«Ամեն մահկանացու վայելելու է իր կալանատունը». ասվել է վերին ատյանից / It is mentioned from the Top: “Every mortal will taste the prison”

Սայիթ Չեթինօղլու

Հոդրիի հրապարակի աշտարակի (Սևան Նշանյանի կողմից կառուցված շինություն-Ակունքի խմբ.) պես ձիգ կանգնելով` իր ապրած տարածքի մշակույթին, լեզվին, պատմությանը, աշխարհագրությանը և ազատության պայքարին էական նպաստ բերած մտավորական, գրող և ակտիվիստ Սևան Նշանյանը լուռ ու մունջ ճաղալարերի հետևն է տարվում` պետության գագաթին կանգնածների «առաջնային հարազատների» գլխավոր դեր խաղացած անօրինականություններին ուղղված աղմկահարույց սկանդալների համատեքստում:

Սևան Նշանյանի դեպքը կարելի է դիտարկել մի քանի տեսանկյունից:

1. Նախ այն պետք է դիտարկել ՄՏՔԻ ԱԶԱՏՈՒԹՅԱՆ տեսանկյունից: Նրա` ազատ ձայն արտահայտող գաղափարների պատճառով պատժվելը ռիսկային է: Որևէ հանցանք հորինելով` պատժելն ամենալավն է: Սույն դեպքը մի մտավորականի, քրեական իրավունքը գործիք դարձնելով, լռեցումն է և հեղինակազրկելու ձգտումը: Խնդիրը ոչ ԿՆԻՔՆ է, ոչ էլ ԱՊՕՐԻՆԻ ՇԻՆԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ: Վերջին օրերին աճող հարաբերակցությամբ գրողներ, լրագրողներ, թերթեր, ամսագրեր և հրատարակչատներ հենց այդ մեթոդով են դատապարտվում: Փոխհատուցման վերաբերյալ բազմաթիվ դատական գործեր ևս նույն միտման ցուցանիշն են: Սևան Նշանյանի դեպքը իրավունքը քաղաքական նպատակի համար գործիք դարձնելու ցցուն օրինակ է:

2. Դեպքը դիտարկենք հայկական գույքի կողոպտման տեսանկյունից: Իթթիհադական ավազակախմբի` հայերի գույքը համակարգված կերպով բռնազավթելուն ուղղված գործողությունների վերջին կետերից մեկն էլ Սահմանադրական դատարանի կողմից 1963 թ. ընդունված այն որոշումն է, ըստ որի` հայերի գույքը համարվում է պետության սեփականությունը: Այդ մտայնության հետևանքով Սևանին պատկանող սեփականության հանդեպ ևս լքյալ գույքի վերաբերմունք ցուցաբերվեց: Թնամացան այն գեղեցկություններին, որ ունեն Սևանի կառուցած շինությունները: Փորձեցին Սևանին ահաբեկելով և հուսահատեցնելով` բռնագրավել նրան պատկանող կառույցները: Երբ Սևանն այդ սեփականությունը նվիրեց «Նեսին» հիմնադրամին, միայն շատ կարճ ժամանակամիջոց կարողացավ իրեն ազատել այդ վեճից: Նվիրելիս «Քանի որ հայ եմ, պետք է տամ, թեև չեն պահանջում» խոսքով նրա` ամենակարողներին հեգնելը, հուշաքարի բացմանը միջնամատը ցույց տալով` նրա ձիգ կանգնելը չէր մոռացվել, և երբ հարմար պահը եկավ, 4 տարվա բանտարկության դատապարտվեց` իրեն այլևս չպատկանող գյուղական տնի պատճառով:

3. Դեպքը դիտարկենք «Մեծ կաշառք» գործողության տեսանկյունից: Անօրինականություններ թույլ տալու հանցագործությունների պատիժը վերջին 4-րդ դատական փաթեթի միջոցով գրեթե իջեցվել է զանցանքի մակարդակին, աշխարհի աչքի առաջ կայսրության մայրաքաղաք Ստամբուլը նվիրվել է շահամոլ շրջանակներին, Շրջակա միջավայրի և քաղաքաշինության նախարարությունը ընկերության հետ խեղդվել է բետոնի մեջ, սակայն այդ ամենն արած մարդկանց չդիպան: Մյուս կողմից խոսքը գնում է Շիրինջեում խիստ սահմանափակ թվով մարդկանց սեփական քրտինքով ստեղծված մի երկրային դրախտի մասին: Ո՞ր գյուղում է տեսնված, որ գյուղական տան շինարարության պատճառով մարդկանց 4 տարվա ազատազրկման դատապարտեն:

