Bu siyasetin amacı, tüm Türk olmayan halkları
Türkleştirmekti. Genç Türklerin siyaseti, bu halkların direnişiyle karşılaşıp,
başarısızlığa uğrar. Daha sonra ise Panislamizm ve Pantürkizm ideolojilerini
ortaya atarlar. Birincisi, Müslümanlarla yerleşik ülkeleri ve bölgeleri Türkiye
etrafında toplamayı, ikincisi ise, Türkçe konuşan halkları birleştirmeyi amaç
edinmekteydi. Genç Türkler, imparatorluğun Türk olmayan halklarını cebren
Türkleştirmeyi görev edinir… Genç Türkler, yönetime gelip, milli baskıları
arttırarak, milliyetçiliği devlet politikası mertebesine ulaştırır.
İttihatçılar, milli siyaset açısından fiili olarak II. Abdülhamit’in varisleri
olmuş, padişahın Ermenileri imha etme konusundaki faaliyetlerini özümseyip, mükemmelleştirmişlerdir. İttihatçılar, egemenliklerini sağlamlaştırdıktan sonra,
Kilikya Ermenilerinin katliamlarını gerçekleştirir.
***
Görüldüğü gibi, Osmanlı İmparatorluğu ekonomik ve siyasi
açıdan buhran yaşamaktayken, tabi olan halkların kurtuluş hareketleri ivme
kazanmış, Türk toplumu arasında, ülkeyi bu ağır durumdan çıkartmak ve
imparatorluğu her ne pahasına olursa olsun korumak isteyen güçler oluşur. 1889
yılında örgütlenen “İttihat ve Terakki” partisi, padişah karşıtı güçlerin
önderliğini üstlenir.
İttihat ve Terakki ile Daşnaktsutyun Partileri, Arap,
Yahudi ve Makedon komiteleri ile birlikte 1907 Aralığında Paris’te, ortak
çabalarla Hamit yönetimini yıkma ve ülkede anayasal düzen oluşturma konusunda
anlaşmaya varır.
Makedonya’daki ordu birlikleri, Niyazi ve Enver adındaki
subaylar yönetiminde, Temmuz 1908’de ayaklanır. Osmanlı İmparatorluğu’nda kısa
süre içinde darbe gerçekleştirilir. Ülkede tesis edilen anayasal düzenin
başrolünü Genç Türkler üstlenir.
Hamit istibdadının yıkılması, Ermeniler de dâhil olmak
üzere, imparatorluk dâhilinde yaşayan tüm halklar tarafından coşkuyla
karşılanır. Ermenilerin büyük bir kısmı, eziyetlerine son verileceğini sanıp,
Genç Türklerin vaatlerine inanır. Lakin Genç Türkler vaatlerini yerine
getirmeyerek, Osmanlı İmparatorluğu’nu, bünyesinde yaşayan halkların vatanı
olarak kabul eden, Osmanlıcılık siyasetini şiar edinir.
Gerçekte ise bu siyasetin amacı, tüm Türk olmayan
halkları Türkleştirmekti. Genç Türklerin siyaseti, bu halkların direnişiyle
karşılaşıp, başarısızlığa uğrar. Daha sonra ise Panislamizm ve Pantürkizm
ideolojilerini ortaya atarlar. Birincisi, Müslümanlarla yerleşik ülkeleri ve
bölgeleri Türkiye etrafında toplamayı, ikincisi ise, Türkçe konuşan halkları
birleştirmeyi amaç edinmekteydi.
Genç Türkler, imparatorluğun Türk olmayan halklarını
cebren Türkleştirmeyi görev edinir. II. Abdülhamit ise diğer taraftan,
monarşiyi tekrar tesis edebilmek niyetiyle gizli hazırlıklar içinde olup, 31
Mart 1909 tarihinde bir ihtilal denemesinde bulunur. Lakin hükümete sadık
birlikler Genç Türklerin egemenliğini yeniden tesis eder ve padişah azledilir.
II. Abdülhamit’in kardeşi V. Mehmet Genç
Türkler tarafından tahta çıkartılır.
Adana katliam
Genç Türkler, yönetime gelip, milli baskıları arttırarak,
milliyetçiliği devlet politikası mertebesine ulaştırır. İttihatçılar, milli
siyaset açısından fiili olarak II. Abdülhamit’in varisleri olmuş, padişahın
Ermenileri imha etme konusundaki faaliyetlerini özümseyip,
mükemmelleştirmişlerdir.
