Seneler boyunca değişen konjonktür Fransa′yı küresel
strateji ağırlıklı dış politikalardan yoksun bıraktı. Son 150 yılda tam üç kez
Almanya′nın ağır taarruzuna maruz kalırken ve katıldığı tüm savaşları kendi
adına kaybetmenin mutsuzluğu içindeyken her zaman doğru safta yer alma şansının
sağladığı avantajlardan faydalanan Fransa, hep kaybettim derken kazananlardan
oldu.
Fransa, dünyanın büyük bir kısmına hükmeden Anglosakson
otoritesini hiçbir zaman hazmedemediyse de hep kapitalizmin kendisine biçtiği
rol ile yetinmek zorunda kaldı. Gerçi ikide bir NATO′ya kapris yapıp “ben de
varım” söylermiş gibi tavır yapmasına rağmen her defasında Batılı ortakları
Paris′in gönlünü almayı başardı.
Sırf eski günlerin hatırına ve belki de Almanya′ya inat
olsun diye Fransa′yı BM Güvenlik Konseyi′nin daimi üyesi yaptılar. Vay be...
Artık Fransız liderler de dünyanın kaderini belirleyen ABD, İngiltere, Rusya ve
Çin siyasileriyle oturup kalkacaklarmış, yedikleri içtikleri ayrı
gitmeyecekmiş.
Fransa′nın BM Güvenlik Konseyi daimi üyesi konumundaki
diğer dört ülkeden farkı ne biliyor musunuz? Gerek ABD ile İngiltere, gerekse
de Rusya ile Çin, 2. Dünya Savaşı′nda tüm güçlerini seferber ederek verdikleri
şerefli bir mücadele sonucunda başarıya ulaşırken, Fransa toprakları baştanbaşa
işgal ordularının ayakları altına kaldı ve neyse ki uzun süre sonra
müttefiklerin gayretleri sayesinde kurtarılabilmişti.
BM Güvenlik Konseyi daimi üyeliğine alınmasına rağmen
Fransa′nın emperyalist tutkularının tatmin edilmesi mümkün değildi. Paris′in
yanlışlarını başarı diye empoze eden küresel güçler, bir de üstüne üstlük Batı
Avrupa′yı çeyizlik veriyormuş gibi Paris′e peşkeş çekince ortaya müthiş bir
tablo çıkmıştı.
Böylece, Avrupa Birliğindeki lider ülke konumu
Almanya′nın ekonomik gücünü arkasına almış Fransa′ya terk edildi. Sanki
birileri, “Al da Napolyon′un hayal ettiği Avrupa′yı kur ve yönet ama sakın
küresel konulara karışayım deme” demek istedi. O gün bugündür Fransa Avrupa′da
yayılmaya başlamış, istediği ülkeyi AB′ye alarak gözü tutmadığı ülkeleri
dışlamakla kalmamış, aklı sıra kendisine karşı koyabilecek devletleri 60 sene
kapı arkasında bekletmeyi dahi ihmal etmemiştir.
Arada bir uluslararası konularda göstermelik aktivitelerde
bulunan Paris Yönetimi, dünya siyasetinde kendisinden beklenen etkili aktör
konumunu ispatlamaya çalışıyor ama nafile. Örneğin, 2008 Güney Osetya Savaşı′nı
sonlandırdığı iddia edilen Medvedev-Sarkozy Planı, Fransız diplomasisinin
fiilen hiçbir şey ifade etmeyen diğer girişimleri vb.
Ulus devlet kavramının beşiği olarak kabul edilen
Fransa′nın demokrasi geleneklerine saygı duyan birçok devlet, aslında bu ülkeyi
büyük dönüşümlerin simgesi olarak görmesine rağmen Paris′in bulunduğu
inisiyatifleri zerre kadar ciddiye almıyor. Tabii ki halen Fransa′dan medet
uman ve Fransız cumhurbaşkanını görünce hemen esas duruşa geçen bazı Batı
Afrika ülkelerinin liderleri hariç.
Düşünsenize, meşhur Fransız İhtilali′nin yaşandığı bir
ülkenin parlamento binasında iki çaresiz öğrenciye haydutça saldırarak linç
etmeye kalkışıyorlar ve bunu Fransız milletvekillerinin hemen gözleri önünde
yapıyorlar. Bu azmış gibi François Rochebloine gibi ırkçı milletvekilleri iki
öğrenciyi darp eden Ermeni saldırganlara eşlik ediyor ve Ulusal Meclis
binasında Jakoben diktasını aratmayacak şu küstahlığa olanak sağlıyor. Pes
doğrusu...
Şimdi söylesenize, şu Fransa′nın AGİT Minsk Grubu′nda ne
işi var? Karabağ sürecinde taraf olduğunu açıkça gösterdiği yetmedi mi Allah
aşkına... Karşımızda siyasi görüşü ne olursa olsun cumhurbaşkanları, “Her zaman
Ermenistan′ın yanındayız” diyen bir Fransa var. Onun adaletine mi güveneceğiz
şimdi?!
Bir düşünün, Karabağ sorununa çözüm arayan Minsk Üçlüsü,
Rusya, ABD ve Fransa′dan oluşuyor. Sizce de vahim değil mi? 366. Motorize
Piyade Alayı′nı Hocalı Katliamı′nı gerçekleştiren Ermeni güçlerine peşkeş çeken
Rusya mı, Ermeni iddiaları ve 907 sayılı düzeltme ile Türkiye ve Azerbaycan′ı
her zaman manipüle etmeye çalışmış ABD mi, yoksa “Ermenistan bacımızdır” diyen
Fransa mı Karabağ sorununa adil çözüm üretecek?
Hadi Rusya komşu devlettir ve uzun süre bölgede etkili
olmuştur diyerek onu geçtik. ABD de süper güç olmuş hemen hemen dünyanın her
yerinde bulunmaktadır diyelim. Tamam da Fransa biraz fazla olmadı mı?!
Bence AGİT Minsk Grubu′nun tasfiye edilme zamanı gelmiş
de geçmiş bile. Fransa′nın Karabağ sürecine katkı sağlaması ihtimaline yer
vermek en az İsrail′in Suriye′de muhaliflerle rejim arasında arabulucu görevine
soyunmasını düşünmek kadar inanılması zor bir durum.
AGİT Minsk Grubu′nun tasfiye edilerek yerini bölge
devletlerinden ibaret olan yeni bir oluşuma bırakması kaçınılmaz hale
gelmiştir. En azından Fransa′nın Minsk Grubu eşbaşkanlığını Almanya, BM
Güvenlik Konseyi daimi üyelerinden İngiltere veya Avrupa Birliği′ne devretmesi
manidar olabilir.
Ceyhun Alekber
http://www.1news.com.tr/yazarlar/20130305021932001.html
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.