Cevat Sinet- Sayın Sosikian; bizim bilgilerimize göre, ”Batı
Ermenistan Savunma Konseyi”, 10 Ağustos 2005 tarihinde kurulmuştur. Peki ilk
sorum şu olacaktır: o kuruluş tarihin bir önemi var mıdır? Yoksa sadece bir
tarihten ibaret midir? Michael Sosikian- Öncelikle, bizimle röportaj yaptığınız
için teşekkür ederiz. Şimdi gelelim bizim kuruluş tarihimize. Her şeyden önce
şunu söyleyeyim ki 15 seneden beridir B.E.S Konsey üyeleri, uluslararası bütün
yasaları ve bu yasalardan doğan sonuçları, Ermenistan ve Türkiye arasındaki
sınır sorununa kadar incelemektedir. Ancak kendini 10 Ağustos 2005′de dünyaya
tanıtmıştır.(!!! HYETERT)
Kendi kuruluş tarihine ait bütün bilgileri ve amaçlarını ise resmi
mektuplarla uluslararası kanunlara uygun olarak bütün kuruluş ve onların kollarına
yollamıştır. Bu kuruluş kendi kendine doğmuş zoraki bir kuruluş değildir. 10
Ağustos 1920 tarihinde imzalanan Sevr Barış Anlastması’yla ” maalesef imzalayan
ülkeler tarfından tanınmamıştır” ve uluslarası kanunlara uygun olarak,
anlaşmadaki görüşmelerin sonucu olarak tahkim kararıyla doğmuştur.
C.S. – Siz buyurdunuz ki, Sevr Barış Antlaşması, bu antlaşma
onaylanmadı imza atan ülkeler tarafından. O halde benim sorum; ”türkler
tarafından denilen yalnış mı? Çünkü esaste bu antlaşmanın onaylanmadığı için bu
antlaşma geçersiz sayılır”.
M.S.– Öncelikle, Türkiye’nin iyi halkına ve bu sözleşmeyi
imzalayan ülkelere kabul ettirmemiz lazımdır ki bu sözleşmeyi yok saymışlardır
yani uygulanmamıştır. Sanki Sevr Antlaşması hiç imzalanmamış gibi yok
sayılmıştır, bu demektir ki o sözleşmede alınan bütün kararlar da yok
sayılmıştır. Fakat durum böyle değildir. Türkiye çok iyi bilir ki, Sevr
Antlaşmasının 89.cu maddesinden doğan hak tanımı kendi Sultanları tarafından da
imzalanmıştır ve artık bunun tartışması yoktur yani tekrar o maddenin ülkeler
tarfından onaylanması gereği yoktur. Bu da yetmezmiş gibi, Türkiye ilk olarak
Nisan 1920′de, yani Sevr Barış Antlaşmasından üç ay önce, Türkiye ile
Ermenistan arasındaki sınır konusunda taviz vererek tahkim kararına bırakmayı kabul
etmiştir. Yani Türkiye’nin Sevr Antlaşmasına yaklaşımı ülkeyi yöneten
liderlerin gerçeklerden kaçmak ve kendi iyi insanlarını aldatmak icin oynadığı
siyasi bir oyundur.
C.S. – Sayın Sosikian; siz birkaç kez “ödün vermek” yani
”compromise” kelimesini tekrarladınız, görünüyorki benzersiz önemlidir, bundan
çıkarak benim ricam, bu kelimenin önemi üzerinde sizin yorumunuzu almak.
M.S. – Taviz kelimesi cok kısa bir kelime olmasına rağmen
çok büyük önemi vardır. Şöyle açıklayım.
Ne zaman iki ülke veya çok sayıda ülkeler herhangi bir soru
veya sorun karşısında anlaşmaya varamazlarsa, üçüncü tarafa devretmeye karar
verirler. Bu sözlü veya yazılı olabilir. Ermeniler’in davasında bu taviz iki
kere verilmistir, ikisi de yazılı, ikisinin de üstünde kendi ülkelerinin tam
yetkisine sahip kişilerin imzalarıyla. İlki Türkiye’yi yöneten Sultan
tarafından imzalanmıştı ve herhangi bir ülkenin başı tarafından imzalan belge
uluslararası hukuka tabi olur. Yani Türkiye bir kere değil iki kere taviz
vermiştir. Tavizi daha iyi açıklayabilmek icin şunu söyliyicem. Taviz verdiğin
anda, tavize başvurma durumunda bütün hakların son bulur ve sorumluluğuna
bıraktiğin kişiler tarafindan ele alınıp sonuçlandırılır. Diğer bir deyişle,
taviz öze dönüşür.
ve bu yüzden hic bir zaman taviz veren ülkelerin tekrardan
teyit ve onayina gerek yoktur. “Taviz; İki yada daha fazla ülkelerin arasındaki
sorunların çözülememsi durumunda, üçüncü bir tarafa devredilmesidir ve üçüncü
tarafın verdiği karar da nihaidir, değişmez.”
