Etyen Mahçupyan /etyen.mahcupyan@aksam.com.tr
O zaman ateşkes niye bitti? Çünkü PKK Rojawa‘da
bağımsızlık arayışına girdi ve Türkiye de sınırında bir PKK devleti istemedi.
Hele PKK Türkiye içinde silahlanmışken… Unutmamak gerek ki devletleşen bir PKK
zaten Türkiye’de iç savaş demektir. AKP kendi sınırında bir Kürt oluşumuna
karşı değil. Hatta bu işine de gelebilir. Ama PKK tahakkümüne dayanan her türlü
özerkleşmeye karşı… Dolayısıyla PKK’nın vahim hatasını kullanmakta tereddüt
etmedi ve ateşkesin bitirilmesi davetini geri çevirmedi.
***
Hükümet ile PKK arasındaki görüşme/çatışma modalitesi
objektif değerlendirme yapmak için gerekli serinkanlılığı engelliyor. Mesele
sadece iki ‘tarafın’ varlığı değil. Görüşme ile çatışmanın iç içe geçmesi ve
dolayısıyla Çözüm Süreci’nin Kürt meselesi dışında bir dizi ilkesel, ahlaki ve
ideolojik tutumu da etkilemesi. Dolayısıyla gözlemciler bu ‘süreç’ hakkında
konuşurken, kendi siyasi konumlarını da konunun parçası haline getiriyorlar.
Bu durumun en belirgin sonuçlarından biri açıkça saçma
argümanların ciddiyetle tekrarlanabilmesi. Burada bir simetri yok… Hangi taraf
daha sorumlu ise, o tarafa yakın gözlemciler de saçma muhakemelere daha
eğilimli oluyor. Örneğin Dolmabahçe toplantısı sonrasında Erdoğan’ın ‘masa yok’
tavrının yanlış olmadığını kanıtlamak için epeyce ter dökülmüştü. HDP/PKK
kanadının ‘çözüm süreci bitti’ türünden hem Dolmabahçe öncesi hem sonrası
birçok demeci gerçekten de vardı. Ama önceki demeçler ‘masayı’ ortadan
kaldırmadığı gibi, hükümetin sorumluluğu da herhalde örgütünkinden niteliksel
olarak farklı olmalıydı.
Bugünlerde ateşkesin niçin bittiğini tartışırken, bu kez
aynı sendromu HDP destekçilerinde görüyoruz. Yeniden ateşkese dönmek için
gösterilen çaba bile durumu açıklıyor: Ateşkes kararı örgütle bağlantılı
kişilerin bile anlamlandırmakta zorlandığı bir irrasyonaliteyi ifade ediyor.
PKK açıkça ayağına kurşun sıktı… Silahı suskun bırakarak Türkiye’yi gerçek bir
barışa zorlama şansını elde ettiği noktada, savaşa dönerek kendi meşruiyetini
ağır biçimde zedeledi.
Kürt siyasetine destek vermek isteyenler şimdi ‘aslında’
Erdoğan’ın başkan olamadığı veya seçim kazanmak istediği ya da Ortadoğu’da
başarısız kaldığı için savaş çıkardığını söyleyebiliyorlar. Bu akıl
yürütmelerin hiçbirinin temeli yok. Başkanlık olayın parçası değil, çünkü
başkanlık sistemi ancak yeni bir anayasa ile gelebilir ve AKP tek başına
iktidar olsa bile tek başına bu anayasayı öne süremez, çünkü yeterli meşruiyeti
ve kalıcılığı sağlayamaz. Uzlaşmaya dayalı bir anayasa ise yoğun bir dibace gerilimi
demektir… Yani Türklük ve Kemalizm ile yüzleşecek bir giriş metni. Böyle bir
değişimin hiç de kısa olmayacak bir toplumsal tartışma gerektirdiği açık. Seçim
kazanmak için savaş çıkarma mantığı da abes. Çünkü böyle bir algı oluşmuşsa
zaten seçim kazanamazsınız. Ayrıca eğer AKP’nin niyeti buysa “PKK o iki polisi
infaz ederek niye AKP’ye yardımcı oldu?” sorusuna yanıt bulmalısınız.
Ortadoğu’da başarısızlık gerekçesi ise iyice temelsiz… PKK ile savaşarak
bölgede ‘model ülke’ mi olunacak? Üstelik ABD’nin “Esad’la gelecek yok” dediği,
güvenli bölgeye yeşil ışık yaktığı, yani Türkiye tezlerine yanaştığı bir
dönemde.
O zaman ateşkes niye bitti? Çünkü PKK Rojawa‘da
bağımsızlık arayışına girdi ve Türkiye de sınırında bir PKK devleti istemedi.
Hele PKK Türkiye içinde silahlanmışken… Unutmamak gerek ki devletleşen bir PKK
zaten Türkiye’de iç savaş demektir. AKP kendi sınırında bir Kürt oluşumuna
karşı değil. Hatta bu işine de gelebilir. Ama PKK tahakkümüne dayanan her türlü
özerkleşmeye karşı… Dolayısıyla PKK’nın vahim hatasını kullanmakta tereddüt
etmedi ve ateşkesin bitirilmesi davetini geri çevirmedi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.