'Diaspora ve HDP arasında bir diyalog kurulursa insanları
tekrar kaynaştırmaya yarar'. Ermeni Soykırımı’nın 99. yıldönümüne günler kala, avukat
Erdal Doğan, HDP ile Ermeni diasporası arasında bir köprü kurulabileceğinin
işaretini verdi. Doğan, Ermeni diasporasının yıllarca Türkiye toplumuna
“şeytanlaştırıldığını” hatırlatarak, önce bu algının yok edilmesi gerektiğinin
altını çizdi. “Diaspora buradan göç etmek zorunda bırakılmış Anadolulardan
oluşmaktadır” diyen Doğan, diaspora ve HDP arasında bir diyalog kurulursa,
böyle bir buluşmanın önyargıları yıkmaya ve insanları tekrar kaynaştırmaya
yarayacağını söyledi.
Ermeni Soykırımı’nın üzerinden 99 yıl geçmesine rağmen
Türkiye devleti halen bu gerçeği kabul etmiyor. Sizce bunun sebebi ne?
Neredeyse Ermeni soykırımının tarihsel geçmişi kadar,
yani 99 yıldır Türke yabancı bir Türkçülük inşasından dolayıdır. Bu Türkçülük
kimliği Türk ve Müslüman olmayanı düşman gören bir ırkçılık üzerine
dayandırılmıştır. Öyle ki bu Türkçülüğe göre, Türk ve Müslüman da ancak
devletin istediği bir formattaysa makbuldür. Nereden baksan ırkçı, ötekini
dışlayan, düşmanlaştıran, tarihi ters yüz eden faşizan bir bombardıman. Bu
anlayış, bir asırdır topluma kimliğini Ermeni düşmanlığı üzerinden inşa
ettirerek Anadolu’yu Ermeni’den, Hıristiyan’dan arındırdı. Ders kitaplarını
öyle bastı okuttu, medyasının da öyle aktarmasını sağladı, idaresini, hukukunu,
yargısını, iç ve dış tehdit algısını vs. hep bu soykırım inkarı ve Ermeni
düşmanlığı üzerinden kurdu.
Yani halka 100 yıldır yalan bombardımanı ile ırkçılık
pompaladı. Bu yüzden inkardan vazgeçmek zor geliyor. Çünkü bunun aksi bir yaklaşım,
halklara gerçek manada hizmet eden bir devlet, yani demokratik bir cumhuriyet
inşası demektir. Zor gelen bu! Bunca yalandan arınmak, halka gerçeği söylemek
ve demokratik hukuk devleti olmak; zor olan bu! Yoksa tazminatmış, mağdurların
zarar ziyanı bunlar tali meselelerdir. Gerçekle yüzleşmek çok zor geliyor bu
ceberrut devlete; yalnız devlete değil, kendini onunla var eden, aklını ona
ipotek eden siyasetçiye, tarihçiye, gazeteciye, yazara, akademisyene, hukukçuya
da çok zor geliyor! Onun için inkar ve bu acımasızlığı devam ettirmek kolaydır.
Çünkü inkarla soykırımı devam ettirirsiniz ve sizi rahatsız eden herhangi bir
vicdan muhasebesine girişmezsiniz!
Bugün bu meselenin tanınması önündeki en büyük
engellerden biri olarak Ermeni diasporası gösteriliyor. Sizce bu haklı bir
eleştiri mi?
Ermeni meselesinde Türk devletinin ve kamuoyunun
yarattığı bir kavram kargaşası var. Mesela Ermeni meselesinde en çok
düşmanlaştırılan cephe Ermeni diasporasıdır. Ermeni diasporası soykırımdan
sonra 1915’te canlarını kurtaran kişilerin oluşturduğu ve bugün nüfusu 7
milyonu bulmuş bir topluluktur. Şu anda çok sayıda ülkede yaşamını sürdüren
diaspora kendi kimlik davasına sahip çıkmaya devam ediyor. Ermeni diasporası
Türkiye’de çok tanınmadığından ve devlet, bazı akademisyenler, gazeteciler
tarafından şeytanlaştırıldıkları için ne tür bir beklenti içerisinde oldukları
dahi bilinmeden önyargılarla karşı karşıya kalıyorlar. Bu da kabul edilebilir
bir durum değil.
Çünkü eğer Ermeni meselesi çözülecekse bu ancak ve ancak
çoğu Anadolu Ermenilerinden oluşan Ermeni diasporası ile olacak. Türk
aydınlarının ve siyasetçilerinin bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde yaptıkları
bir diğer yanlış ise Ermeni meselesini Azerbaycan-Ermenistan arasındaki Karabağ
meselesine kilitlemeleridir. Halbuki bu Ermeni diasporasının meselesi değildir.
Bu mesele Ermenistan devleti ve Azerbaycan devleti arasındaki bir meseledir.
Ermeni meselesinde böyle karmaşık bir atlas vardır. O açıdan 24 Nisan sadece
soykırımın tanınması meselesi değil, aynı zamanda 24 Nisan’dan sonra Türkiye’de
kalan ya da zorla sürgün edilen Ermenilerin mağduriyetinin giderilmesi
meselesidir.