C.S. – Şimdi gelelim bu noktaya ki, sizin konseyinizin ana
hedefidir, benim sorum şudur, sizin beklentiniz ”Ermenistan”ı kurtarmak yada
”Wilson Ermenistan”ı geri almak mı ”Türkiye”den? O ülke ki bir ”NATO” üyesi ve
ayni zamanda Avrupa ve Amerikanın en iyi dostu.
M.S.– Çoğu en zor davanın, Türkiye’nin NATO üyesi olamasını
sanar,sonuç olarak Amerika ve Avrupa’nın desteğini ve hatta korumasına sahip
olacaktır. Ancak şunu bilmeliyiz ki, bu durum ancak komünizmin güçlü olduğu
zaman geçerliydi veya Sovyetler Birliği’nin var olduğunda. Fakat bunlardan
sonra dünyada çok şey değişti. Amerika icin artık önemli olan yeni dostlar
bulmak ve o ülkeden faydalanabilmektir. Bu yanlızca siyasi olarak degil,
ekonomik çıkaraları icin de kullanabilmektir. Yani Amerika ve Avrupa’nın şu an
kimle iyi dost olduğu önemli değildir. Onlar icin önemli olan
çıkarlarıdır,onlar yarın başka bir dostundan daha fazla çıkar görürlerse, işte
o zaman onların kıyafetlerini giyerler eski dostlarını da satarlar. Örnekler
çoktur, gerek İran’ın çıkarına olması, gerek Irak’taki Saddam Hüseyin veya
Mısır’daki Mübarek…. Bütün bunları açıklamamın sebebi, gerek Amerika, gerekse
Avrupa kendi çıkarları icin Türkiye’yi oyuncak misali baska bir ülkeyle anında
değişirler, eğer o ülke ki onlara fırsat ve Bati genelinde çıkar
sağlıyabiliyorsa. Bunu da hatırlatıyım ki, Amerika, Israil’in harici herkesi
değisir ve hatta satar. Bu nedenle, Batı Ermenistan Savunma Konseyi, tüm bu
durumları göz önünde bulundurarak ve ileride gelecek günlere hazırlıklı olarak,
8 senedir 1915 yılında, Batı Ermenistan’da din değiştiren Ermeni halkının
torunlarının yanında yer alarak günlük bir çalışma göstermiştir. Bu çalışmanın
karşılığı olarak da 3000′den fazla kişi açıkca ortaya çıkıp Ermeni olduklarını
bildirmişlerdir. Onlar köklerine geri dönmek, Ermeni benliklerini elde etmek
istedilerini bildirmişlerdir. Bununla birlikte daha 100 binden fazla Ermeni
özlerine geri dönmek istemektedir ancak kendi köylerindeki komşularından
çekinmektedirler. Bu bizim çalışmalarımızdır ki dinlerini değiştirmis
Ermenilerin ortaya çıkmasını ve haklarına sahip olmalarını sağlıyıcaktır ve bu
zaman çok yakındadır. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Woodrow Wilson’ın 22
Kasım 1920 tarihinde çıkardığı tahkim kararıyla Batı Ermenistan’a ait topraklar
yani Bitlis, Van, Erzurum ve Trabzon ilçerinde, 40.000 kare mil arazi
Ermenistan’a aittir.
C.S. – Sanırım, ve benim gibi çoklar, toprak talebinde doğru
yol sizin stratejinizdir, ama burada bir Kürt sorunu ortaya çıkmaktadır. Bu
konu hakkında ”Batı Ermenistanı Savunma Kurulu”nun yorumu nedir?
M.S. – Yaklaşık 1000 yıl Kürtler de o bölgelerde
yaşamışlardır. Onlar da doğal olarak bu topraklarda hak isteyebilirler. Zaten
hatırlarsınız ki, Sevr Barış Antlaşması’nın 62.maddesi uyarınca onlara da
topraklar verilmişti. Ancak Avrupa ülkeleri bunu Lozan Antlaşması’na göre
verdi. Ermeniler’in ve Kürtler’in arasındaki toprak talebindeki tek fark budur.
Yani Ermeniler’in toprak sorunu Tahkim’e bırakılmıştı ve bu tahkim kararı
çıkarıldı. Tahkim kararı da uluslararası kanunlarla yönetilir.Bu demektir ki,
Tahkim kararı kesindir, sondur ve değişmez.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.