Kemal Çiçek /
kcicek@bugun.com.tr
Lozan'da 6
Ağustos 1923'te ABD ile ülkemizde çok az bilinen ve meşhur Lozan Antlaşması'yla
karıştırılan 'Dostluk ve Ticaret Antlaşması' imzalandı. Diplomatik ilişkiler,
antlaşmayı onaylamayan ABD Senatosu’nun by-pass edilmesiyle 1927'de kuruldu. Türkiye
ile Amerika arasında imzalanan bir antlaşma olmasına rağmen “Öteki” Lozan
Antlaşması unutulmuştur. Her ne kadar yürürlüğe girmemiş olsa da antlaşmanın
imzalanmasından sonra yaşanan onay süreci ve Ermeniler’in yürüttüğü “Lozan’a
Hayır Kampanyası” 2015 yılında kopacak fırtınaya ve Türk-Ermeni lobi
savaşlarına ışık tutacak niteliktedir.
Osmanlı
devleti ile Amerika birbirlerine karşı savaş ilan etmedi
Geçen haftaki
yazımızda Lozan Antlaşması’nın perde arkası ve az bilinen yanlarını yazmıştık.
Bu hafta, bu yazımızın devamı olarak ülkemizde çok az bilinen hatta meşhur
Lozan Antlaşması’yla karıştırılan bir başka “Lozan Antlaş- ması”nı yazacağız.
Bu antlaşma yine Lozan’da, fakat Amerika Birleşik Devletleri ile
Türkiye arasında imza- lanmıştır. Antlaşmanın tam ismi “Dostluk ve
Ticaret Anlaşması”dır. 6 Ağustos 1923 tarihinde imzalanmıştır.
Antlaşmaya imza koyanlar Türkiye adına İsmet Paşa ve ABD adına
Joseph Crew’dir.
Türkiye ile
Amerika arasındaki ilişkiler 1830 yılından itibaren çok önemli bir gelişme
kaydetmişti. Ancak I. Dünya Savaşı’nın sonlarına doğru Amerika’nın müttefikler
safında savaşa girmesi diplomatik ilişkilerin kesilmesine yol açtı. Bununla
birlikte Osmanlı devleti, Almanya’nın baskılarına rağmen Amerika’ya karşı savaş
ilan etmedi. Ancak özellikle Ermeni sorunu nedeniyle iki ülke arasındaki
ilişkiler çok bozuldu. ABD Başkanı Thomas W. Wilson’un Ermeni davasına destek
vermesi ve Doğu Anadolu Bölgesi’nde bir “Ermeni yurdu” kurulması için yaptığı
girişimler diplomatik ilişkilerin iyice bozulmasına sebep oldu. Wilson’un 1919
yılından itibaren İngiltere ve müttefiklerinin tuzağına düşerek Ermenistan
mandaterliğine soyunmasını ise ABD Senatosu veto etti.
“Öteki Lozan
Antlaşması” nedir?
6 Ağustos
1923 yılında imzalan 32 maddelik antlaşmaya göre:
*Türkiye ile
ABD arasında diplomatik ilişkiler kurulacak.
*Kapitülasyonların
kaldırılacak.
*İki ülke
vatandaşları mütekabiliyet koşulları çerçevesinde ikamet ve yerleşim hakkı
kazanacak.
*Ticaret ve
denizciliğin serbestliği garanti altına alınacak.
*ABD ile
Osmanlı devleti arasında imzalanan antlaşmalar geçersiz olacaktı.
“Öteki”
Lozan’a hayır komitesi
Antlaşmanın
imzalanması ve tarafların birbirini “en çok gözetilen millet”
ilan etmesi Ermeniler’i isyan ettirdi. Amerika’daki Ermeniler,
kiliseler ve çoğu demokrat politikacılar ticari menfaatler
karşılığında Türkiye Hıristiyanlarının (Ermeniler
kastediliyordu) satıldığını iddia ettiler. Diplomatik
ilişkilerin kurulmasını engellemek için “Antlaşmaya Muhalif
Olanlar Komitesini” kurdular. Antlaşmanın senato tarafından
reddedilmesi için inanılmaz bir kampanya başlattılar.
20 bin din
görevlisi
Komite
adına 321 farklı broşür hazırlandı ve 246.500 adet bastırıldı.
Etkili kişi ve kuruluşlara gönderilmek üzere 17.000 özel mektup
yazıldı. 173.000 adet telgraf ve toplu mektup gönderildi. 116.000
kiliseye başkana ve senato üyelerine gönderilmek üzere mektup
örnekleri bırakıldı. 20.000 din görevlisi ve rahip, 106 piskopos ve
250 üniversite rektör veya başkanından imza toplandı.
Lozan’a evet
komitesi
Bu kampanya
Amerikan kamuoyunu adeta ikiye bölündü. Cumhuriyetçilerin ve
Türkiye’de görev yapan misyonerlerin başını çektiği 14 kuruluş
ve dernek bir araya gelip “Antlaşmaya Destek Komitesi”ni kurdular.
Bu komite “Türkiye İle Yapılan Antlaşma Neden Onaylanmalıdır?”
isimli 2000 adet basılan ve 889 gazete ve dergi editörüne dağıtılan
bir kitapçık hazırladı. Kısa zamanda destekçi derneklerin sayısı
148’e ulaştı. Bizce, lobi savaşlarında yaşanan en ilginç gelişme,
savaş yıllarında Türkler aleyhinde raporlar yazan ve Türkler’i
Ermeniler’e katliam yapmakla
suçlayan
birçok misyonerin Türkiye tarafında yer almasıydı. Amerika’nın
İstanbul’daki Yüksek Komiseri Amiral M. L. Bristol’ün telkin ve
raporları bu saf
değişikliğinin en önemli sebeplerinden birisidir.
