***
"Kayseri'deki Meryem Ana Kilisesi bugün kesif bir koku
ile karşılıyor misafirlerini. Nedeni yanı başında tezek kurutmak için dev bir
alan oluşturulmuş olması."
Agos gazetesinden Serdar Korucu, Germir'in kaderine terk
edilen tarihi kilisesini yazdı:
Kayseri'nin Türk, Ermeni ve Rumlarının bir arada yaşadığı,
tarihi 750 yıl önceye dayanan bir köy Germir. Daha doğrusu artık mahalle. Dört
bir yanında 1960 darbesindeki isim değiştirme dalgasından kalma 'Konaklar' adı
hâlâ var. Her ne kadar resmiyette 13 yıldır, Ermenice kırmızı demek olan
'garmir' kelimesinden gelen eski adına kavuşmuş olsa da.
Mahallenin en görünür Hıristiyan mabedi, evlerin tümünü
tepeden gören 'Panagia' yani Meryem Ana Kilisesi. Bir zamanlar buhur kokusunun
yayıldığı, dini ayinlerin yapıldığı kilise bugün kesif bir koku ile karşılıyor
misafirlerini. Nedeni yanı başında tezek kurutmak için dev bir alan
oluşturulmuş olması.
Tezekleri geçtikten sonra kara bir duman yükseliyor çan
kulesinin yanı başına eklenen müştemilattan. Sonradan yapıya eklenen bacasından
çıkan dumanlar yüzyılı geçkin kutsal taşlarını siyaha boyuyor. Binanın kilitli
kapısındansa esmer uzun boylu biri çıkıyor. Yüzyıl önce zangocun durduğu yerde.
Artık o binanın bugünkü görevlisi.
Görevli, kilisenin yanı başında bir zamanlar ruhanilerin
ikamet ettiği tarihi evlerde beslediği koyunlarına yem verdikten sonra başlıyor
binanın son dönemdeki durumunu aktarmaya. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün Ekim
ayının sonunda grip nedeniyle yarıda kestiği ziyaretinde aslında buraya
uğrayacağını anlatıyor önce.
Kilisenin üzerindeki kilitlerin valilik emriyle kapandığını,
binanın bir süredir kapalı olduğunu belirtiyor binanın görevlisi. Kilisenin
emanet edildiği kişiye göre binanın kapısına vurulan kilidin sebebi turistlerin
tavırları. Görevli, "Uygunsuz fotoğraflar çekiyorlardı, Türkiye'yi yanlış
tanıtıyorlardı" diyor. Uygunsuzun tanımını ise şöyle açıklıyor:
"Alkol alanı, kadın kız getireni burada oluyor. Boş buluyorlar, binada her
şeyi yapıyorlar" diyor. Kendisine rağmen bunun nasıl olduğu konusunda ise
sessiz. Kapalı kilisenin kapısını açmak içinse tek bir şartı var, yalnız gelmek
ve bina hakkında iyi şeyler yazmak konusunda taahhüt vermek...
Uzunca bir süre define avcıları tarafından talana uğramış
kilise. Bu nedenle girişindeki ikonaları sökülmüş, yerleri delik deşik edilmiş.
Ana giriş kapısı molozlarla kapatılan kilise sonraları ahır olarak kullanılmış.
Bugünse ziyaretçilere şartlı açık durumda...
Kilise içinde bir zamanların görkemini yansıtan sütunları,
kazınmasına rağmen hâlâ koruduğu bazı havari tasvirleri ile geçmişini
hatırlatıyor. Ekim ayının başına kadar ziyarete açık olduğu ise içine kazınan
yazılardan anlaşılıyor...
Kimi aşkını kiminin nefretini kazıdığı kilisenin çıkışında
ise bir yazı uğurluyor gidenleri. Bir yanda "Giren çıkamaz" yazıyor
öte yandaysa "S... gidin bir daha gelmeyin"...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.