Artvin’in Yusufeli ilçesi, İşhan köyünde öyle bir yapı
var ki, çoğumuzun adını duyduğu ama görmediği, her yıl çoğu yabancı olmak üzere
yirmi altı bin turist tarafından ziyaret edilen, mimarisi ve süslemeleriyle
ziyaret edenleri kendine hayran bırakan, İşhan Manastırı yıllar içerisinde
uğramış olduğu hasarların giderilmesi için Kültür ve Turizm Bakanlığınca
restore edilmeye başlandı. Artvin’in kültür ve turizmi açısından son derece
önemli olan kilise VII. yüz yılın ortasında inşa edilmiş.
Zamanla yıkılan ilk yapının yerine IX. yüzyılın ilk
yarısında, Bağdatlıların yönetim döneminde Rahip Saba’nın önderliğinde bu günkü
manastır kurulmuştur. Yapı, kubbeli bazilikal plan tipindedir. Güneybatıda
Meryem Ana Şapeli bulunmaktadır. Kiliseye, Artvin’den veya Yusufeli ilçesinden
araç kiralanarak veya Yusufeli ilçesinden kalkan köy servisleri ile ulaşım
sağlanmaktadır.
KANLI KİLİSE
Manastır her yıl çok sayıda yerli ve yabancı turisti
kendisine çekmektedir. Turistler köyün ekonomisine katkıda bulunduğu gibi, aynı
zamanda köyün ve yöremizin tanıtımı için de oldukça iyi bir fırsat sağlamıştır.
İşhan Manastırı’na Kanlı Kilise de denilmektedir. Efsaneye göre kilise sekiz
yıl gibi uzun sürede yapılmış, çok uzun ve zor geçen yıllar esnasında birçok
isyan olmuştur. Manastırın yapımı uzun sürdüğü için halk moralman de çöker.
Hatta iş o kadar ileri gider ki bir isyan da olur. İsyan bastırılır. Keyhus Ağa
değiştirilerek yerine başka bir ağa gönderilir. Sonunda kilisenin yapımını
çokça maddi yardımlarda bulunan Bagrat Kralı Sumbat’ın kızı Elen üstlenir. Elen
dillere destan güzel mi güzel bir kızdır. Kızın sarı saçları o kadar uzunmuş ki
yerlere sürünmesin diye arkasında bir bohça ile taşırmış. Evlenme çağına gelen
Elen evlenmesi için bir şart koşar. İşhan Kilisesi’ne iki kilometre uzakta bir
mezarlık vardır. Oradan okunu atıp kiliseden aşıranla evlenirim, bunu başaramaz
ve başaramayanlar mukavele gereğince okların düştüğü yere gömülür der. Orada
bir ardıç ağacı biter. Ardıç halen orada durur ve sevgilisinin eserini bekler,
derler. Yıllar yılı sonra bu işi bir Türk genci başarır. Ne yazık ki okunun
düştüğü yeri görmek heyecanı içinde atını koştururken bir ceviz ağacının dalına
çarpar ve böylece o da okunun düştüğü yeri görmeden ölür ve öldüğü yere
gömülür. Daha sonra Elen bir Yahudi ustaya aşık olur. Fakat krallık gururunu ve
kuralları yeremez. Bu Yahudi genci sonradan bir halatın kopması sonucu kilise
duvarına konan taşın altında kalır ve can verir. Kanlı kilise oluşu nedeni de
budur.
GÜRCÜLER YAPTI
Köyün içinde bulunan İşhan Manastırı, 9. yüzyılın ilk
yarısında yapılmış ve kilise ile şapelden (küçük kilise) oluşmaktadır.
Manastırı Bagratlı Gürcüler yaptırmıştır. Manastır piskoposluk makamı olarak da
kullanılmış ve bu görevini 16. yüzyıla kadar (Osmanlılar Artvin ve çevresini
ele geçirene kadar) devam ettirmiştir. Osmanlılar Artvin ve çevresini ele
geçirdikten sonra manastırın batıya bakan tarafı camiye dönüştürülmüş ve bu
sayede yapının harap olması da engellenmiştir.
EJDER-ASLAN MÜCADELESİ
Manastırın asıl yapısı olan kilise haçvari planlı olup
düzgün kesme taşla inşa edilmiştir. Naosun üzerini örten yüksek kasnaklı
kubbesi oldukça kalın tutulmuş payeler üzerine oturtulmuş, dıştan konik külahı
dikkat çekmektedir. Apsis düzenlemesi de diğer kiliselere göre farklıdır. Yer
yer bozulmuş olsa da iç duvarlarının tümünün freskli süslemelerle
hareketlendirildiği anlaşılmaktadır. Özellikle kubbenin iç yüzeyine işlenen
“haçın göğe yükseltilişi sahnesi” hâlâ canlılığını muhafaza etmektedir. Dış
cephelerindeki kabartmalı süslemelerinden en dikkat çekici olan, güney
cephesinin pencere pervazını oluşturan “ejder-aslan mücadelesi”dir. Yapılara
ilişkin şu yöresel tespit “İşhan’ın nakışı, Parhal’ın bakışı ve Öşvank’ın
oturuşu” kilisenin önemini dillendirmeye yetmektedir. Kilisenin hemen yanında
Meryem Ana Şapeli bulunmaktadır.
KORUMA ALTINDA
Manastır, Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma
Bölge Müdürlüğü tarafından 1987 yılında tescil edilerek korumaya alınmış. 2002
yılında Kültür ve Turizm Bakanlığına tahsis edildikten sonra 2012 yılında ihale edilerek restorasyon
başlamış. (Artvin/EVRENSEL)
KİLİSEYİ MÜSLÜMAN BİR KADIN KORUYOR
Birçok medeniyete beşiklik etmiş, birçok inanç ve kültürü
hoşgörüyle bir arada tutabilen Mardin’in Derik ilçesinde bulunan beş kiliseden
şu an ayakta kalan tek kilise olan “Kırmızı Ermeni Kilisesi” (Dêra Sor), bugün
sessizlik içerisinde. 1650 yılında inşa edilen Kilise, 1915 Ermeni
soykırımından sonra Anadolu’da bulunan birçok kilise gibi 40 yıl boyunca ordu
tarafından ahır olarak kullanılmış. Bugün yaşlı bir Ermeni çiftinin dışında
kimsenin kalmadığı ilçede geçmişte Ermeni, Asuri, Süryani, Keldani ve
Ortodoks’lara ait beş ayrı kilise ve bu kiliselerin cemaatleri bulunuyordu.
Yıllar içinde yıpranan ve yıpratılan kilisenin bakımını üstlenen 60 yaşındaki
Hatun Görünen, Müslüman olarak hiçbir karşılık almadan aynı inancı paylaşmadığı
bir mabedin bakımını üstleniyor. Bugün tek başına ayakta kalan Dêra Sor’un
bakımını ve korumasını üstlenen Hatun Görünen, “Ben buradan hiçbir karşılık
almıyorum. Derik’te insanlar başka inançlara hep saygı duymuşlar. Herkesin
inancı kendisinedir. Yeter ki insanca bir arada yaşamayı bilelim” diyor.
(Mardin/DİHA)


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.