4. Դեպքը դիտարկենք հայկականության տեսանկյունից: Չի հանդուրժվել, որ որևէ հայ ձիգ կանգնի: Պետության ամենակարողների աչքում Սևանը, հաց առնելու համար անգամ նպարավաճառի մոտ գնալուց քաշվող հայերի համայնապատկերում, առանձնահատուկ է, քանի որ հակառակ խոսք է ասել իսլամական միֆոլոգիայի դեմ: Այն դեպքում, երբ թերթերում ամեն աստծո օրը քրիստոնեության դեմ սյունակներ են լցվում, այն դեպքում, երբ Մալաթիայում «միսիոնեական» գործունեություն են ծավալում ասելով` իրականացված կոտորածը բացահայտելու ուղղությամբ որևէ ջանք չեն գործադրում, իսլամական միֆոլոգիայի մասին Սևան Նշանյանի ասած երկու տողանոց խոսքից հետո նրան 13 ու կես ամսվա բանտարկության են դատապարտում:

5. Դեպքը դիտարկենք Ցեղասպանության 100-ամյակը եղող 2015-ի հեռանկարի համատեքստում. Սևան Նշանյանն այս տարածքներում խիզախորեն արտահայտվող խիստ սակավաթիվ մեր հայ եղբայրներից մեկն է: Մեր օրերում, երբ պետության ամեն մի թևը նախապատրաստվում է 2015-ին, անհրաժեշտ էր լռեցնել ամենակարևոր և ամենաազդեցիկ անձանցից մեկին: Այդ մեթոդով վախեցնում են թե’ այն ժողովրդին, որի անդամն է հանդիսանում նա, և թե’ բոլոր նրանց, ովքեր Ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին արդարության որոնումներում կանգնած են հայ ժողովրդի կողքին:

Անցյալ դարում մեկ ու կես միլիոն հայ է արմատախիլ արվել այն հողերից, որոնցում մենք ապրում ենք: Ինչպես որ մեր եղբայր Հրանտի սպանությունը 1 ու կես միլիոն + 1 է, սպանություն, որի հեղինակի աստիճանը ասելու համար դեռ ուժ չենք գտնում մեր մեջ, ինչպես որ զինվորական ծառայության ընթացքում ապրիլքսանչորսյան մի օր Սևակ Բալըքչըի` «կատակի պատճառով» տեղի ունեցած սպանությունը 1 ու կես միլիոն + 2 է, այնպես էլ Սևան Նշանյանի` սին փաստարկով 4 տարվա ազատազրկումը 1 ու կես միլիոն + 3 է: Մենք պետք է, առաջին երկուսի դեպքում արդարադատության որոնումները շարունակելով, ուշադրություն դարձնենք նաև երրորդին, մեր ձայնը բարձրացնենք այդ անարդարության դեմ` չմտածելով, թե Հրանտի թաղման ժամանակ եղած խառնամբոխի մեջ կորելով` մաքրել ենք մեր խիղճը:

Խնդիրը 1 ու կես միլիոն + 3-ն է: Խնդիրը ԿՆԻՔԸ չէ, խնդիրը ԱՊՕՐԻՆԻ ՇԻՆԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ չէ: Պետք է լուռ չմնալ, ձիգ կանգնել և լինել Ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին արդարություն որոնող հայ ժողովրդի կողքին. թո’ղ այլևս նորերը չավելանան 1 ու կես միլիոն + 3-ին:

Ո’չ ասենք իրավունքը բռնապետության համար գործածվելուն: Անարդարությանը տեղիք տվողին պատասխանում ենք Սևանի խոսքով` «Յուրաքանչյուր վարչապետ վայելելու է իր հրաժարականը» ասելով:

«Յուրաքանչյուր մահկանացու վայելելու է իր կալանատունը»,-ասել են ամենակարողները: Իրավունքը և մարդկությունն արհամարհող այդ այլանդակ ծաղրին ասում ենք` «Հերի’ք է արդեն»:

Sait Cetinoglu [cetinoglus@gmail.com]

It is mentioned from the Top: “Every mortal will taste the prison” 

Sait Cetinoglu

The writer, intellectual, human rights defender Sevan Nisanyan who stand up heroically in the struggle  in the cause for  human freedom,  cultural values, ancient languages and history of Anatolia, today is imprisoned quietly and sent behind bars in a  climate the Country being overwhelmied in a  maelstrom of corruption scandals of  "first-degree relatives " of  the summit of the State.

