Murat Belge
Amerika’yı Müslümanlar’ın “keşfetmesi”nin “keşfi” üstüne
şunu da yazarak diziyi bitireyim. Bu Amerika’nın kendisinden çok, “keşfi” yapan
kişinin zihniyeti ve “bilim anlayışı” üstüne bir yazı olacak. Son analizde neye dayanıyor bu “iddia”? Şimdi Almanya’da
yaşayan bir Türk “ilim adamı” Kolomb’un anılarında, bir adada bir tepede
gördüğü camiyi anlatan satırlara rastlıyor ve kolları sıvıyor. Oysa Kolomb
gördüğü “yer şekli”ni betimlemeye çalışıyor, camiye ve minareye benzediğini
söylüyor. Kolomb’un bildiğim kadarıyla dört seferi vardır. Honduras ve
Venezuela dâhil birçok yer görmüş, birçok yerliyle konuşmuş, anlaşmaya
çalışmıştır. O “minare” benzetmesini “keşfeden” “ilim adamı” herhalde bu
anıların geri kalanında herhangi bir “Müslüman izi”ne rastlamadı. Ama ne gam! O
geçerken söylenmiş söz bu Müslüman zaferine yetti.
Büyük Efendi, bu zaferi yazan çok sayıda kitaptan söz
ediyor. Belirli bir ideoloji adına tarihi yeniden yazma çabası böyle bir
şeydir. Üşenmezseniz Güneş- Dil Teorisi’nin “mehazları”na da bakın. Bu dâhiyane
buluşun babası Avusturyalı Kvergiteh’tir (yani Türk de değil –“tarafsız” bilim
adamı). Ama teorinin bu babadan gayrı amcaları –ve ebeleri– de vardır. Reşit
Galip’n Orta Asya’daki denizin kuruması üstüne konuşmasının belagatine bakın.
Ayrıca, “Yahu, kuruyan deniz falan yok” demeye cesaret eden Turancı Zeki
Velîdi’nin Türkiye’de yaşayamaz olması gibi ayrıntılara da bakın. Büyük Efendi
“birçok kitap”tan söz ediyor. Bunların ne olduğuna ise pek girmiyor.
Çamlıca tepesindekini bitirdikten sonra bir de Küba’nın
tepesine eser bırakmak Tayyip Erdoğan’ın bu dünyada minnet ve şükranla
anılmasına vesile olacaktır elbette.
Ama yalnız Küba’nın tepesine cami yapmak değil, istenen;
teorinin kendisini de o yapılacak cami kadar somut bir kurum haline getirmek.
Bunun için Büyük Efendi YÖK’e ve Millî Eğitim Bakanlığı’na gerekli talimatı
verdi. Şimdiden sonra bu büyük gerçeklik okul programlarına girecek. “Dindar
nesiller” yetişmesine bunların da katkısı mutlaka olacaktır.
Bu dünyada yüz yıldır konuşulan bir konu var: 1915 Nisan
ayında başladığı söylenen bir olay bu. Hani, biliyorsunuz, Osmanlı
topraklarında yaşayan Ermeniler toparlanmış, sürülmüş. Bu “tehcir” midir,
“kıyım” mıdır, “genosid” midir, o zamandan beri konuşuluyor. Olayı hukuken
nereye koyacağımız tartışması ayrı konu da, “giden gelmiyor” durumu yeterince
net. Sayıları bir milyonu aşan Ermeni gitmiş ve gelmemiş.
Hemen hemen her konuda olduğu gibi bu konuda da AKP’nin
–ve tabii Büyük Efendi’nin– yaklaşımı makûl bir yaklaşımdı. Hemen hemen her
konuda olduğu gibi, iktidarda yayıldıkça Büyük Efendi’nin –ve onun çizdiği
çizgilerin dışına çıkmayan partisinin– bu konudaki tavrı da değişime uğradı.
Büyük Efendi’nin şimdi bir (“devlet” değilse de
“hükümet”) çizgisi var: Bu konunun araştırılmasını “tarihçiler”e bırakalım,
diyor.
Ne demek bu? Yani, sözügeçen olayın ne olduğunu yeterince
bilmiyoruz; bu konuda şimdiye kadar bazı çalışmalar yapıldıysa da, ortada
tatmin edici bir sonuç, bir açıklama yok. Bu demek. Onun için de, şöyle yüz yıl
sonra, bir “tarihçiler komisyonu” kuracağız. O adamlar olayı inceleyecek, ne
olduğunu anlayacaklar. Böylece, onların sayesinde biz de anlayacağız, aydınlanacağız.
Demek ki, Büyük Efendi’nin o kendine özgü zihninde,
“Ermeni Kıyımı” diye bilinen olayın çizgileri belirlenmemiş. Böyle bir olay
olduğuna dair yeterli kanıt yok.
Ama Amerika kıtasını Müslümanlar’ın keşfetmiş olduğu
önermesi böyle değil. Bu zaten bir “önerme” değil, bir “olgu”. Yeterli
araştırması yapılmış, doyurucu sonuçlara ulaşılmış. Tartışılmasına gerek
kalmamış; hâlâ tartışmaya çalışanlar, kendi soylarına güven ve sevgi duymayan
“yabancı taklitçileri”, yani “soysuzlar”. Keşif nasıl bir “olgu” ise bunların
soysuzluğu da öyle bir olgu.
Ve artık Amerika’nın Müslümanlar tarafından keşfedildiği
olgusunu okullarda okutmamıza engel yok.
Atatürk de “Güneş- Dil Teorisi”nin Dil- Tarih- Coğrafya
Fakültesi’nde okutulmasını istemişti. (TARAF)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.