Sami Kohen / skohen@milliyet.com.tr
Şimdi Sarkisyan’ın bunları geri çekmesi, Erivan’ın ve
Ermeni diasporasının 24 Nisan’da girişeceği kampanyayla direkt ilintilidir. Bu
Ermenistan’ın artık bu protokolleri “ölü” saydığı anlamına geliyor… Dışişleri
Bakanlığı sözcüsünün ifadesiyle, Türk tarafı kendisini bu protokollere “hâlâ
bağlı” sayıyor. Ancak hükümetin protokolleri uygulamak için öne sürdüğü
şartlardan vazgeçmek niyetinde olmadığı çok açık. Dolayısıyla, protokollerin şu
anda bir “ölü kâğıt”tan başka bir değer taşımadığını söylemek yanlış olmaz... Türkiye’nin
sınırların açılması ve diplomatik ilişkilerin kurulması konusunda ön
şartlardaki ısrarının nedenini anlamak zor değil tabii. Azerbaycan’ın Türkiye
için birçok bakımdan çok büyük önemi var. Ankara, kardeş ülkenin kalbini
kıracak herhangi bir adım atmak istemez.
Ermenistan’la protokoller öldü mü?
Türkiye’nin çok yoğun iç ve dış gündemi arasında,
Ermenistan Devlet Başkanı Serj Sarkisyan’ın Türkiye-Ermenistan ilişkilerinin
normalleşmesini öngören iki protokolü meclisten geri çektiği haberi pek ilgi
görmedi.
Aslında bu gelişme iki ülke arasındaki ilişkilerin
ötesinde, önümüzdeki haftalarda “Ermeni soykırımı” sorununun uluslararası
platforma taşınacak olması bakımından da büyük önem taşıyor.
Ekim 2008’de Zürih’te imzalanan protokollerin Ermenistan
Meclisi’nde geri çekilmesinin zamanlaması, güdülen taktiksel amacı açıkça
ortaya koyuyor. Yani Erivan bu inisiyatifiyle 24 Nisan’da “Ermeni soykırımı”nın
100. yıldönümü münasebetiyle girişilecek faaliyet için bir zemin hazırlamış
oluyor.
Sarkisyan’ın bu kararı için öne sürdüğü gerekçe,
Türkiye’nin ilişkilerin normalleştirilmesi konusunda Karabağ ile ilgili ön
şartlar ortaya koymasıdır.
Ankara’nın Karabağ şartını her vesileyle tekrarladığı
doğrudur. Daha geçenlerde Başbakan Davutoğlu, protokollerin içerdiği
“sınırların açılması” kararının uygulanması için, önce Ermenistan’ın Karabağ’ın
en az bir bölgesinden çekilmesi gerektiğini söylemişti. (Aslında anlaşma
metninde böyle açık bir ön şart yok)...
Kâğıt üstünde kaldı
Şimdiye kadar protokollerin hayata geçirilmemesinin
başlıca nedeni, Ankara ile Erivan arasındaki bu konudaki anlaşmazlıktır. Ama
gene şimdiye kadar iki taraf da protokolleri kendi meclislerinin gündeminde
tutmayı tercih etmiştir. Şimdi Sarkisyan’ın bunları geri çekmesi, Erivan’ın ve
Ermeni diasporasının 24 Nisan’da girişeceği kampanyayla direkt ilintilidir.
Bu Ermenistan’ın artık bu protokolleri “ölü” saydığı
anlamına geliyor.
Ankara ise protokolleri geri çekmiyor, eskisi gibi askıda
tutuyor. Dışişleri Bakanlığı sözcüsünün ifadesiyle, Türk tarafı kendisini bu
protokollere “hâlâ bağlı” sayıyor.
Ancak hükümetin protokolleri uygulamak için öne sürdüğü
şartlardan vazgeçmek niyetinde olmadığı çok açık.
Dolayısıyla, protokollerin şu anda bir “ölü kâğıt”tan
başka bir değer taşımadığını söylemek yanlış olmaz...
Türkiye’nin sınırların açılması ve diplomatik ilişkilerin
kurulması konusunda ön şartlardaki ısrarının nedenini anlamak zor değil tabii.
Azerbaycan’ın Türkiye için birçok bakımdan çok büyük önemi var. Ankara, kardeş
ülkenin kalbini kıracak herhangi bir adım atmak istemez.
Ancak Türkiye’nin Ermenistan’la diyalog kurabilmesi,
yıllardır halledilemeyen Karabağ meselesinin çözümüne daha fazla katkıda
bulanabilir. Ankara Bakü’yü daha baştan bu konuda ikna edebilmeliydi...
Boşa giden jest
Şimdi gelinen noktada görünürde artık bir yumuşama değil,
aksine bir gerginleşme olasılığı var. Şimdi her şey 24 Nisan olayına
odaklanıyor. Erivan ve Ermeni diasporası uluslararası arenada yoğun
kampanyasını sürdürmeye ve kendi lehinde birtakım kararalar çıkartmaya
çalışacak. Birçok dünya lideri o tarihte Erivan’da yapılacak törene katılacak.
Sonradan Çanakkale Zaferi’nin 100. yıldönümünü aynı
tarihe denk getirip, yabancı devlet adamları arasında Sarkisyan’ı Türkiye’ye
davet etmenin de bir işe yaramayacağı belli değil miydi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.