Ali Koca
Üçüncü uzun metraj filminde Özcan Alper, Ermeni
tehcirinin travmasını yaşayan bir karakteri anlatıyor. 2. Dünya Savaşı'nın son
günlerinde muhalif şair ve ressam Aram (Onur Saylak), Varlık Vergisi'nin
yürürlükte olduğu günlerde hedefteki isimlerden biridir. İstanbul'da Kurşunlu
Han'da yayınladığı gazetesine devlet yüklü bir miktar Varlık Vergisi çıkarınca bir
anda adı ‘hainler' listesine eklenir. İstanbul'dan kaçmak zorunda kalan Aram,
evrakları gelene kadar Sovyetler ve Gürcistan sınırındaki küçük bir dağ köyünde
saklanır. Burada Aram'a Mikahil (Mustafa Uğurlu) ve onun evinde kalan Meryem
(Sofya Khandamirova) yardımcı olacaktır.
1943 yılında
geçen filmin hikâyesi, 1915 Ermeni tehcirini, ‘büyük felaket'i küçük bir çocuk
olarak gören ve 30 yıl sonra yaşadıklarının etkisiyle bu travmayı tekrar
yaşayan Ermeni bir karakterin geçmişi hatırlaması üzerine kurulu. Şair Aram
Pehlivanyan'dan olduğu kadar Sabahattin Ali ve Nazım Hikmet'ten de izler
taşıyan bu karakterin yaşadığı dönem, Türkiye'deki Hitler sempatisinin zirve
yaptığı 1940'lar. Haliyle hikâyeye tek parti dönemi, Hitler etkisi, Varlık
Vergisi, Türkçe ezan, Tan baskını gibi konular da dâhil oluyor.
İstanbul'da bir ‘cehennem'den kaçan Aram'ı Sovyetler
Birliği'nde başka bir cehennem beklemektedir. Ermeni olduğu için hedefte olan
Aram, sınırı geçtiği takdirde bu kez de ‘Türk casusu' olarak yaftalanma tehlikesiyle
karşı karşıyadır. Film, 20. dakikadan itibaren Aram'ı bir dağ köyünde inzivaya
yolluyor. Bir nevi Aram'ın arafında geçiyor filmin çoğu. Zamansız ve mekânsız
bir dünyada geçmişin hatıralarıyla başbaşa kalıyor Aram. Çocukluğuna, o büyük
felakete gidip geliyor sık sık. Belleğin hatırlattıkları, bir yapbozun
parçaları gibi dağınık bir şekilde hücum ediyor Aram'ın zihnine. Bu dağınık
parçalar finalde resmin tamamını gösterecek.
Görüntü
yönetmeni Andreas Sinanos'un da etkisiyle görsel ve estetik yönden Angelopoulos
izleri taşıyan Rüzgârın Hatıraları, Özcan Alper'in ‘geçmiş defterleri kapatma'
izleğinin üçüncü adımı. Sonbahar'da kendi kuşağının tarihiyle hesaplaşan
yönetmen, Gelecek Uzun Sürer'de Kürt sorununu, şimdi de Ermeni tehcirini ele
alıyor. Elbette ki bu hesaplar üç filmle kapatılacak gibi değil. Fakat Alper'in
artık günümüze, ‘şimdi'ye dönmesi ve Türkiye'nin hayli ağır ‘geçmiş yükleri'nin
altına tek başına girmekten biraz uzaklaşması sanırım filmografisi için daha
iyi olacaktır. Aksi halde, Sonbahar'dan sonra üçüncü bir hayal kırıklığını
sadece onu merakla takip eden sinemaseverler değil, Alper'in kariyeri de
kaldıramayabilir.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.