HT Pazar / Özlem Yılmaz
Anadolu’da öğretmenlik yapabilmek için adını İnci Sefer
olarak değiştirenMargarit Seferyan’ın hayat hikâyesi, öğretmenlik sevdası ve
yalnızlığının anlatıldığı “Çalıkuşu” adlı belgesel, Türkiye’nin bir dönemine
ayna tutuyor. Kültür ve TurizmBakanlığı’nın destek verdiği belgesel
filmde,Margarit’in öğretmenlik aşkıyla Anadolu’da yaşadığı serüven,
öğrencileriyle ve halkla kurduğu bağın öyküsü yürekleri ısıtan cinsten...
Gençliğinde 6-7 Eylül olaylarına tanıklık eden, bugün 76 yaşında olan Seferyan
belgeselde kendi hayatını şöyle anlatıyor: “Babam,Muşlu Sefer Ropen Seferyan.
AnnemNeıvart Külhancıyan’dır. 1957- 1984 arasında yaklaşık 25 yıl öğretmenlik
yaptım.
***
O, Anadolu’da öğretmenlik yapmak uğruna adını bile
değiştiren, Türkiye’de devlet okullarında çalışan ilk Ermeni öğretmen...
“Çalıkuşu” Margarit Seferyan’ın öğretmenlik sevdası, karşılaştığı güçlükler ve
İnci Sefer’e dönüşme öyküsü belgesele konu oldu. ...
Anadolu’da öğretmenlik yapabilmek için adını İnci Sefer
olarak değiştirenMargarit Seferyan’ın hayat hikâyesi, öğretmenlik sevdası ve
yalnızlığının anlatıldığı “Çalıkuşu” adlı belgesel, Türkiye’nin bir dönemine
ayna tutuyor. Kültür ve TurizmBakanlığı’nın destek verdiği belgesel
filmde,Margarit’in öğretmenlik aşkıyla Anadolu’da yaşadığı serüven,
öğrencileriyle ve halkla kurduğu bağın öyküsü yürekleri ısıtan cinsten...
Gençliğinde 6-7 Eylül olaylarına tanıklık eden, bugün 76 yaşında olan Seferyan
belgeselde kendi hayatını şöyle anlatıyor: “Babam,Muşlu Sefer Ropen Seferyan.
AnnemNeıvart Külhancıyan’dır. 1957- 1984 arasında yaklaşık 25 yıl öğretmenlik
yaptım. 1957’de Özel Gedikpaşa SurpMesropyan ve Ortaköy Tarkmanças’ta ders
vermeye başladım. Bu arada 1970’de gayrimüslimlerin de öğretmen lisesinden
mezun olmaları zorunluluğu getirildi. 1971’de bir buçuk yıllık dönemde öğretmen
okulumezunu oldum. İyi de neden Türk öğrencimyoktu? Cağaloğlu’ndakiMilli
EğitimMüdürlüğü’ne gittim, ancak gayrimüslimolduğumiçin devlet kurumuna girme
hakkımızın bulunmadığını söylediler. Bakanlığa gittim‘Başbakanlık onaylamadan
biz hiçbirmuamele yapamıyoruz’ dediler. Yasalara göre Başbakanlık ‘Yok’
diyordu. Mücadelemi sürdürürken 6 yıl Ermeni okullarında öğretmenlik yapmaya da
devamettim...”
Seferyan, devlet okullarında öğretmenliğe başlama
öyküsünü ise şöyle aktarıyor: “Ben artık ümidi kesmiştim. Son bir kez, tekrar
gideyimbakanlığa dedim. Elimde dilekçe kapısına dayandım. O günmeğerse bakanlar
toplantısı varmış, rahmetli Ecevit de o gün orada olacakmış. Bir de
baktımbaşbakanın arabası geldi. Rahmetli Ecevit, arabadan indi. Elimde
dilekçeyle derdimi anlattım. Hemen dilekçemi aldı. Gene ümidimyoktu ancak 15
güne varmadı, onun imzasıyla bir yazı geldi bana. ‘Dilekçeniz kabul oldu,
gerekli evrakları hazırlayın’ deniyordu. İlk atamam1979’da Kütahya Domaniç’in
Durabey Köyü’ne yapıldı.”
‘KÖY MEYDANINDA GERÇEK ADIMI HAYKIRDIM’
Seferyan’ın ağzından, adının İnci Sefer’e dönüşmesi de
şöyle: “Köylü acaba Ermeni bir öğretmeni nasıl karşılayacaktı? Daha önce
gayrimüslimöğretmen görmemişler. Dönemin Kütahya İlMilli EğitimMüdürü bir
çözümbuldu. ‘Ben sana dön demiyorum, fikrimi söylüyorum. Sen geçici olarak bir
Türk ismi kullan. Köylü sana alıştıktan sonra gerçeği açıklarsın’ dedi. ‘İyi’
dedim. ‘Margarita’nın Türkçesi papatyadır,Margarit’in inci. O vakit bunun
Türkçesi İnci olsun, Seferyan’ın ‘yan’ı kalır, Sefer olur’ dedim.”
Sonra köyün biricik “İnci”si oluvermişMargarit Hanım.
Ancak geceleri uyuyamamış. “İçimrahat değildi. Bir gün dayanamayıp köymeydanına
çıktım. ‘BenimismimMargarit Seferyan’dır. Kabul ederseniz edin, etmezseniz ben
gidiyorum’ dedim. Hemen koşup geldiler. ‘Öyle şey olurmu? Bizim Almanya’da o
kadar Türklerimiz var, görev yapıyorlar. Sen kal, biz seni sevdik’ dediler. Köy
hayatında huzur buldum, rahat hissettim. Çalıştığım hiçbir köyde sorun
yaşamadım...” 12 Eylül darbesinde görevinin başındaydı Margarit Seferyan.
Kütahya Tavşanlı ve Hatay Kırıkhan’da da çalıştı. 1984’te emekli oldu. Emekli
ikramiyesiyle Üsküdar’da tek göz oda bir ev aldı. Hâlâ orada, 10 kedisiyle
beraber yaşıyor...
‘Barışa katkıda bulunmayı amaçladık’
Daha önce çektiği “Göç”, “İki Kalas Bir Heves”, “Geçmiş
Mazi Olmadı” filmleriyle Altın Portakal, Ankara Film Festivali ve TRT Belgesel
yarışmalarında ödül alan yönetmen Mehmet Özgür Candan, son filmiyle ilgili
şunları söylüyor: “Margarit’in yaşam öyküsüne paralel, tanıklık ettiği yakın
tarihe de yer verdik. Belgeselle toplumsal anlamda empati duygusunu
geliştirmeyi ve toplumsal barışa katkıda bulunmayı da amaçladık...”
Yaklaşık bir yılda tamamlanan belgeselin çekimleri,
Seferyan’ın Üsküdar ve Yalova Esenköy’deki evi, mahallesi, İstanbul’da
öğretmenlik yaptığı Beyoğlu, Üsküdar ve Beşiktaş semtleri, Anadolu’da görev
yaptığı Kütahya Domaniç ve Hatay Kırıkhan’da gerçekleştirildi. Ulusal ve
uluslararası film festivallerinde gösterilecek olan belgesel, ardından ulusal
kanallarda da yer bulacak...

1 yorum:
80'lerde koyluler ogretmen Seferyana Almanyada yasayan hemserileri ile karsilastirarak sahip cikmislarsa bundan bir ders cikarmak gerek: Hayalci degil sorumlu davranmak ve ancak uluslararasi taahhutler sayesinde ayakta kalmis kazanimlara daha cook zaman titizlikle sahip cikmak.
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.