Amerika’nın
Lozan’daki hayal kırıklığı
Türkiye’nin
milli mücadeleden başarıyla çıkması ve Lozan Antlaşması’nı imzalamak üzere
olması, Amerika’yı da harekete geçirdi. Lozan’daki ABD gözlemcileri İngiltere
başta olmak üzere tüm Avrupa’nın Türkiye ile ilişkilerini düzelttiğini Amerikan
Dışişleri Bakanı Charles E. Hughes’a rapor etti. Hughes ise hâlâ, Ermeni
lobilerinin baskısıyla Ermeni sorunun tarafları memnun edecek şekilde
çözülmesini tavsiye ediyordu. Bunun üzerine Lozan’daki heyet, Beyaz Saray’a şu
anlamda bir rapor gönderdi: Lozan’da Ermeniler müttefikler tarafından sadece
taviz kopartılmak için bir koz olarak kullanılıyor, kimsenin Ermeniler’i
düşündüğü yok. Bunun üzerine Beyaz Saray’ın cevabı ibretlikti: “Dindar Amerika
Hıristiyan Ermeniler’in gördüğü bu muamele karşısında hayal kırıklığı
yaşayacaktır.”
Türkiye-Amerika
ilişkilerini normalleştirme niyeti
ABD
Dışişleri Bakanlığı zorda olsa gerçeklerle yüzleşince Türkiye
ile diplomatik görüşmelerin kurulmasına karar verildi. Zaten
Lozan’daki Amerikan delegasyonu da bir an önce Türkler’le
müzakerelere başlanması gerektiğini rapor ediyordu.
Delegasyona
göre bir an önce Türkler’le antlaşma yapılmazsa Amerika barış
sonrası ticari ve diğer konularda Avrupa ülkelerine göre daha
dezavantajlı olacaktı. İsmet Paşa da Amerikalılar’a bu yönde
telkinlerde bulunmuş, hükümetin iyi ilişkiler kurulmasını
arzuladığını ifade etmişti. Hatta bu amaçla Türkiye, görüşmeler
esnasında Amerikalılar’ı Müttefiklerle karşı karşıya getirmek
amacıyla Chester İmtiyazı denilen bir dizi ayrıcalığı
Osmanlı-Amerikan Kalkınma Şirketi’ne tanımıştı. Çok geçmeden iki
taraf masaya oturdu ve bili nen Lozan Antlaşması’nın benzeri ABD
ile imzalandı.
Ermeniler’in
bu dehşet verici kampanyası ne yazık ki başarılı oldu. 1923
yılının Ağustos ayından 1927 yılının Ocak ayına kadar antlaşma onay
için Senato’ya sunulamadı. Üç buçuk yıl süren erteleme süreci 18
Ocak 1927 tarihinde aşıldı.
Antlaşmanın onaylanması için gereken
üçte iki çoğunluk sağlanamadığı için öteki Lozan Antlaşması
onaylanamadı. Böylece Türkiye ile Amerika arasında diplomatik
ilişkiler kurulamadı. Ancak Amerikan iş çevreleri, basın ve
hükümet antlaşmanın onaylanması taraftarı idi. Bu yüzden taraflar
sorunu senatoyu by-pass ederek çözdüler. 1927 yılı Şubat ayında
diplomatik ilişkiler kuruldu.
Amerikan
Başkanı Wilson’un hakemlik macerası
ABD Başkanı
Wilson, Ermenistan hayalinden kolay kolay vazgeçmedi. Sevr Antlaşması’nda
Türkiye’nin doğu vilayetlerinde bir Ermenistan kurulması gündeme gelince
Wilson’a sınırın çizilmesinde hakemlik teklif edildi. Senato’nun muhalefetine
rağmen diaspora Ermeniler’in yoğun kamuoyu baskısı üzerine Wilson teklifi kabul
etti.
Ancak Kazım
Karabekir Paşa’nın Ermeniler’i Doğu Anadolu’da yenilgiye uğratması planı bozdu.
Trabzon şehrini de Ermeni bölgesine dahil eden Wilson haritası tarihin tozlu
raflarına mahkum oldu. İngiltere de planlarını askıya aldı. Wilson’un seçimleri
Kasım 1921 seçimlerini kaybetmesi Wilson’un doğu Anadolu’da Ermenistan
macerasının da sonu oldu.
Unutulan
Öteki Lozan!
6 Ağustos
1923 yılında Türkiye ile Amerika arasında imzalanan Lozan Antlaşması isim
karışıklığı sebebiyle adeta unutulmuştur. Amerikan arşiv belgelerine dayalı
araştırmalarımız, bu antlaşmanın tozlu raflarda unutulmayacak kadar önemli
olduğunu ortaya koyuyor.
Ermeni-Türk
lobi savaşlarının yüzyıllık geçmişi
Hepimiz sözde
“Ermeni Soykırımı” tasarılarının hemen hemen her yıl Amerikan Kongresi’ne
sunulduğunu biliyoruz. Ancak çok azımız kongre koridorlarında yapılan lobi
savaşlarının yüzyıllık bir geçmişi olduğunu tahmin edebiliriz.
http://www.bugun.com.tr/oteki-lozan-antlasmasi-ve-turk-amerikan-iliskilerinin-kurulma-macerasi-yazisi-1209788
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.