Kıvanç Koçak
İşte özlenen fotoğraf! İşte yolsuzluktu tape’lerdi,
bakara makaraydı, yatak odası kasetiydi iktidardı, muhalefetti her şeyi geride
bıraktıran fotoğraf! İşte memleketimizin ihtiyaç duyduğu -Ahmet İnsel’in
yerinde adlandırmasıyla- “milli mutabakat”!Üstelik fotoğraftakiler sadece buz
dağının görünen kısmı. Zira yine haberlerden, fotoğraflardan öğreniyoruz,
salonun dışında 500 kadar Türk, 50 kadar Ermeni’ye karşı Türk bayrağını
dalgalandırırken Süheyl Batum’dan Yaşar Okuyan’a, Masum Türker’den Zekeriya
Beyaz’a, Nasuh Mahruki’den Mustafa Mutlu’ya, Canan Arıtman’a kadar birçok ünlü
Türk büyüğü(!) de oradaymış.
***
19 Ocak’ta internet sitelerine, gazetelerin sitelerine
bir haber düştü; dikkat çekmeyecek gibi değildi ama, memleket gündemi malum,
şöyle bir konuşulup geçildi. Çok değil on gün kadar sonra, 28 Ocak’ta internet
sitelerine, gazetelerin sitelerine başka bir haberle birlikte muhtelif
fotoğraflar düştü; özellikle fotoğraflar dikkat çekmeyecek gibi değildi,
nispeten biraz daha fazla konuşuldu üzerine. Hak ediyordu; hakkını vermeyi
deneyelim.
19 Ocak tarihli haberle başlayalım: Ergenekon davası
nedeniyle hakkında yurt dışına çıkış yasağı bulunan Doğu Perinçek’in yasağın
kaldırılması için yaptığı başvuruyu inceleyen mahkemenin, hem de oybirliğiyle,
Perinçek’i haklı bularak yasağı kaldırdığıydı haber. Böylece Doğu Bey, 28
Ocak’ta Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nde (AİHM) görülecek duruşmasında bizzat
yer alabilecekti. Mahkemenin gerekçesi de zaten Strazburg’da görülecek bu
davaydı: “Sanığın AİHM'deki duruşmaya katılması şahsi bir durumdan ziyade,
Türkiye Cumhuriyeti'nin Ermeni olayı hakkındaki tez ve savunmalarını da
yakından ilgilendiren bir husustur...”
Peki bu dava neydi? Perinçek, 2005 yılında İsviçre’de
çıkarılan "Ermeni soykırımının inkâr edilmesini yasaklayan" yasanın
yürürlüğe girmesinin ardından bu ülkeye gitmiş, verdiği muhtelif
konferanslarda, yaptığı konuşmalarda Ermeni iddialarını reddeden konuşmalar
yapmıştı. Bunun üzerine hakkında dava açılmış, yargılanarak İsviçre tarafından
90 gün hapse mahkûm edilmişti. Perinçek konuyu AİHM’ye taşıdı; AİHM’de bu sefer
İsviçre’ye mahkûmiyet kararı çıktı. Bu
karara karşı İsviçre boş durmadı tabii, temyiz başvurusunda bulundu. Temyiz
başvurusunu kabul eden mahkeme, davanın Büyük Daire tarafından görülmesini
kararlaştırdı. 28 Ocak’taki, "Perinçek’in şahsi durumundan ziyade
Türkiye’yi yakından ilgilendiren duruşma", bu duruşmaydı.
28 Ocak’ın haberi işte buydu ama fotoğrafı şüphesiz
Egemen Bağış, Deniz Baykal ve başka milletvekillerinin de bulunduğu Türkiye’den
bir heyetin topluca aynı karede gözüktüğü, gülümsedikleri fotoğraf...
egemenbagis-denizbaykal
İşte özlenen fotoğraf! İşte yolsuzluktu tape’lerdi,
bakara makaraydı, yatak odası kasetiydi iktidardı, muhalefetti her şeyi geride
bıraktıran fotoğraf! İşte memleketimizin ihtiyaç duyduğu -Ahmet İnsel’in
yerinde adlandırmasıyla- “milli mutabakat”!
Üstelik fotoğraftakiler sadece buz dağının görünen kısmı.
Zira yine haberlerden, fotoğraflardan öğreniyoruz, salonun dışında 500 kadar
Türk, 50 kadar Ermeni’ye karşı Türk bayrağını dalgalandırırken Süheyl Batum’dan
Yaşar Okuyan’a, Masum Türker’den Zekeriya Beyaz’a, Nasuh Mahruki’den Mustafa
Mutlu’ya, Canan Arıtman’a kadar birçok ünlü Türk büyüğü(!) de oradaymış.
