Alparslan Cansu / alparslancansu@yahoo.de
Gazeteci Hrant Dink’in öldürülmesinin üzerinden dokuz
sene geçti. Milletimiz, kendisini ölen kişinin bir vasfı veya sıfatıyla
özdeşleştirerek ona sahip çıkar hep. O günlerde de hatırlarsınız ‘Hepimiz
Ermeniyiz, hepimiz Hrant’ız’ pankartları açılmıştı. Aradan geçen dokuz senede
çoğu kimse gazeteci Hrant’ı unuttu ve suikast davası da bilinçli olarak
sulandırıldı. Onu unuttuğumuz gibi onunla birlikte bu topraklarda yüzyıllardır
birlikte yaşadığımız Ermenileri de pek hatırımıza getirmedik yıllarca.
Dink suikastı gibi olaylarla aslında ülkemizde asırlardır
bir arada yaşayan iki milletin ne denli karşı karşıya getirildiğini esefle
seyrettim. Halbuki her Ermeni, Türk düşmanı olmadığı gibi her Türk de Ermeni
düşmanı değildir. Yargılamadan önce muhatabı iyi anlamak gerekir. Oysa tarihte
yaşananları ve bugün yaşatılmak istenilenleri bir kenara bırakarak, yıllardır
aramızda yaşayan ‘Aramızdaki Ermeniler’i hiç düşündünüz mü? Aramızda yaşayan
sadece gazeteci Hrant değildi çünkü.
Sanat dünyasına göz attığınızda bunu daha net anlarsınız.
Asıl adı Silvia Anait Bursalıoğlu idi ve savaş yıllarında bir yetimhanede
bulunmuştu. Ama biz onu, 70’lerin meşhur kavramıyla Türk hafif müziğinin
yıldızı olarak tanıdık. Adı Asu Maralman’dı ve bir Ermeniydi.
Aslında müzik dünyasında onun dışında Ermeni olduğunu
bildiğimiz ya da bilmediğimiz çok isim var. Onno Tunç, Garo Mafyan, Mine Koşan
ve daha niceleri. Okuduğumuz pek çok şarkının bestekârı veya seslendireniydi
onlar. Dinlerken veya eşlik ederken Ermeni mi yoksa Türk mü diye düşünmediğimiz
sanatçılardı onlar.
Müzik dünyasının haricinde sinema da farklı değildi. Siyah-beyaz
filmlerin oynadığı yıllardan başlayarak yeşilçam filmlerinde kimlere gülüp,
kimlerle ağladığımızı hiç düşündünüz mü? Yeşilçamın unutulmaz komedyeni olan
Sami Hazinses’in Samuel Agop Uluçyan adlı bir Ermeni olduğu hiç aklınıza geldi
mi?
Kenan Pars’a siyah-beyaz filmlerde aşık olurken daha
sonraki filmlerde kötü adam rollerini üstlendiğinde kızardık. Peki onun, Kirkor
Cevzeciyan adlı bir Ermeni olduğunu da biliyor muyduk? Kenan Pars gibi Turgut
Özatay’ın da Ermeni olmasının önemi var mıydı? Hepsi bu toprakların insanıydı.
Bir dönem sinemaların ‘Bedia’sına aşık olan Horoz Nuri’si Vahi Öz’süz ve
kantocu Toto Karaca’sız bir Türk sineması düşünebilir miydik? Ya sinemanın
temiz kalpli babacanı Nubar Terziyan’sız bir yeşilçam mümkün müydü? Yıllarca tiyatro
sanatçılığı yapmış, daha sonra beyaz perdede komedi filmlerde yardımcı roller
üstlenmiş ‘Sakar Şakir’ filminin Marmara Kâzım’ını, yani Macit Flordun’u
unuttunuz mu? Türk tiyatrosunun ilk kadın oyuncusu da Aruşyak Papazyan adlı bir
Ermeniydi.
Sarı Gelin’in bir Ermeni türküsü olduğunu bilmeyenimiz
yoktur sanırım. Peki ilk Türkçe operayı, ilk Türk opereti ‘Arif’in hilesi’ni
Dikran Çuhacıyan adlı bir Ermeninin bestelediğini de bilir misiniz?
Türk diline katkılarından dolayı soyadı ‘Dilaçar’ olarak
değiştirilen ve çoğumuzun bile bugün kullanamadığı Osmanlıca yazı dilini
okullarda ders olarak okutan Türk Dil Kurumu uzmanının adının Agop (Dilaçar)
Martanyan olduğunu da biliyor muydunuz?
Karin Karakaşlı, Krikor Zohrab, Mıgırdıç Margosyan bu
toprakların edebiyatçılarıydı. Hele Karakaşlı. Ermeni bir aileden gelmesine
rağmen edebiyat dili olarak Türkçe’yi kullanıyor, rüyalarını Ermenice görürken,
hayallerini Türkçe kuruyordu.
Dünyada fotoğraf sanatına ismini altın harflerle yazdıran
Ara Güler’in Ermeni olduğunu bilmeyen yok herhalde. Mimarî alanda da
Dolmabahçe’den Yıldız ve Çırağan Saray’larına, Valide Camii’nden Ortaköy
Camii’ne, Tophane Saat Kulesi’ne kadar İstanbul’daki pek çok esere imzasını
atanların da bir Ermeni ailesi olan Balyan’lar olduğunu kaçımız biliriz?
Galatasaray’lı Varujan Aslanyan, Sarıyer’li Garo ve millî
boksör Garbis Zakaryan da Türkiye’yi millî takım düzeyinde temsil eden
sporculardı bir zamanlar.
Soykırım iddialarına yönelik dünyanın neresinde ne karar
çıksa da ve ülkemizde Ermeni bir gazeteci, azınlıkları galeyana getirmek için
karanlık güçler tarafından katledilmiş olsa da, onlar her zaman ‘Aramızdaki
Ermeniler’ olarak kalacaklar. Onlar bizim Ermeniler’imiz çünkü.
Unutmayalım ki biz, aralarında Ermeniler’in de olduğu 35
milletle yüzyıllardır aynı devlet çatısı altında huzur içinde yaşamayı bilmiş
ve ‘Birlikte yaşama kültürü’nün en güzel örneklerini vermiş bir milletiz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.