We can view the case of Sevan Nisanyan from several standpoints:

1.         First of all from the standpoint of FREEDOM OF THOUGHT. It is risky someone to be convicted because of the free expression of his thoughts. It is better to find a supposedly cause. You must discredit and silence him by using the criminal code as a tool. The issue is not a matter of an arbitrary “stamp” or “illegal building”. During the last period persecutions and punishments of authors, newspapers, magazines and publishing houses have increase much. The condemnations leading to extremely high money penalties is the expression of this will. The case of Sevan Nisanyan is the prime example of the use of justice as an instrument for political purposes.

2.         Let's look to the case from the viewpoint of the looting of the Armenian property. One last act of systematic usurpation done by the Committee of Union and Progress gang was the decision of the Constitutional Court in 1963 that the Armenian fortunes are now property of the State. With this concept, the property Sevan Nisanyan treated as "Emvali Metruke-Abandoned Property”, manifesting hostility to the beautiful works done by Sevan on his property and   to make him fear and left to plunder. For a while Sevan  succeeded to stop this plunder by donating his property to Nesin Foundation. While making this donation he had said "being an Armenian I should give it without a request " and thereby fooling ruler, not be forgotten that stood upright with the middle finger when he opened the burial grave, while the  environment matures he was sentenced because of supposed to build illegally a one-room farmhouse which didn’t belong to him.

3.         Let us examine the case and in terms of the corruption.  By the last fourth justice reform package, almost all corruption crimes have been categorized as being a misdemeanor, while before the eyes of all the world the Imperial city Istanbul has turned into a construction site submerging by flooding all places with concrete through the cooperation of the Ministry of Planning and Environment, surrendering Istanbul to the interests of contractors, of which no one got hurt. Then it is very strange that an issue is raised for the works done at the village Shirince done with minimum means and with much care reminding earthly paradise. Is any village where a man have been sentenced to four years because of a one-room farmhouse?

4.         Let's look at it from the side of Armenism : There is no tolerance to an Armenian to stand up. In the perception of the rulers the preferable Armenians are those fearing  not  being able to go to the grocery to buy bread, because supposedly Sevan spoke against the Islamic myth. In a country where the newspaper columns are filled with articles against Christianity and justice fails to unravel the Malatya massacre victims because supposedly were conducting a "conversion",  Sevan was sentenced to prison for 13.5 years, saying two verses on Islamic mythology while in reality being an Armenian.

5.         Let's look at the case from the perspective of the 100th year anniversary of the Genocide in 2015: The  Sevan Nisanyan  is one of the few brother Armenians  in this Country not afraid to speak. Then it is necessary to silence this strong and important voice, as the State prepares to face by all means the 2015. By this   way the people Sevan belongs and the supporters of the Armenian people asking  justice in 100th anniversary of the Genocide are intimidated.

In this Country which we live, life was eradicated to one and half million Armenians . While we are unable to name the hierarchical rank of the murderer of our brother Hrant Dink who was the 1,500,000+1 victim, as the soldier Sevagk Bilikci assassinated during his military service on the day of the Genocide anniversary 24th April is the 1,500,000 + 2 victim, condemnation of Sevan Nisanyan to four years jail could lead the 1,500,000 +3 victim. In order not to fail to carry our duty as human beings, as happened in the two previous cases and try to hide in the crowd walked behind the coffin of Hrant - to soothe our conscience – we should raise our voice.

The question is about the 1,500,000 +3 victim. It is not an issue of a Seal or an Illegal building. It is mandatory that we don’t hush, to stand up and join our forces with the Armenian people seeking justice at the 100th anniversary of the  Genocide and to prevent an addition of 1,500,000+ 3 .

We say no to the use of Law as an instrument of tyranny. To the first culprit of the injustice we answer with the words of Sevan "every prime minister will taste a resignation! “

The rulers have said that "Every mortal will taste the prison”. We say “enough at last” to this disgrace which discredits the justice and humanity.

Sait Cetinoglu [cetinoglus@gmail.com]