Son dönemlerde yurtdışında davet edildiğiniz pek çok
panel ve toplantıda Ermeni diasporasıyla tanışma fırsatınız oldu. Onlar
Türkiye’deki duruma nasıl bakıyorlar?
Dedelerinin, ninelerinin doğup büyüdükleri topraklara bir
daha gelemeyecekleri endişesini taşıyanlar da var Türkiye’nin bu geçmişle
yüzleştikten sonra memleketlerine, topraklarına dönecek günü bekleyen de. Umudu
ve kendi kültürlerini onlarca yıldır yaşatanlar kadar, Türkiye’nin Ermeni
soykırımıyla yüzleşmeyeceğinde yönelik karamsar olanlar da çok. Özellikle de
yaşadıkları acılar ve kendilerine yapılan soykırım hakkında Türkiye’nin
inkardaki ısrarı ve resmi makamlardan bir özrün bile dilendirilmemiş olması bu
karamsarlığı besliyor.
Bu nedenle Türkiye devletinin böyle bir adım
atamayacağını düşünüyorlar. En çok da Türkiye resmi ve siyasi makamların Ermeni
diasporası üzerine yarattıkları düşmanlaştırma ve şeytanlaştırma imajından
rahatsızlık duyuyorlar. Çünkü bu diasporanın hepsi Anadolu Ermenisidir. Öyle ki
Rusya’nın steplerinde ya da Fransa’da, ABD’de yaşayan ve Türkiye’yi hiç
görmemiş ikinci, üçüncü, dördüncü kuşak kendilerini hala Anadolu’dan bir il
veya ilçe ile tanıtıyorlar. Bunu anlamak ve bunun üzerine düşünmek hepimizin
görevidir diye düşünüyorum.
Ancak Türkiye’de Ermeni halkıyla dayanışma içerisinde
olan ve Ermeni soykırımının tanıması için mücadele eden bir kesim de var. Bunu
biliyorlar mı?
Evet, özellikle bir kısmında bu karamsarlığı gördüğümde
ben onlara Ermeni meselesi konusunda Türkiye’de bir muhalefetin yükseldiğini ve
bu muhalefetin en çok da Kürt siyasi hareketinin muhalefetiyle bir araya
gelerek bir atmosfer oluşturduğunu HDP örneğini vererek belirttim. Belki bir
takım tartışmalara yol açan söylemler olduğunu, ancak bu durumun bilgi ve
iletişim eksikliğinden kaynaklandığını ve iki taraf arasında bir diyalog
kurulduğu takdirde bu yanlış anlaşmaların da büyük oranda yok olacağını ifade
ettim. Türkiye’de Ermeni, Çerkez, Süryani, Hıristiyan birçok kültürü ve kimliği
içinde barındıran HDP’nin bir umut olabileceğini söyledim.
Nasıl bir tepki gösterdiler?
Bu konuşmalar esnasında birçoğunun HDP’yi bildiğini ve
takip ettiğini görmek beni sevindirdi. Diasporanın bir kısmı bugün Türkiye’de
bulunan partilerin içinde kendilerini en çok HDP’ye yakın gördüklerini bana
ilettiler.
HDP’ye diasporanın bu yaklaşımını aktardınız mı?
HDP'den bir kısım arkadaşa bu durumu aktardım. Bu idealle
yola çıkanların bu yaklaşıma soğuk bakmaları mümkün mü? Zaten Ermenilerin en
yoğun biçimde içerisinde yer aldığı parti geçen yerel seçimlerde HDP oldu.
Birçok kesimi ve halkları kaynaştırmak üzere kurulmuş bir parti olduğunu HDP
zaten sürekli ifade ediyor. Tüm Anadolu kökenli Hıristiyan diasporasının ve HDP
ile arasında kuracağı bu yöndeki bir diyalog, bir buluşmanın önyargıları
yıkmaya ve insanları tekrar kaynaştırmaya yarayacağı düşünüyorum.
HDP ve Ermeni diasporası arasında bu köprüyü kurmak
konusunda çalışmalarınız olacak mı?
Böyle bir çabamız olacak, çünkü böyle bir köprü kurulursa
HDP projesinin yerli yerine oturacağını düşünüyorum. Burada sadece Ermenilerin
değil, Keldanilerin, Ezidilerin, Süryanilerin de yer alacağı bir gelecekten
bahsediyoruz. Bu halkların geri dönüşlerinin de sağlanabileceği imkan ve
ortamın da tartışılması gerektiğini düşünüyorum. Her şeyden önce 1960’lı
yıllarda haksız bir şekilde vatandaşlıktan çıkartılan dedelerinin ve
babalarının bu hakkını iade etmekle işe başlanabilir. İkinci olarak 1915 ile
ilgili olarak, malların iadesiyle ilgili bir yasa, emlak-ı metruke yasası
çıkarıldı. Bu yasa sonrasında bu malların sahiplerine geri verilmesi konusuyla
ilgili komisyonlar oluşturuldu ve defterler tutuldu. Fakat bu komisyonların
tuttuğu defterlere ulaşılamıyor. (ANF)
http://www.demokrathaber.net/guncel/hdp-ile-ermeni-diasporasi-arasinda-bir-kopru-kurulabilir-mi-h31394.html

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.