Ebru Yıldırım
“Tarih bilinci denilen işin en kötü yanı da, tarihe olan
yanlış yaklaşım değil, bu yaklaşımın bugün de aynı biçimde tekrarlanmasının
kaçınılmaz olmasıdır. Tarihte katili, soykırımı öven, bugün de aynı şeyleri
yapacağını tarih anlatımıyla tekrarlamış olmaktadır.“ Nisan ayı içerisinde Dipnot Yayınları, “Ermeni Devrimci
Paramaz-Abdülhamid’den İttihat Terakki’ye Ermeni Sosyalistleri ve Soykırım”
isimli kitabı yayımladı. Kadir Akın tarafından titiz bir çalışmanın sonucu
kaleme alınan kitap soykırımın siyasal olmasının yanı sıra, kültürel ve
belleksel kopuşu da içerdiğini işaret etmesi bakımından önemli.
Kitabı Ermeni soykırımına dair neşredilen diğerlerinden
ayıran en önemli özellik Türkiye sosyalist hareketine sesleniyor oluşu,
enternasyonalist çizgiye yaptığı vurgu. Önsözünü Mahir Sayın’ın yazdığı kitap,
sosyalizmin ulusçulukla kirlenmiş tarihsel ve siyasal bilincine -deyim
yerindeyse- çomak sokarken, 19. yüzyıl Osmanlı tarihinin milletler meselesi
açısından yeniden yazımına da çağrı içermekte.
“Beyazıt’ta şehit düşen”
Yazar, resmi tarihin kaleminde ‘zararlı cemiyetler’
tamlamasıyla malul olan Hınçaklar’ın ve Taşnaklar’ın izini sürerken, Beyazıt
Meydanı’nda kurşunlanan, katledilen devrimci gençlerin öncüllerini yine Beyazıt
Meydanı’nda kurulan darağaçlarından bizlere anlatıyor. Kitap boyunca Paramaz’ın
serüvenini takip ederken hissettiğimiz ‘öteki devrimciler’ değil, bu
toprakların sosyalistleri.
Kitap sırasıyla “Abdülhamid’den İttihat Terakki’ye Ermeni
Katliamları; Ermeni Sosyalistlerin İttihat Terakki’yle İlişkileri; 1915
Soykırımı” olarak adlandırılan üç bölümden oluşuyor. Bölümlerin her biri
yaşanacaklara dair bir sonraki adımın habercisi olurken, okuyucunun soykırımın
ekonomipolitiğini kavramasını da kolaylaştırıyor. Van, Zeytun ve Adana katliamları ile başlayan
zincirin 1915 soykırımına uzanan yol’unu gözler önüne seren kitap, sürdüğü
izlek açısından da bütünü görmeyi sağlıyor.
Kitabın yazım aşamasında Beyrut’a gidip Sosyal Demokrat
Hınçak Parti temsilcileriyle de görüşen Akın, Türkçe kaynakların yanı sıra
Ermenice metinlerin çevirilerinden de yararlanmış, bugün Beyrut’ta olan
Paramaz’ın ve katledilen 19 devrimcinin siyasal yaşamlarının izdüşümüne koşut
belgeleri de okuyucularıyla paylaşmış.
İnkar ve imha politikalarında devlet geleneği esastır!
İttihat Terakki kadrolarının Ermeni partileriyle
yürüttükleri ‘müzakere/çözüm’ sürecini, bu sürecin aslında kadroların oyalama
taktikleriyle şekillendiğini, I. Paylaşım Savaşı öncesinde geç kalınmış
‘özsavunma’nın gerekliliğini okurken, tarihin devlet geleneği ve aklı anlamında
tekrarına şahit olduğumuzu söylemek gerek. Ajite edilmiş Türklük, tarihsel arka
planıyla gözler önüne serilirken, Van’daki ilk yargılanmasındaki savunmasında
Paramaz şöyle der:
“Bizi ihtilalci olmaya becbur eden nedir? Dinlemek
istemez misiniz Reis Bey? Eğer mesleğinizin gereğini yerine getirecekseniz,
bizleri dinlemek zorundasınız Reis Bey. Bizi ihtilale mecbur eden şey Türk Hükümetinin
inanılmaz zulmü olmuştur. Bu direniş geleneği, yüzyıllar boyunca yaşanan
süreçlerin ürünü olarak tarih sahnesine çıkmıştır. Devletin zulüm geleneğine
karşı bir tepkidir. Bu gelenek hayatın gerçeklerinin ürünüdür.”
Devlet aklının ve geleneğinin devamıyla karşılaştığımız
satırların yanı sıra, enternasyonalist devrimci aklın buna koşut bir ısrar,
inanç ve zihniyetle süregeldiğini de yine Paramaz’ın muhteşem Van savunmasından
okuyoruz:
“…İşte Reis Bey, yukarıda açıkladığımız zulüm düzeni
bizleri ihtilal yoluna sevk etti. Zulüm baki kaldıkça ihtilalciler de doğmaya
devam edeceklerdir. Bizim görevimiz zulmedenlerin, halkın ekmeğini çalanların
ve sömürenlerin ortadan kalkmasına kadar devam edecektir… Bizim talebimiz
Ermeni, Kürt, Alevi, Laz, Yezidi, Süryani, Arap ve Kıptilerle birlikte eşit
koşullarda yaşamaktır. Bir devrimci olarak bu hedefe ulaşacağımıza inanıyorum.
Ama Osmanlının tutumu onu Türkçülüğe götürüyor. “
Hınçakların İstanbul gösterisinden Taşnaklarla
aralarındaki ilişkilere, Selanik işçi grevlerinden Türk sosyalistleriyle
ittifak çabalarına, parti program ve tüzük alıntılarından Almanya-İttihat
Terakki ilişkilerine değin bir dizi olgu ve olayın yer aldığı kitap Ermeni
soykırımının 100. yılında Türkiye sosyalist hareketinin Türk tarih anlatıcılarının
kirli nazarıyla ele alınmasına karşı bir özür niteliğinde aynı zamanda.
Kimi zaman Osmanlı Sosyalist Fırkası önderlerinden
Hüseyin Hilmi ile başlatılan, çoğunlukla Mustafa Suphilerle anılan bu
toprakların sosyalist hareketine ait tarih; yok sayılan, unutulan/unutturulan
Ermeni devrimcileri hatırlamakla yeniden yazılmaya mahkum görünüyor. Ulusal sol
anlatıdan, milliyetçiliğe yataklık eden soyutlama düzeyindeki anti-emperyalist
tutum yalanından sıyrılıp, enternasyonal sosyalizmin kalıcılaşmasında Paramazların
yolu bizleri de aydınlatacaktır.
EBRU YILDIRIM – Diğer Yazıları
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.