1933 yılında yazılmış “Andımız”. 12 Mart darbesinin ardından
Atatürk bölümü eklenmiş. 1933’ten beri her nesil aynı cümleleri ezberleyerek
büyüyor. “Andımız”ı ezberleyen çocukların daha iyi bir vatandaş olması
bekleniyor. Peki, olduk mu? Bunca yılın
ardından her birimiz bu andı ezberleyerek
büyümemize rağmen örnek bir toplum, model bir ülke olabildik mi? “Türküm” bölümüne bakalım. Bu
ülkede yaşayan herkes Türk mü? Hayır değil. Efendim “Bu cümledeki Türk
ırkçılığı ifade etmiyor” deniliyor. Uygulamada böyle mi gerçekten? Her bir
vatandaşın göğsünü gere gere “ülkenin vatandaşıyım” demesini sağlayabildik mi?
***
Çocuklar artık andımızı okumayacaklar okullarda.. Bazı
yazarlar çok tepkili bu işe.
Diyorlar ki, başındaki bölüme yani “Türküm” denilen bölüme
bölücüler karşı
Kalanına da Atatürk düşmanları.
Bu yazarlara göre çocuklar andımızı okumazlarsa eğer ülke
batacak, bölünecek, Türkiye kalmayacak. Daha az ahlaklı, tembel ve eğri olacak
yeni nesil.
Gerçekten öyle mi ?
1933 yılında yazılmış “Andımız”.
12 Mart darbesinin ardından Atatürk bölümü eklenmiş.
1933’ten beri her nesil aynı cümleleri ezberleyerek büyüyor.
“Andımız”ı ezberleyen çocukların daha iyi bir vatandaş
olması bekleniyor.
Peki, olduk mu? Bunca
yılın ardından her birimiz bu andı ezberleyerek
büyümemize rağmen örnek bir toplum, model bir ülke olabildik mi?
“Türküm” bölümüne bakalım. Bu ülkede yaşayan herkes Türk mü?
Hayır değil. Efendim “Bu cümledeki Türk ırkçılığı ifade etmiyor” deniliyor.
Uygulamada böyle mi gerçekten? Her bir vatandaşın göğsünü gere gere “ülkenin
vatandaşıyım” demesini sağlayabildik mi?
Türk'üm demeyince niye bölücülük olsun? Mühim olan hangi
kökenden olursan ol eşit olduğunu hissetmek değil midir? Ben Türkiye
vatandaşıyım ama Kürt'üm ya da Süryani'yim ya da Ermeni'yim demek bizi daha güçlü kılmaz mı? Bunu diyebilen vatanına
daha güçlü bağlarla bağlanmaz mı?
Andımızı ezberlettiğimiz çocuklar ülkede etnik kökeni, ana
dili, kültürü, mali durumu ne olursa olsun herkesin eşit olduğunu ve devletin
herkese eşit davrandığını hissedebildiler mi? Ayrımcılığa uğramadıklarına emin
olabildiler mi?
Ülkenin büyük bir bölümünde yıllarca çocukların doğru dürüst
okula gidemediği, kız çocukların okula gönderilmediği, okullarda öğretmen
olmadığı, okula gitmek için karda kilometrelerce yol yürümek zorunda
kaldıkları, dondukları, ayaklarına giyecek ayakkabı, sınıfta oturacak yer
bulamadan eğitim gördükleri gerçeğini değiştirdi mi? ezberletilen “Andımız”
Süryani, Kürt, Ermeni, Rum çocuklara bu ülkenin eşit
vatandaşısınız güvencesini verebildik mi? Bir Süryani “Andımız”ı eksiksiz ezberledi diye memur,
polis, asker, milletvekili olabildi mi?
Andımızı eksiksiz “ezberlediğimiz” için mi bugün ülkede her
gün bir kadına ya tecavüz ediliyor ya da öldürülüyor?
Andımızın “doğruyum” bölümünü herkes ezbere bildiği için mi
ülkede rüşvet, dolandırıcılık, fikir hırsızlığı almış başını gidiyor.
Andımızın “çalışkanım” bölümünü en güçlü sesimizle bağırarak
okumak bizi dünyanın en üretken, en çalışkan, en zengin ülkesi yaptı mı?
Eğitim sistemi yerlerde sürünüyor. Üniversite sistemi
yerlerde sürünüyor.
“Andımız” bu ülkeyle gurur duymamızı amaçlıyordu. Yetişmiş beyinleri, yazarları , düşünürleri,
şairleri, akademisyenleri yurt dışına zorla gönderdik, vatandaşlıktan çıkardık,
hakaret ettik, hapislere attık, işkence yaptık. Bu ülkeyle gurur duyabildiler
mi? Ve onlar gidince o istenilen medeniyet seviyesine çıkabildi mi?
Yıllarca çocuklara milli güvenlik dersi verildiği için bugün
İsveç’le yarışabilen bir demokrasimiz mi var?
“Vatan için ölmek lazımı” hiç sorgulamadan ezberleyen çocuklara , neden hep fakir
çocukların öldüğünü ama zengin çocukların yaşama hakkı olduğunu anlatabildik
mi?
Listeyi uzatmak mümkün.
Sözün özü şu. Çocuklara içini
dolduramadığımız, hayata geçiremediğimiz cümleler ezberletmek, vatana kurban
olmayı öğretmekle ileri gidilmiyor.
Vatan gerçekten vatan olmuyor.
Vatandaşının özgürlüğü, eşitliği , adaleti için yemin eden ve
varlığını, hiç bir fark gözetmeden
halkının varlığına armağan eden bir
devlet yaratmak gerekiyor. Bu da her saban “ezbere cümleler” okumakla olmuyor
maalesef.
1 yorum:
Her satırına katılıyorum.
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.