Gülay Göktürk / gokturkgulay@yahoo.com
Doğru olan, devletin gerçeği belirlemenin kendi tekelinde
olduğu iddiasından vazgeçmesidir. Siyasi partilerin, STK'ların, tek tek
kişilerin görüşleri olabilir ama devletin tarihi bir olay hakkında "resmi
görüşü" olamaz.Unutmayalım ki, resmi bir görüş beyan etmek, beraberinde farklı
görüşleri suç saymayı ve yasaklamayı da getirir. Eğer devlet "bu bir
soykırımdır" derse, bundan böyle "soykırım değildir" demeyi de
yasaklaması gerekir ki, bugün Fransa gibi bir ülke bile bu "resmi
görüş" tuzağına düşmüş ve vatandaşların düşünce özgürlüğünü yok ederek
soykırım inkârını suç saymıştır.
***
23 Nisan'da Başbakanlık tarafından yayınlanan taziye
mesajına MHP ve Aydınlık çevreleri dışında doğrudan karşı çıkan olmadı. Ama pek
ses edemeseler de genişçe bir muhalif kesimin büyük bir hayal kırıklığı
yaşadığı ortadaydı. Öyle ya tam da "diktatör" kampanyalarına hız
verilen bir anda, tam da iktidarın uluslararası itibarının düşürülmeye
çalışıldığı bir dönemde sırası mıydı bu çıkışın? Böyle bir çıkış her şeyi
berbat edebilir, Erdoğan'la ilgili kafalar yine karışabilir, ortada kalmış pek
çok insan yine "acaba" demeye başlayabilirdi.
Zaten Kürt açılımı yüzünden başları yeteri kadar
beladaydı. Yıllarca "Kürtler de Kürtler" dedikten sonra, açılıma
nasıl kulp takacaklarını şaşırmışken, şimdi bir de Ermeni açılımı çıkmıştı
başlarına... Yıllardır savunuculuğunu yaptıkları bir davaydı bu da. Lanet
olsun, bu defa nasıl kıvırtacaklardı?
Küçümseme denemeleri
Bu hayal kırıklığı çeşitli şekillerde çıktı ortaya.
Muhalif gazetelerin pek çoğu olayı sıradan bir haber gibi küçük görmeye,
önemsizleştirmeye çalıştı. Kimisi, iktidarın her meseleyi olduğu gibi Ermeni
meselesini de araçsallaştırdığını, bunun siyasi bir yatırım olduğunu geveledi,
kimisi, Ermenistan'daki ve ABD'deki aleyhte gösterilere sarıldı. Kimisi, mesajın
amacını "Ermenistan'la ilişkilerin düzeltilmesine yönelik bir çıkış"
düzeyine indirip, taziyenin bu konuda bir işe yaramayacağını söyledi gerine
gerine.
CHP'li Faruk Loğoğlu'nun tepkisi ise sadece komikti:
"Geç kalmış bir açıklama. Şimdiye kadar neden söylenmedi" diyordu,
"Öyleyse sen ya da partin şimdiye kadar neyi beklediniz, neden daha önce
söylemediniz; dilinizi tutan mı vardı" sorusuna ne cevap vereceğini bile
düşünmeden...
Bir resmi görüşten bir başka resmi görüşe
Tabii, açıklamanın olumlu etkilerini nötralize etmek için
en yaygın kullanılan argüman, açıklamanın içeriğini küçümsemek ve devlet
soykırım sözcüğünü kullanmadıkça söylenenlerin bir şey ifade etmeyeceğini iddia
etmek oldu.
Bense, devletin soykırımı kabul etmesini istemenin
yıllardan beri süren büyük bir yanlış olduğunu; devlet adına yapılan bir
açıklamada, söylenenden öte bir şey söylenemeyeceğini düşünüyorum.
Şu anda Başbakanlık'ın açıklamasıyla yapılan şeyin özü,
cumhuriyetin başından bu yana geçerli olan resmi görüşün iptal edilmesidir.
Devlet bu açıklamasıyla "olan biteni inkâr" olarak özetlenebilecek
resmi görüşünü iptal etmiş ve yerine de başka bir resmi görüş koymamıştır.
"Bu bir soykırımdır" deseydi, eski resmi görüş yerine yeni bir resmi
görüş getirmiş olacaktı ve bu doğru olmayacaktı.
Neden?
Çünkü toplum içinde farklı görüşlerin bu kadar belirgin
olduğu bir konuda, herkesin olan bir devletin doğrunun kendi tekelinde olduğunu
iddia etmesi ve resmi bir tez dayatması demokratik bir tutum değildir. Nasıl
resmi görüşün "inkâr" olması bazı vatandaşların düşüncelerini temsil
ederken bazılarını rahatsız ediyorsa, resmi görüşün "kabul ve özür"
olması da bazı vatandaşların duygularını temsil ederken bazılarını rencide
eder. Onların kendilerini bir oldubitti karşısında hissetmelerine sebep olur.
Doğru olan, devletin gerçeği belirlemenin kendi tekelinde
olduğu iddiasından vazgeçmesidir. Siyasi partilerin, STK'ların, tek tek
kişilerin görüşleri olabilir ama devletin tarihi bir olay hakkında "resmi
görüşü" olamaz.
Unutmayalım ki, resmi bir görüş beyan etmek, beraberinde
farklı görüşleri suç saymayı ve yasaklamayı da getirir. Eğer devlet "bu
bir soykırımdır" derse, bundan böyle "soykırım değildir" demeyi
de yasaklaması gerekir ki, bugün Fransa gibi bir ülke bile bu "resmi
görüş" tuzağına düşmüş ve vatandaşların düşünce özgürlüğünü yok ederek
soykırım inkârını suç saymıştır.
Bu yüzden de, bu tip olaylarda devletin yapması gereken
tek şey aradan çekilmek; bütün yasakların, bütün kırmızı çizgilerin ve
tabuların ortadan kalkması ve iki toplumun tarihçileriyle, sosyologlarıyla,
hukukçularıyla, sanatçılarıyla ve örgütlenmiş tüm kesimleriyle birlikte serbest
bir hesaplaşma ve yüzleşme sürecine girmesini sağlamaktır.
Zaten yayınlanan açıklamanın en önemli yanı da budur;
devletin böyle özgür bir tartışma zemininin güvencesini vermesidir.
http://www.bugun.com.tr/devlet-soykirim-diyebilir-mi-yazisi-1077843
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.