Son senelerde Anadilimiz, Batı Ermenice'ye ilgi ve duyarlık gösteren
bir Ermeniyi rastladığımızda, onu
kutlar hale geldik,bu duruma, bir taraftan sevinirken ,diğer taraftan da
yarınlara yönelik daha derin üzüntülere, kaygı ve endişelere kapılmamak elde olmuyor. Evet yaklaşık en az 5000 senedir
sözlü konuşma dili olarak kullanılan, 405 yılından beri de yazı dilinde
kullanılan bu dil, her geçen gün kan kaybediyor, kaybolma tehlikesiyle karşı
karşıya gelmiş bir durumda.
Bu dilin kaybolmaması için çaba göstermek ,o dili
kendi anadili olarak özümsenen herkesin ana görevi olmalıdır :Bu yolda verilen
mücadelenin ,bir kaç kişinin gösterdiği
çaba ile başarıya ulaşması çok zor : Zaman ,kendi anadili olmayan veya
anadillerini koruyamayan milletlerin
veya toplulukların tarihin sahnesinden kayboldukları göstermiştir,bu bağlamda
bu mücadelede her Ermeninin bir katkısı olması gerekir ve yerine getirmesi
gereken temel görevleri de vardır:
Ermeni okullarındaki Ermenice dil dersleri ve düzenlenen dil
kursları Ermenice dil eğitimi bağlamında
yeterli olmamaka ,Ermeni okullarına ve Ermenice dil kurslarına ilgi duyanların
ve öğrenci sayısı gittikçe azalmaktadır:Ayrıca Ailelerde Anadil Ermenice
çok nadir olarak kullanılmaktadır :Bugün 60--70 bin
nüfüslü ve sayıları 16 ya varan ve Batı
Ermenicesiyle eğitim yapan okullara sahip bir toplumun Ermeni
okullarındaki öğrencisi sayısı 2800--3000 i
geçmemektedir,oysa bundan 20-30 sene önce 80 bin civarında nüfusa sahip
bu toplumun bu okullarda eğitim
gören 4200--4500 öğrencisi vardı
:Elbette bu duruma neden olan birçok sebepler vardır ,ama temel ve başlıca
nedenlar Anadil BATI ERMENİCE'ye karşı duyulan İLGİSİZLIK, DİLİNE SAHİP ÇIKMAMA
ve küçük toplum bireylerinin, KİMLİK BİLİNCİNİN
GİTTİKÇE ERİMESİ olduğunu ,diğer bir deyişle temel nedenin ''Gönüllü Asimilasyon'' olduğunu düşünüyorum.
Dr.med.Sarkis Adam.



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.