‘Ne mutlu Türk’üm diyene!’

Mümtaz'er Türköne / m.turkone@zaman.com.tr

Bu söz, Atatürk’ün 29 Ekim 1933’te kürsüye çıkıp îrâd ettiği nutkun son cümlesi.... “Türk” sıfatı bir millete mi, yoksa etnik bir aidiyete mi işaret ediyor? Tersinden baktığımız zaman durum anlaşılıyor. Bu cümleyi Türk olanların söylemesinin hiçbir anlamı yok. Ben anadan-babadan Türk’üm; öyleyse demekle değil, olmakla mutlu olmam gerekmez mi? Demek ki bu çağrı Türk olmayanlara yapılıyor. İç dünyamıza ait bir duygu olan mutluluğa, etnik referansınızı değiştirerek veya bunu ifade ederek ulaşacağınız söyleniyor. Tam olarak söylenen şu: “Etnik kökeninizi bir kenara bırakın, ulus devletin büyük milletine karışın ve o büyük bütünün bir parçası olarak mutlu olun.” Mutlu bir çocukluk geçirmek için Fenerbahçeli olmak gibi bir şey.

Yazının Devamı: http://www.zaman.com.tr/mumtazer-turkone/ne-mutlu-turkum-diyene_2165019.html