David Vergili
Son yıllarda Türkiye’de toplumsal barışın sağlanmasına
yönelik çalışmaların ivme kazanmasıyla beraber, bugüne kadar dillendirilmeyen
sorunlar ve talepler de gün yüzüne çıkmaya başladı. Toplumsal barışın
sağlanmasına yönelik yapılacak çalışma, tartışma ve düzenlemelerde Türkiye
toplumunun genelinde durum tespiti yapılması kaçınılmazdır. Son 30 yılda
Türkiye’de yaşanan siyasi, ekonomik ve sosyal tıkanma, toplumun başat ögelerini
etkilemekle beraber azınlık ve hatta az bile tanınan toplulukları da olumsuz
etkiledi. Türkiye’nin doğu bölgesinde
son 30 yılda yaşanan çatışma ortamı, bölgenin topyekün yapısını değiştirmekle
beraber, bu dönem zarfında işlenen faili meçhul cinayetler de sorunun ayrı ve
sancılı yönünü oluşturmaktadır. Bölgenin yerli halkı olan Süryaniler de bu
dönemde olumsuz etkilendi ve 50’ye yakın Süryani, faili meçhul cinayetlerin
hedefi oldu.
Barışın tekrar konuşulduğu, tartışıldığı ve arzu edildiği
bir süreçte, siyasi ve toplumsal aktörlerin gözden çıkarmayacakları nokta,
barışın hangi temeller üzerinde oturtulacağıdır. Türkiye toplumu yavaş ve ağır
olmakla beraber, yakın tarihimizin ne kadar engebeli ve netametli olduğunu
öğrenmektedir. On yıllar boyunca yaşanan siyasi, ekonomik, sosyal ve kültürel
farklılıklar halı altına serpilmiş ve bunun ideal bir resim olduğu
öğretilmiştir. İktidar dışında kalan bütün “öteki”ler inkâr edilmiş ve yok
sayılmıştır. Bu anlayış toplumun bütününe enjekte edilerek, farklı yapılar ve
kimlikler kendilerine ve birbirlerine iktidar eliyle yabancılaştırılmıştır. Bu
anlamda toplumsal barışın sağlanması hem zor ve meşakatli hem de hayati önemi
olan bir projedir, toplumun bütün katmanlarını ve ötekilerini kapsamalıdır.
Çatışmaların yoğun olarak yaşandığı 90’lı yıllar birçok
hukuksuzluğa, insan hakları ihlallerine ve yasadışı faaliyetlere sahne oldu.
Devletin resmi ve gayrı resmi güçleri sınır ve kanun tanımadan “sorunların”
çözümünde diledikleri metodları kullandı.
Zira dönem “devlet için kurşun atan ve yiyenlerin
şerefli” ilan edildiği dönemdi.
Bu dönemde onlarca köy devlet zoruyla boşaltıldı,
insanlar zorunlu ve istenilmeyen göçe tabi tutuldu, onbinlerce aile ve insan
perişan oldu ve binlerce insan – her iki taraftan- hayatını kaybetti. Bugünden
geriye baktığımızda, önümüzdeki tablonun ne kadar ağır ve korkunç olduğu daha
iyi bir şekilde anlaşılmaktadır. Tartışmasız bir şekilde, bahsi geçen tablonun
en ağır ve meşakatli yanı, bu karanlık yıllarda işlenen faili meçhul
cinayetlerdir. Bölgede asırlardan beri varolan ve bölge mozaiğinin her taşında
izleri bulunan Süryaniler de bu karanlık yıllarda faili meçhul cinayetlerin
hedefi oldular.
Süryaniler, Mezopotamya ve bölgenin yerli bir halkı
olmakla beraber her dönem bölgenin toplumsal, sosyal, kültürel, mimari ve
eğitim dünyasına önemli katkıları olmuştur. Farklı dönemlerde hüküm süren
egemenlerin bütün zorluklarına rağmen, dilini, kültürünü ve kimliksel
özgünlüğünü koruyabilmiştir. Süryaniler, Cumhuriyet tarihi boyunca farklı
zamanlarda büyük zorluklar yaşadı. Yüzyıl başında meydana gelen 1915 Sayfo,
akabinde bölgede çıkan ayaklanmalar, Seferberlik Kanunu, Varlık Vergisi ve
Kıbrıs Olayları akla gelen ilk büyük olaylardır. Bununla beraber, Süryani
okullarının kapatılması ve merkezi Mardin Deyrulzafaran Manastırı’nda bulunan
Süryani Patrikliğinin “görülen lüzum üzerine” sürgüne tabi tutulması ayrıca
unutulmamalıdır. Buna ilaveten Lozan Antlaşması’nda gayri müslim azınlıklara
tanınan haklar Süryaniler için uygulanmamış, kendi kültür ve geleneklerini
devam ettirecek yapılara sahip olamamışlardır. Buna karşın, devlet var gücüyle
asimilasyonist politikalarla Süryanilerin farklılıklarını yok etmeye çalışmıştır.
