Mamikonyanlar, Bizans kuvvetleriyle birlikte Arap egemenliğini devirmeye çalışırken, Ermenistan yöneticisi şahsında Bagratuniler, güçlü düşmana karşı galibiyeti olası görmez ve dış güçlerden yardım elde etme konusunda ümitli olmadıklarından, tavizler sayesinde ülkede az-çok kabul edilir bir durum oluşturma arzusu gösterirler.
Bu anlaşmazlıklar sonucunda Aşot Bagratuni,
taraftarlarıyla birlikte Tayk’ı terk ederek, Bagrevand’a yerleşmeye mecbur
olur. Grigor Mamikonyan onları takip edip, Ermenistan yöneticisini
tutuklatarak, gözlerini köreltir. Aşot Bagratuni, fiili olarak siyasi arenadan
çekilir. Kısa süre sonra Grigor Mamikonyan da beklenmedik bir şekilde vefat
edince, Araplar 750 ayaklanmasını bastırmaya muvaffak olur.
Vaspurakan, 762 yılında Arap hordalarından birinin
saldırısına uğrar. Sahak ve Hamazasp Ardsruni kardeşler az sayıda kuvvetle
onlara karşı koyar. Eşit olmayan çatışmalarda, düşmana önemli kayıplar
verdirerek, ikisi de kahramanca şehit olur. Küçük kardeşleri Gagik, mücadeleyi
sürdürür. Süvarileriyle, saldırganları takip eder, yöneticilerini tutuklar ve
saldırganların büyük bir kısmını imha eder. Gagik Ardsruni, Vaspurakan
beylerini etrafına toplayarak, Nkan kalesine mevzilenir ve bir yıl boyunca
Arapların tüm saldırılarını başarılı bir şekilde geri püskürtür. Kaleyi zor
kullanarak ele geçiremeyen düşman, barış önerir ve cesur prensi hainlikle
tutuklar.
774-775 büyük halk ayaklanması
Arap egemenliğine karşı başlatılan yeni ve güçlü
ayaklanmanı sebebi, vergi boyunduruğunun şiddetlenmesi ve halkın zalimce
sömürülmesiydi. Hemen tüm asilzade sülaleleri bu isyana katılır. Ayaklanma 774
yılında, Artavazd Mamikonyan’ın, Arapların düşmanlarına karşı savaşmak arzusu
belirterek, Dvin’deki Arap vostikandan silah elde etmesinden sonra baş
gösterir. Artavazd, Kumayri (Gümrü) şehrinin üzerine yürür, Arap vergi
toplayıcılarını öldürür, topladıkları paraları ellerinden alır, fakat Arapların
baskısı sonucunda Bizans’a geçer. Başlamış olan ayaklanmanın başına Muşeğ
Mamikonyan geçer. Muşeğ, Artagers kalesine mevzilenerek Karin ve Dvin’den
üzerine gönderilen Arap birliklerini yenilgiye uğratır. Bu başarıların
sonucunda, asilerin sayısı artarak, beş bine ulaşır. Ermeni orduları komutanı
Sımbat Bagratuni’nin de onlara katılması sonucunda isyanın prestiji artar.
Ermeniler, Bizans sınırında bulunan ve büyük bir Arap garnizonunun konuşlanmış
olduğu Karin şehrini ele geçirmeye karar verir. 774-775 kışında şehir kuşatılır
ve mancınıklarla düşmana büyük zayiat verilir. Ayaklanma büyük boyutlara
ulaşmış olduğundan dolayı, Dvin’de bulunan Arap kuvvetleri, Karin’de muhasara
altında bulunan ırkdaşlarına yardım etmeye cesaret etmez ve başkentten
cezalandırıcı güçlerin yardıma gelmesini bekler.
Son derece iyi teçhizatlı, 30 bin kişilik Arap
cezalandırıcı ordusu 775 yılında Ermenistan’a girer ve Khlat’ta konuşlanır.
Ermeni komutanlardan bazıları, Arçeş’i ele geçirmeye karar verir ve düşmanın,
yakınlarında pusu kurmuş olduğu Arçeş’e doğru hareket eder. Rakibin ani
saldırısı, Ermeni birlikleri ve askeri tecrübeye sahip olmayan gönüllülerin
ağır yenilgisiyle sonuçlanır. Bir kısmı Van Gölü’nde boğulur. Yaklaşık 1500
kişi şehit düşer.
Karin’i kuşatma altında tutan birlikler, silah
arkadaşlarının Arçeş’te uğramış olduğu başarısızlık sonucunda şehrin
muhasarasını kaldırmaya mecbur olur. Bizans sınırını geçme veya sonuna kadar
düşmanla savaşmaya devam etme şıkkından ikincisini seçip, Karin’den Bagrevand
bölgesine doğru hareket ederek Ardzn Köyü yakınlarında konuşlanırlar. Nihai
muharebe, 24 Nisan 775 tarihinde burada gerçekleşir. Rakip taraf, sayı
açısından olduğu kadar, teçhizat açısından da Ermenilere üstündü. Ermeniler
başlangıçta hızlı bir saldırıyla Araplar arasında güçlü bir kıyım
gerçekleştirmesine rağmen, Arapların sayı üstünlüğü kendisini gösterir. Dara
düşen Ermeniler “Ülkemiz ve milletimiz için kahramanca ölelim ve gözlerimiz,
kutsallıklarımız ve Tanrımıza şükrettiğimiz yerlerin ayaklar altına alınıp,
terzil edilmesini görmesin…”,- diyerek birbirlerine güç vermekteydi. Araplar,
Ermenilerin fedakârca saldırısını geri püskürtür ve karşı saldırıyla galip
gelir. Ermeni askerlerinin çoğu kahramanca şehit düşer. Üç bin kişi hayatını kaybeder.
Şehitler arasında, ayaklanmayı yöneten Muşeğ Mamikonyan, ordu komutanı Sımbat
Bagratuni ve daha başkaları vardı. Ardzn meydan savaşı, Ermeni halkının
hürriyetperver ve eğilmez ruhunu bir kere daha gösterir.
774-775 halk ayaklanması, halifeliğin temellerini sarsar.
Lakin ayaklanmanın bastırılması ve daha sonraki baskılar sonucunda birçok
asilzade sülaleleri hayli zayıflar, Mamikonyanlar ve Kamsarakanlar ise ülkenin
siyasi hayatından tamamen çekilir. Arap amiralar onların topraklarına sahip
çıkmaya çalışır, fakat Bagratuniler buna büyük oranda engel olur. Mamikonyanlar
ve Bagratuniler arasında süren uzun rekabet, esnek politikaları sayesinde
Ermenistan’ın bağımsızlığının yeniden tesisini hazırlayan Bagratunilerin
zaferiyle sonuçlanır. Arap kabilelerin Ermenistan’a yerleşmesi, bu ayaklanmadan
sonra hız kazanır.
http://www.findarmenia.com/arm/
Türkçeye çeviren: Diran Lokmagözyan
http://akunq.net/tr/?p=22138
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.