İttihatçılar, egemenliklerini sağlamlaştırdıktan sonra,
Kilikya Ermenilerinin katliamlarını gerçekleştirir.
XX. yüzyıl başında Adana Ermeni Vilayeti’nin büyük bir
kısmı (400 bin) ve Adana şehrinde yaşayan 60 bin kişilik ahalinin 22 binini
teşkil eden Ermeniler, vilayet ekonomisinin itici gücünü oluşturmaktaydı.
İlk darbe, refah seviyesiyle göze çarpan Adana’ya
indirilir.
Hükümet, Ermenilerin mal varlığına sahip olmak ve öncelikle,
olası milli taleplere son vermek istemekteydi.
Türkler, 1 Nisan 1909 tarihinde Adana yöneticilerinin
talimatıyla Ermeni mahallelerine saldırarak, katliam ve yağmaya başlarlar.
Üç gün süren cinayetler esnasında, katliamcıların başlıca
kurbanı kadın, çocuk ve yaşlılar olur.
Katliamlar Adana şehriyle sınırlandırılmaz ve
Kilikya’nın diğer Ermeni yerleşimlerinde de katliamlar gerçekleştirilir.
Kilikya’nın bazı bölgelerinde Ermeniler öz savunmaya başvurur ve bu sayede
birçok kişi ölümden kurtulur.
Adana katliamlarının ilk günü olan 1 Nisanda, şehrin üç
Ermeni mahallelerinin sakinleri öz savunma düzenler. 173 Ermeni, büyük sayıdaki
güçlere karşı koyar.
Şehir yöneticileri, ilk katliamdan sonra Ermenileri
kandırarak silahlarını alır. Kendilerini olası bir savunmaya karşı garantiye
alan Türkler katliamları sürdürür. Osmanlı ordu birlikleri de bu katliama
katılır. Ermeniler Adana’da 18 binin üzerinde kayıp verir.
Genç Türk saldırganlar her seferinde Ermeni ahaliyi
kolaylıkla imha etmeyi başaramaz. Kilikya’nın bazı bölgelerinde Ermeniler
direniş tertiplemeyi başarır.
Dörtyol Köyü’nün 400 Ermeni’si, Mihran Melkonyan
liderliğinde, üstün sayıda güçlere karşı direniş sergiler. Tırpanlarla
silahlanmış 100 kadın ve genç de erkeklere katılır. Türkler, 13 gün boyunca
köyün üzerine neticesiz saldırılar gerçekleştirir, yabancı elçilerin aracılığı
ve Ermenilerin kahramanca direnişi sayesinde Türkler, Dörtyol kuşatmasını
kaldırır.
Sis (Kozan-çev. notu) şehrinin 1.500 Ermeni’si de
katliamcılara karşı koyar. Halk rahip Ğevond Tursargsyan ve rahip Güt
liderliğinde manastıra sığınarak, katliamcılara direnir. Bir hafta süren
kuşatmadan sonra karşı taraf sonuç alamadan uzaklaşır.
Şeyh Murat Köyü gençlerinin beş
günlük direnişi sayesinde halk uzaklaşıp, Adana’ya sığınmayı başarır.
Kilikya Ermenilerinin kahramanca savunması açısından
Hacın’ın 12 günlük direnişi ünlüdür.
Şehir halkı, sayıları binleri bulan Türk güruhuna karşı
rahip Nerses liderliğinde koyar. Sonunda, Mersin’de bulunan İngiliz elçisinin
aracılığıyla kuşatma kaldırılır.
Maraş Ermenilerinin katledilmesi durumunda kendilerinin,
soydaşlarının akıbetine ilgisiz kalmayacağını önceden bildirmiş olan
Zeytunluların (Süleymaniye-çev. notu) karşı saldırısından korktuklarından
dolayı Maraş Türk yöneticileri yerel Ermenilere saldırmaktan çekinir.
Daha başka Ermeni yerleşimlerinde de öz savunma
çarpışmaları yaşanır.
Kilikya Ermenilerinin katliamında genel olarak 30 binin
üzerinde Ermeni hayatını kaybeder. Ermenilerin, sadece Adana Vilayeti’ndeki
maddi kaybı 20 milyon Türk lirasını bulmaktaydı.
http://www.findarmenia.com/arm/history/25/486
http://akunq.net/tr/?p=33752



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.