Facebook’ta gazeteci Mustafa Mutlu’nun okurları
tarafından açılan, kendisinin de "izleyip okurlarıyla buluştuğu" bir
grupta, Mutlu’nun Strazburg notları var. Diyor ki, "Egemen Bağış’ın
Baykal’ın sağından ayrılmaması, ikilinin zaman, zaman içtenlikle sohbet etmesi
de ilginç görüntüler arasındaydı". Hatta yine Mutlu’nun yazdığına göre AKP
heyetinden Bağış, CHP heyetinden Haluk Koç’la duruşmaya verilen arada sohbet
ederken, "Doğu Perinçek, burada Charlie Hebdo" demiş! (link)
Milletvekillerinin, heyetlerin, bayrakçı Türklerin
Strazburg’da bulunma sebebi ağırlıkla "100 yıllık yalanı bitirmek
için" olarak tarif edildiğine göre buradaki esas meselenin Perinçek’in
ifade özgürlüğü hakkını savunmak olmadığı, en azından bunun ikinci planda
kaldığı ortada. Nitekim Yeni Akit, Perinçek’in genel başkanı olduğu İşçi
Partisi’nin genel başkan yardımcısının görüşlerini tam da bu bağlamda
yayımlıyor (Şaşırmayın! Evet, Yeni Akit! "Milli mutabakat" dedik ya):
"‘Soykırım Yalanı Fransa’da Tarih Oldu’ - … Mustafa
Güleç, ‘Sayın Doğu Perinçek ve avukatlarının güçlü delilleri ve savunmaları
karşısında emperyalist bloğun söyleyeceği bir şey kalmadı. Dolayısıyla 100
yıllık Ermeni soykırımı yalanı Fransa’da ayaklar altına alındı, çiğnendi,
tarihe karıştı’ diye konuştu. Güleç, ülkenin bağımsızlığından yana olan tüm
milli güçlerin bu milli davada tek vücut olduğunu ifade etti." (link)
Fotoğrafın üzerine uzun uzun bir şeyler yazmak gereksiz
değil mi? Perinçek’in ifade özgürlüğünü savunmak, inkâr yasalarına karşı olmak
"tek vücut" olmakla o kadar iç içe geçiyor ki, insan en hafif
tabiriyle nerede duracağını şaşırıyor. Bir ulusa devlet gücüyle yaşatılan
acılar, tehcir, insanların yerinden yurdundan olması, katledilmesi "milli
dava" karşısında o kadar görünmez oluyor ki, insan en hafif tabiriyle
üzülüyor. "Solcuyum" diyeninden "sağcıyım" diyenine öyle
bir "mutabakat" sağlanıyor ki, en hafif tabiriyle "Bu kadar da
olmasın" diyorsun, "kafalar bu kadar da karışık olmasın."
Şaşırıyorsun, üzülüyorsun, "bu kadar olmasın
diyorsun" da sonra çok değil yine 10-15 gün öncesini hatırlıyorsun. Misal,
CHP, Agos gazetesinin bulunduğu Ergenekon Caddesi’nin adının Hrant Dink Caddesi
olarak değiştirilmesi yönünde kanun teklifi veriyor (link). "Ne
güzel" demeye kalmadan, CHP Beyoğlu İlçe Başkan Yardımcısı, CHP’li
milletvekillerinin Hrant Dink anmasına “Yüzleşin Hrant’la, Soykırımla!”
pankartının arkasında katılmasına tepki göstererek disipline gönderilmeleri
için dilekçe veriyor (link). "Haydaaa" derken, CHP İlçe Başkanı,
"O başvuru bireyseldir, biz kendisiyle aynı görüşleri paylaşmıyoruz"
diyor (link)... Sağı zaten bir yana koyalım, sadece CHP’de değil, sol olduğu
iddiasındaki başka bir sürü insanda da, partide de, harekette de, başka bir
sürü konuda da bu tahterevalli böyle inip inip kalkıyor. Çünkü hadi sağ neyse
de, aslında bir türlü "yeter yahu" denilip, silkelenip atılamayan bir
"zihniyete", bir "bakış açısına" kilitli kalmış durumda sol
olduğu iddiasını taşıyanlar da.
Fotoğrafın üzerine uzun uzun bir şeyler yazmak gereksiz.
O kare bir devletin zihniyetidir, anlayışıdır! Yüce devlet geleneğimizi, şanlı
ecdadımızı sergilemek üzere merdivene dizilen 16 eski Türk devletinin askerleri
yerine o karedekileri de dizebilirsiniz mesela, sırıtır mı? Zira sol da olsa,
sağ da olsa üzerinde "milli mutabakata" varılan; bir türlü
yüzleşilemeyen, belki de yüzleşilmek istenmeyen; oysa çok bile değil biraz
silkelense epeyce ferahlayacağımız, Türkiye toplumunun yakasına yapışıp kalmış,
inatçı izlerin resmidir o kare. Ne yazık ki... Türkiye’de oyuncu George Clooney
üzerinden konuşulan, çeşit çeşit "galeriler" açılan avukat Amal Clooney’nin
fotoğraflarından çok daha önemlidir. Ne yazık ki...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.