KCK’nin
Eşbaşkanı Besê Hozat, “paralel devletleri” sayarken, Yahudi lobisini,
“milliyetçi” Ermeni ve Rum lobilerini de saymış. Bu
sözler üzerine söylenecek şey çok. Hıristiyan halkları ve Yahudileri düşman
göstermenin Türkiye Cumhuriyeti’nin resmi politikası olduğu, Kürt halkına karşı
imha ve inkâr politikalarının da bu bütünün bir parçası olduğu, bizlerin daha
adaletli bir ülke için umut bağladığı Kürt Özgürlük Hareketi’nin lider
kadrosunun aynı söylemi kullanmasının nasıl bir anlam ifade ettiği uzun uzun
anlatılabilir. Ama ben sadece, söylenenin ne kadar hayattan kopuk olduğuna
ilişkin bir örnek vermekle yetineceğim.
Türkiye
kamuoyunun algısında milliyetçi Ermeniler eşittir “Taşnak”lardır. Partinin esas
adı Ermeni Devrimci Federasyonu (EDF) yani Taşnaktsutyun’dur. Bu partinin
gençlik örgütünün iki temsilcisi Rupen Janbazian ve Sarkis Degirmenjian
(soykırım olmasaydı, bu çocuklar burada doğsalardı adlarını Canbazyan ve
Değirmenciyan diye yazacaktık), 30 Kasım 2013’te Diyarbakır’a gelmiş, BDP’nin
Gençlik Konferansı’na katılmışlar. İçlerinden Rupen Janbazian, Diyarbakır’da
yaşadıkları sıcak karşılanmayı, anlayış ve duygu paylaşımını Taşnaktsutyun’un
resmi yayın organı Armenian Weekly’de anlatmış.
Mesela
şöyle şeyler demiş: “Konukseverlik binlerce yıldır Ermenilerin en değer verdiği
özelliklerden biri olarak bilinir, ama Dikranagerd’deki 6 gün boyunca bize
yaşatılan, ne yazık ki ne Ermenistan’da, ne de Ermeni Diasporasında, en azından
bu boyutlarda görmediğim bir şeydi.”
30
bin kişinin katıldığı bu toplantıda iki genç, atalarının diliyle, Batı
Ermenicesiyle konuşmuşlar ve bakın insanlar onları nasıl dinlemiş: “Kürt
dinleyicilerin bilmedikleri bir dilde yapılan konuşmayı dinlerken sıkılacağını,
dikkatinin dağılacağını, sonunda ilgisini tümden kaybedeceğini düşünürsünüz.
Ama o gün biz, bunun tam tersine tanık olduk. Ben atalarımın dili olan Batı
Ermenicesiyle konuşurken insanlar dikkatle dinlediler. Sanki söylediğim her
şeyi anlıyor gibiydiler. Sanki yüz yıl önce bu kentin sokaklarında yaygın bir
şekilde konuşulan bu dil onlar için hâlâ bir anlam ifade ediyordu.”
Ve
en önemlisi, siyaseten de şöyle bir duruş dile getirmiş: “Ortadoğu bugün çok
önemli bir kavşak noktasında. Değişim yönünde bir baskı var ve Kürt halkı bu
potansiyel değişimlerin merkezinde yer alıyor. Bu, herkesin kabul etmesi
gereken bir gerçek. Ermeniler olarak bizim görevimiz, nerede yaşıyorsak
yaşayalım Kürtlerin mücadelesini ortak çıkarımız olarak görmektir. Evet,
bazıları, yeni bir uluslararası Ermeni-Kürt ittifakı için zamanın çok erken
olduğunu düşünebilir, ama karşılıklı anlayış ve halklarımızın rasyonel
işbirliğinin yollarını arama sürecini başlatmamak hata olur. En azından
karşılıklı saygı ve iki halkın çıkarlarını gözetme temelinde birbirimizle
konuşmalı, yüz yüze gelmeliyiz.” Bu memlekette, ulusalcılardan, AKP’ye, Gülen
Hoca’dan maalesef Besê Hozat’a kadar geniş bir yelpazeye yayılan çok büyük bir
çoğunluğun gözünde Taşnaktsutyun’dan daha iyi “milliyetçi Ermeni lobisi”
düşünemiyorum. Parti dünyanın dört bir yanında örgütlüdür ve en güçlü, yaygın
Ermeni örgütüdür. Üstelik bu Taşnaktsutyun, çok sayıda Kürt aşiretinin ve
birçok bölgede yerel Kürt halkının soykırıma katıldığını, Ermenilerin
değirmenlerine, bağlarına, bahçelerine, evlerine, kızlarına, eşlerine el
koyduğunu bile bile böyle bir siyasi duruş benimsemiş durumda. Besê Hozat
kardeşimizin bundan, BDP Gençlik Konferansı’na katılan iki Taşnaktsutyun
temsilcinin yaptığı konuşmadan, Janbazian’ın bu yazdıklarından besbelli haberi
olmamış. Aynı şekilde, Kürt illerini ziyaret eden, incelemelerde bulunan Ermeni
tarihçilere, yazarlara birçok Kürdün, atalarının Ermeni soykırımında doğrudan
rol almasından duydukları üzüntüyü ifade ettiklerini, aile büyüklerinin
tanıklıklarını anlatıp özür dilediklerini de bilmediği anlaşılıyor.
Yoksa
eminim kendi yatağında akmaya devam eden hayattan bu kadar kopuk olmak,
halkının bu kadar gerisine düşmek istemezdi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.