Ahmet Tan
Siz istediğiniz kadar... “Patrikhane, Eyüp Kaymakamlığı’na bağlı ‘cemevi gibi’ bir kurumdur!” türküsünü söyleyip durun.Amerika ve “Batı”, patrikhaneyi “yıllara ayarlı bir saatli bomba” gibi tutmaya devam ediyor. Tıpkı “Asmayın şartı” ile paketleyip sunduğu Apo’yu ve PKK’yi tuttuğu gibi...Biden ile Bartholomeos diz dize oturmuşlar, el ele poz veriyorlar. Devir, fotoğraflı mesaj devri. Obama mesajını beyzbol sopası ile veriyor.Yardımcısı Biden da TC vatandaşı patriğe “el vererek”...Bu topraklarda doğup da “el vermenin”, “güçleri birleştirmek, yardım etmek, fırsat vermek, işbirliği yapmak, yardımlaşmak, teslim olmak” anlamına geldiğini bilmeyen yoktur. PKK ile yürütülen sürecin “Bağımsız Kürdistan” kadar uzanabileceği gibi. (Bunlar da sosyalist. HYETERT)
***
Siz istediğiniz kadar...
“Patrikhane, Eyüp Kaymakamlığı’na bağlı ‘cemevi gibi’ bir
kurumdur!” türküsünü söyleyip durun.
Amerika ve “Batı”, patrikhaneyi “yıllara ayarlı bir
saatli bomba” gibi tutmaya devam ediyor.
Tıpkı “Asmayın şartı” ile paketleyip sunduğu Apo’yu ve
PKK’yi tuttuğu gibi.
***
Joe Biden, dün “Ekümenik (evrensel) patriği ziyaret
ettim” diye fotoğraflı bir tweet atmış:
(Tweet’in her türü Tayyip Bey’in tepesini attırabiliyor
ama her nedense kendisi bizzat günde en az 3-5 tane atıyor- attırmaya devam
ediyor!)
Aslında, Biden’ın tweet’i, Tayyip Bey’i bilmeyiz ama TBMM
Başkanı Cemil Çiçek’in tepesini attıracak türden.
Biden ile Bartholomeos diz dize oturmuşlar, el ele poz
veriyorlar. Devir, fotoğraflı mesaj devri.
Obama mesajını beyzbol sopası ile veriyor.
Yardımcısı Biden da TC vatandaşı patriğe “el vererek”..
Bu topraklarda doğup da “el vermenin”, “güçleri
birleştirmek, yardım etmek, fırsat vermek, işbirliği yapmak, yardımlaşmak,
teslim olmak” anlamına geldiğini bilmeyen yoktur.
PKK ile yürütülen sürecin “Bağımsız Kürdistan” kadar
uzanabileceği gibi.
Rum Patrikhanesi’nin “ekümenik” sıfatı da “Vatikan” gibi
bağımsız bir şehir devleti sürecinin tescili olabilecektir! (“Ekümen” kavramı,
“ekümeniğin hâkim olduğu coğrafi alan” anlamına geliyor!)
Pardon!
Bu son cümle/düşünce Sayın Cemil Çiçek’e aittir.
Çiçek, öteden beri ve sıkça patriğin yabancı ülke
heyetleri ile (Üstelik Eyüp Kaymakamlığı’na bilgi vermeden...) çok sık
görüşmeler yapmasından duyduğu rahatsızlığı dile getirmesi ile tanınan bir
siyaset adamı.
Son yıllarda bu konuda pek konuşmasa da patrikhane ile
ilgili hissiyatı/ fikriyatı arşivlerdedir:
-“Türkiye, Kıbrıs sorunu ve Fener Patrikhanesi ile
kıskaca alınabilecektir. Patrik Bartholomeos, Lozan Antlaşması’na aykırı
davranmaktadır!” (26.02.1995 Zaman)
***
Elbette davranır... ABD Lozan’ı imzalamadı ki!
Rahmetle ve Senfoniyle Anılmak!
Keşke Tayyip Erdoğan, Sabancı ailesinden azıcık ders
alsa..
Aldığı dersi “zenginlik” ile sınırlamasa.
Çoksesli müziğe ve unvanını taşıyan senfoni orkestrasına
Sabancılar kadar sahip çıksa!
Müzik ruhun gıdası elbet...
Ama müzisyenlerin ruhu ayrıca takdir ve alkış da
bekliyor.
Bu anlamda dünyanın ruhen en aç ve acıklı durumda bulunan
müzisyenleri Ankara’da, Cumhurbaşkanlığı Devlet Senfoni Orkestrası’nda! (CSO)
Her provada birbirlerine takılıp duruyorlar.
Yakında toptan terhis var.
Veda için Chopin’inki mi yoksa Mozart’ınki mi?
Cenaze Marşı’nın notalarını el altında tutalım?
***
O kadar da kötümser olmaları gerekmiyor.
Çünkü Tayyip Bey yine de onları koruyor. Örneğin Kaçak
Saray’ın açılış töreninde İstiklal Marşı’nı onlara değil de mehter takımına
çaldırdı.
CSO üyeleri için Kaçak Saray’ın açılışında İstiklal Marşı
çalmak para çalmaktan beter, bir de müziğe kara çalmak olacaktı.
Her neyse, konumuz o değil.
Sabancı ailesi, Çukurova Senfoni Orkestrası eşliğinde
merhum Hacı Sabancı’yı andı.
Eşi Özcan Sabancı sunuş konuşmasında “Sevgili varlığımızı
rahmet ile de anarız, müzik ile de” dedi.
Bu, bir anlamda Sabancı aiesinin çağdaşlığa ve Cumhuriyet
felsefesine olan inancının özetiydi.
Uvertürü “Adana’nın Taşları” ile yapan orkestra merhumun
sevdiği türküleri, şarkıları seslendirdi.
Zamanın ruhunu ve ülke gündemini de gözetti.
Dinleyicilerin kalbinde Hacı Sabancı ve zihinlerde de
“çözüm süreci” olunca Orkestra “Kürdilihicazkâr” bir düzenlemeye de yer
vermeden edemedi.
Geçen yılki anma töreninde kızı Demet Sabancı piyanoda
“My Way”i çalmıştı.
Bu defa da sürprizi eşi Özcan Sabancı yaptı:
Sahneye çıkarak orkestra eşliğinde “Gesi Bağları”nı
söyledi.
İktidara hissen uzak olanlar, salonun Taksim’e yakınlığı
yüzünden türküyü “Gezi Bağları” diye dinledi.
Konser Kültür ve Turizm Bakanlığı “şemsiyesi”nde
gerçekleşiyordu ama davetiye gönderilen iktidar ricalinden tek kişi bile yoktu.
Başta TBMM başkanı olmak üzere sayın bakanlar telgraf göndermeyi yeğlemişti.
Tek tek okunan telgraflar için bir tek alkış sesi
duyulmadı.
Salonu dolduran İstanbul iş dünyasının “genel siyasi
hissiyatı” için yeterli bir gösterge sayılabilir mi?
Bunun takdiri de sayın okurlara aittir!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.