Azınlıklara tanınan haklardan mahrum kalan Süryanilerin bölgede bulunan
yüzyıllık Manastırları, bu engin kültürün, dilin ve kimliğin korunmasında
hayati rol oynamıştır. Başta Mor Gabriel Manastırı, Deyrulzafaran Manastırı ve
bölgedeki diğer manastırlar birer eğitim yuvaları olarak yüzlerce gence eğitim
imkanı vermiştir. Bu açıdan Turabdin bölgesinde Manastır kültürünün devamı
Süryaniler için hayati bir nitelik taşımaktadır. Mor Gabriel Manastırı’na karşı
devam eden haksız hukuk mücadelesini unutmadan!
Özellikle 90’lı yıllarda alevlenen ve sıklaşan
çatışmalarda, Süryaniler tarafsız kalmalarına rağmen ağır bedeller ödediler.
Karanlık güçlerin hüküm sürdüğü, hak aramanın yok sayıldığı ve hukuksuzluğun
kol gezdiği bölgede işlenen faili meçhul cinayetler hala aydınlanmış değildir.
Bu dönem dahilinde Süryaniler arasında ve bölgede tanınan Süryaniler faili
meçhul cinayetlere kurban oldu ve köyleri boşaltıldı. Bunların arasında doktor,
eski belediye başkanı, iş sahibi, turist ve hatta yaşlı kimseler bulunmaktaydı.
Her anlamda savunmasız olan Süryaniler kolay hedef idiler. Yoğun olarak yol
kesme şeklinde ve akşamları vuku bulan olaylar bazen günün ortasında da meydana
geldi. Bununla beraber fidye için kaçırılan Süryaniler de bulunmaktaydı.
Bölge genelinde yaşanan faili meçhul cinayetler ile
kıyaslandığındaSüryanilere karşı işlenen cinayetlerin sayısı azdır. Ancak bu
cinayetler, sayıca az olan Süryanilerin bölgedeki gelecek tasarımlarında büyük
değişimlere yol açtı. Yaşanan bu olaylardan sonra Süryaniler kitleler halinde
bulundukları yerleşim alanlarını terk etmeye başladı ve Avrupa’ya göç etti.
Asırlardan beri bölgede varlığını devam ettiren ve toplumsal yaşamın her
safhasında izi bulunan Süryaniler böylece elle sayılacak bir topluluğa dönüştü.
Evrensel hukuk standartlarının, barışın ve birlikte
yaşamanın tartışıldığı Türkiye’de, yakın ve uzak tarihsel sorunların ortaya
çıkarılması ve aydınlatılması önemli bir dönemeçtir. Devletin ve karanlık
güçlerin işledikleri cinayetler, hukuk ihlalleri ortaya çıkarılmalı ve
sorumlular yargı önüne getirilmelidir. Diğer taraftan barışın sağlanmasına
yönelik çalışmalar şeffaf bir şekilde toplumun başat olmayan unsurlarını da
kapsamalı ve onların da dertleri ve sorunları unutulmamalıdır. Bu anlamda,
özelde Süryanilere karşı işlenen faili meçhul cinayetler ve genelde
Süryanilerin siyasi, kültürel ve eğitim sorunları masaya yatırılmalıdır.
1987 – 1998 yılları arasında Faili Meçhul Cinayetlerde
hayatını kaybeden Süryanilerin Listesi
1987
Habib Ün (Midyat)
Aho Erdinç (Arbo)
Tumas Behnam (Derik)
Bahho Hure (Derik)
1988
Fehmi Yarar (Midyat)
1990
Yakup Görgün (Midyat)
Gevriye Bulut (Anhel)
Sami Bulut (Anhel)
Yusuf Aykıl (Arnas)
Melke Kahraman (Midyat)
Şemun Ünal (Bnebil)
Bahhe Akgül (Bnebil)
Yusuf Sürer (Bnebil)
Celil Büyükbaş (Bnebil)
1991
Ishak Tahan (Midyat)
Ferit Adil (Anhel)
Işmuni Adil (Anhel)
Mihayel Bayro (Idil)
1992
Simon Konutgan (İdil)
Fikri Akbulut (Midyat)
Yakup Yonatan (Kızıltepe)
Cırcıs Yüksel (Keleth)
1993
Aydın Aydın (Anhel)
Isa Koç (Anhel)
Aziz Kalaycı (Anhel)
Yusuf Özbakır (Anhel)
Gevriye Durmaz (Anhel)
Gorgis Savcı (Hah)
Georgis Baydar (Idil)
Hamdi Şimşek (Şırnak-Bespin (Görümlü))
Hikmet Şimşek (Şırnak-Bespin (Görümlü))
Hanna Aydın (Hah)
1994
Yakup Mete (Midyat)
Şükrü Tutuş (İdil)
Aziz Çiftçi (Mardin)
Eduard Tanrıverdi (Midyat)
1996
Yusuf Dildar (Hakkari)
Garip Marbel Taner (Hakkari)
Milad Ishak Yalda (Hakkari)
Viya Şoreş Iman (Hakkari)
Imal Gevergis Hanna (Hakkari)
1997
Iskender Aras (Doğançay)
Rehane Aras (Doğançay)
1998
Hanna Adikti (Bespin)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.