Mehmet Sögüt
Tarihteki en büyük ihanetçilerimizden İdris-i Bitlisi, on
altıncı yüzyılda bizi Osmanlı’ya bağlayarak, Kürt tarihinde kanlı ve zorlu bir
dönemi başlatmış oldu. Çünkü o günden sonra, Kürtler kan ve zulüm içinde
yaşayacaklardı. Bu büyük sorunun İdris –i Bitlisi ihanetiyle başladığını, Mir
Celadet Bedirxan’da teyit etmektedir. 1915 ise, Kürt halkının felce uğrama yılının
başlangıcıdır. Çünkü yanı başlarında Ermeni kardeşleri katledilirken
seyircilerdi. Hatta Kürtlerden oluşan Hamidiye Alayları ve bazı Kürt
derebeyleri katliamda etkin rol alacaklardı.Orada bin bir şekilde öldürülen Ermenilerle birlikte,
Kürtlerin ölüm fermanı yazılmaktaydı.
İttihat Terakkicilerin kışkırtmalarıyla
tarihi fırsatlar birer birer elden kaçıyordu. Malum, biz Ortadoğu halklarının
bir özelliği körü körüne dine bağlanmaktır. O toprağın yeni konukları, bu
durumu çok iyi kullanıyorlardı.
Kürtler ve Ermeniler gözlerini açtıkları zaman çoktan
tren kaçmıştı. Artık yetişmeleri neredeyse imkânsız gibi görünüyordu.
Halkların tarihini belirleyen tarihi dönemeçler vardır.
Biz Kürtlerin kurtuluşu için böylesi tarihi fırsatlar, Birinci Dünya Savaş’ı
dönemlerinde ve hemen sonrasında yakalanmıştı. O dönemde Kürt ve Ermeni
öncüleri güçlü ve uyanık bir siyaset izleselerdi, bugüne kadar yüz binlerce
Kürt ve Ermeni ölmeyecekti.
Güney Kürdistan’a bir hükümet düşünülürken, Osmanlı
Türklerinin kışkırtmasıyla Şeyh Mahmut Berzenci İngilizlere savaş ilan
edecekti.
Balkan halkları tek tek Osmanlı ile yollarını ayırırken,
biz Kürtler özerk olmak şartıyla onlarla yaşamak istiyorduk. Kardeş deniliyordu
günümüzde olduğu gibi. Hâlbuki yanı başımızda aynı ırka mensup olduğumuz
Ermeniler gözlerimizin önünde katledilmişlerdi.
Ve karşı taraf deneyimliydi. Yeni ayak oyunlarına
ihtiyaçları vardı. Sevr Antlaşması’nı engelleme derdindeydiler. Hemen Kürt
Teali Cemiyeti çağrılır ve özerklik için bir antlaşma yapılır. Yeni antlaşmaya
göre, Kürtlerin çoğunlukta yaşadığı bölgeler, Osmanlı’ya bağlı Kürt bir Mir
tarafında yönetilecekti. Antlaşmayı imzalayanlardan biri olan Kürt Seyit
Abdulkadir Bey, daha sonraları idam edilecekti.
Yukarıda belirttiğim hususlar konusunda Mehmet Bayrak’ın,
‘’KÜRT VE ALEVİ TARİHİNDE TABULAR YIKILIRKEN’’ adlı kitabını okuyabilirsiniz.
Söz konusu kitapta antlaşma metni mevcut.
10 Ağustos 1920’deki Sevr Antlaşması bize bir şey
kazandırmadı. Çünkü bilinçsizdik. Dünyaya sadece din gözlüğüyle bakıyor ve Türk
egemenlerinin her türlü sözlerine itikadımız vardı. Böylece Lozan
Antlaşması’yla son noktayı koydular. Hâlbuki yeni cumhuriyet Türk ve Kürtlerin
olacaktı. Ve bu vaatlerle halk kurtuluş mücadelesine çağrılmıştı.
Gerisi hepimizin malumu, peş peşe gelen katliamlar,
yasaklar, aşağılamalar vs.
Demek istediğim şu; yine tarihi bir dönemece geldik.
Ortadoğu kaynıyor. Yeni devletlerin oluşacağı kesindir. Ve Türk devleti bunu
engellemek için elinden ne geliyorsa onu yapıyor. Önce DAİŞ’in eliyle Kobane’de
Kürtleri boğdurmak istedi. Açıkça destekledi DAİŞ’i. Ki hala da destekliyor.
Olmadı YPG – YPJ kahramanca bir direniş geliştirdi. Devşirme Türk Cumhurbaşkanı
Tayip Erdoğan’ın ve şürekâsının sevinçleri gırtlaklarında kaldı.
KDP ile PKK’nin arasını açmaya çalıştılar. Olmadı. Tüm
planları birer birer suya düştü.
Daha öncesinden PKK’yi oyalamaya başlamışlardı zaten. Ve
ne hikmetse, ‘’Barış olacak’’ dedikleri zaman hep umutlandık. Demek ki daha
akıllanmamışız. Kobane’de Türk devletinin düşmanlığına bir kez daha tanık
olacaktık. Ve asla onlara güvenmemek gerektiğini bilince çıkaracaktık. Bu
durumu Sayın Murat Karayılan şöyle dile getirecekti, ‘’Yine bizi sırtımızdan
bıçakladınız.’’
Bugünlerde yine dört beş ay içinde Kürt sorunun
çözüleceğini söylüyorlar. Hayır, kesinlikle Kürt sorunu dört beş ay içinde ve
Türklerin denetiminde çözülmeyecektir. Sadece tuzak peşindeler. Hele silah
bırakmak, o coğrafyada intihardır.
Türk devleti yine tarihi tekerrür ettirmek istiyor. Bence
biz mücadelemizi yükseltmekle ve yedi milyon diaspora Ermenileriyle sağlam
ilişkiler geliştirerek yolumuza devam etmeliyiz. İsrail ve diğer Ortadoğu
demokratlarını da unutmayarak…
Tarih tekerrür etmeyecek kanımca.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.