Kilise görevlisi Armin Demirciyan kilisenin
şimdiden Ermeni kimliği için önemli bir sembole dönüştüğünü söylüyor.Kilisenin
çok önemli olduğunu söyleyen Demirciyan, kendisinin Kürt gibi yetiştirildiğini
ve Ermeni kimliği konusunda hiçbir şey bilmediğini belirtiyor.Demirciyan’ın
öyküsü bu bölgede sıradan sayılabilir. Babası, Ermeniler bu topraktan
sürüldüğünde çocukmuş. Bölgedeki aileler birçok diğer Ermeni çocuğu gibi onu
evlat edinmiş ve Müslüman olarak büyütmüş. Kiliseyi sık sık ziyaret eden Melike
Günal pek çok Ermeni gibi, kimliğini yıllarda sakladığını, kilisenin tekrar
açılmasının ona kimliğini açık biçimde sergileme fırsatını verdiğini anlatıyor.
Günal kiliseye haftada 3-4 kere gelerek mum yakıyor. Günal bu kiliseyi ve
dinini bulmasının onun için bir Noel mucizesi olduğunu söylüyor ve eskiden
kilisenin çatısı olmadığında buraya gelip ağladığını belirtiyor.
***
Diyarbakır’da geçenlerde tamiri tamamlanan bir
kilise, Ermeniler’in kültürel geçmişlerini ve kimliklerini keşfetmelerine
fırsat tanıyor
DIYARBAKIR — Diyarbakır’da bir zamanlar çok
sayıda Ermeni yaşardı. Ancak neredeyse tamamı Birinci Dünya Savaşı sırasında
yaşanan olaylar öldü ya da evlerini terk etmek zorunda kaldı.
Surp Giragos Kilisesi Diyarbakır’ın Sur
İlçesi’nin arka sokaklarında bulunuyor. Uzun seneler yıkık halde olan kilise,
iki sene önce eski ihtişamına kavuştu.
Eylül’deki azizler gününe yüzlerce kişi
katılmış. Ama kiliseye hala peder atanmadı. Ancak kilise görevlisi Armin
Demirciyan kilisenin şimdiden Ermeni kimliği için önemli bir sembole
dönüştüğünü söylüyor.
Kilisenin çok önemli olduğunu söyleyen
Demirciyan, kendisinin Kürt gibi yetiştirildiğini ve Ermeni kimliği konusunda
hiçbir şey bilmediğini belirtiyor.
Demirciyan’ın öyküsü bu bölgede sıradan
sayılabilir. Babası, Ermeniler bu topraktan sürüldüğünde çocukmuş. Bölgedeki
aileler birçok diğer Ermeni çocuğu gibi onu evlat edinmiş ve Müslüman olarak
büyütmüş.
Kiliseyi sık sık ziyaret eden Melike Günal pek
çok Ermeni gibi, kimliğini yıllarda sakladığını, kilisenin tekrar açılmasının
ona kimliğini açık biçimde sergileme fırsatını verdiğini anlatıyor.
Günal kiliseye haftada 3-4 kere gelerek mum
yakıyor. Günal bu kiliseyi ve dinini bulmasının onun için bir Noel mucizesi
olduğunu söylüyor ve eskiden kilisenin çatısı olmadığında buraya gelip
ağladığını belirtiyor.
Günal’ın siyasi eylemci babası 1990’larda PKK
ile mücadele sırasında öldürülmüş. Ancak Günal, Kürtler’in mücadelesinin
azınlık haklarını gündeme getirerek Ermeniler’in de kimliklerini daha rahatça
ifade edebilmelerini sağladığını söylüyor.
Günal, Kürtler’in mücadelesinin Ermeniler’e
yeni bir kapı açtığını söylüyor. “Kürtler olmasa biz Ermeniyiz diyemezdik,”
diyor ve çocukken büyükbaba ve büyükannelerinin Ermenice isimlerini yalnızca
evde dile getirebildiklerini, küçük yaştan itibaren kimliklerini saklamayı
öğrendiklerini belirtiyor.
Sur Belediyesi kilisenin tamiri için 1 milyon
TL’den fazla harcamış. Abdullah Demirtaş bunun çok kültürlülüğü destekleme
politikalarının bir parçası olduğunu söylüyor.
Geçmişte Türk devletinin bölgede Müslüman Türk
kimliği altında tek bir kimlik yaratmak istediğini söyleyen Demirtaş, devletin
yalnızca Kürtler’i değil diğer tüm etnik ve dinsel kimlikleri de bastırdığını
söylüyor.
Ancak Surp Giragos Kilisesi bölgedeki Ermeni
kimliğini öne çıkarması açısından Kürtler için de sorun oluşturuyor. Çünkü
Kürtler Ermeniler’in öldürülmesinde önemli bir rol oynamıştı.
Surp Giragos Kilisesi’nin içindeki
fotoğraflarda bir zamanlar buradaki Ermeni toplumunun yaşamına yönelik ipuçları
bulmak mümkün. Duvarlardaki resimlerin bir kısmı aile portreleri, bir kısmı ise
şarap içen, nargile tutturan Ermeniler’i gösteriyor.
Duvardaki resimlere göz gezdiren bir grup genç
Kürt ve Ermeni, resimlerdeki kişilerin çoğunun büyük olasılıkla 1. Dünya
Savaşı’nda ölmüş olduğunun farkında.
Baran Doğan Kürt ve kilisenin geçmişle
yüzleşmek için önemli olduğunu söylüyor. “Osmanlı yönetiminde Kürtler’in
Ermeniler’e ne yaptığını çok iyi biliyoruz” diyor.
Doğan çok yakın bir arkadaşının Ermeni olduğunu
çok yakın zamana kadar bilmediğini, aynı zamanda arkadaşının da bu gerçekten
habersiz olduğunu söylüyor. Doğan bu kiliseyi ziyaret ettiğinde kendini ufak da
olsa özür dilemiş gibi hissettiğini, ancak hiçbir şeyin Ermeniler’in başından
geçenleri telafi edemeyeceğini belirtiyor.
2015 yılında Surp Giragos Kilisesi’nin yeni bir
rahibi olacak ve böylece bir zamanlar farklı kimliklere ev sahipliği yapan
kent, bu özelliğine tekrar kavuşma yönünde bir adım daha atacak.

1 yorum:
Kiliseye gitdigini soyleyen bu insanlarimiz bir nevi soz temsilinde yanlis olmaz derler katillerine ovguler yagdiran veya kasabinin bicagini yalayan inege benziyorlar.
Kurtler olmasaymis bugun olmazlarmis,,,ya ne zamandan beri yine ayni o Kurtlerin biz Ermenileri katletdiklerini unutmuslar onu anlamak guc.
Hala tum Dikranagerdimizde Kurdler tumuyle biz Ermenileri katledip gasp ettikleri yerlerde yasamiyorlar sanki?
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.