkatimi
çekmişti. Bilfiil bir sürgünlük yaşayan bu insan, ‘uzun zamandan beri yaşanılan
bir trajediye karşın, var olan acıları sarabilmenin tek yolunun bu sözü hayata
geçirmekle mümkün olacağında’ ısrarı karşısında hayran kalmıştım.
Uzun yüzyıllar aynı coğrafyada yan yana yaşayagelmiş iki komşu halkın
aydınlarına düşen VİCDANIN SESİ OLMA görevini, ‘SÖZ UÇAR, YAZI KALIR’ doğrusu
temelinde, elimizdeki sevdiğim tek silah türüyle, yani kalemlerinizle ateşlemiş
olmanız çok önemli. Ve sizin tutuşturduğunuz ateşle, sizleri sadece
yazılarınızla tanıyan, her soydan ve boydan sayısız insanın yüreğini İNSAN
SEVGİSİYLE nasıl ısıtmış olduğunu bilmenizi isterim.
Yaşamının önemli bir bölümünü, toplumumuzda, üstü ustalıkla örtülmüş
tarihsel gerçeklerden kaynaklanan ve böyle olduğu için de kendi irademiz dışında
oluşturulmuş “tabuları” yıkmaya, insanların kendi kendilerini sorgulamalarını
sağlamaya katkıda bulunabilme çabalarına ayırmış ve bunu yapabilmek için hayat
ve kavga arkadaşını yitirme gibi çok ağır bedeller ödemiş bir yayıncı olarak,
değerli edebi çalışmalarınızı Türkçeleştirerek, onları ayrı ayrı değil de, tüm
sayfalarının bir arada olacağı TEK KİTAP içinde
yayınlama düşüncemi onaylayarak bizleri onurlandırmanızı rica ediyorum.
Şu an akıl dışı ırkçı söylemlerin muhatabı olarak, evi abluka altına
alındığı halde, içinde bulunduğu ‘cehennem ateşini’ görmezden gelerek, gerçek
bir aydına yakışır duruş sergileyerek “MEN SÜLHE SES VERİREM” demeyi sürdüren
değerli yazar Ekrem Eylisli’nin yükseltmek istediği sesin, çok daha geniş
çevrelere ulaşabilmesi için elimden en iyi gelen işi yapmaya hazır oluğumu
bildirmek isterim.
Barış ve kardeşlik çığlığınızı desteklemek amacıyla, o cesur insanın
TAŞTAN HAYALLER’ini, Ermeni meslektaş-kalemdaşı Levon Cavakhyan’ın
GÜMÜŞYAZI’sıyla birlikte yayınlayarak, her iki toplumun sağduyu sahibi tüm
insanlarınca arzulanan o BARIŞA BİR TÜLBENT DE MEN BAĞLAMAK İSTİREM.
1955 yılında, 6-7 Eylül pogrom faciasını yaşamış olan İstanbul
şehrinden ulaştırmak istediğim en samimi duygularla sizleri kucaklıyorum.
Halkların barış içerisinde bir arada yaşamasının mümkün olacağı gelecek günlere
inanan yüreklerinizin, adalet aşkıyla çarpmasına hayranlık besliyorum.
Bir gün mutlaka, Bakü ve Yerevan’da da yan yana gelebileceğinize olan
inancımla, ortak kitabınızın yayınlanması sonrası, birlikte katılmanızı
dilediğim imza günlerinde sizleri İstanbul’da misafir etmeyi de arzuladığımızı
bilmenizi istiyor, saygılarımı iletiyorum.
RAGIP ZARAKOLU
“Uluslararası BELGE Yayıncılık” Kurucusu İstanbul, 10 Şubat 2013
http://www.gelawej.net/index.php/component/content/article/135-politika/8796-2013-02-21-18-20-28.html

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.