İhsan Yılmaz / i.yilmaz@meydangazetesi.com.tr
Osmanlı’nın
akıbetine uğramamak için, devletin, tek tip makbul vatandaştan oluşan laik bir
ulus inşa etmeye çalıştığını ve bu makbul vatandaş, hatta insan tipolojisi
için, Homo LASTus, yani Laikçi-Atatürkçü-Sünni-Türk insan türü terimini
kullanmanın makul olduğunu yazmıştım. “İnsan türü” deyişimin sebebi, Kemalist
elitlerin hem “Laik olmayan insan değildir” gibi söylemleri hem de Homo LASTus
olmayan, Kürtlere, Alevilere, gayrimüslimlere, dindarlara, solculara vs.
özellikle kriz zamanlarında yaptıkları insanlık dışı muameledir.
Öncelikle bir yanlışımı düzelterek başlayayım. Bu
projenin mucidi Kemalistler değildir. Osmanlı’nın, İslami karakterinden dolayı
geri kaldığını; çokkültürlü, dinli, etnisiteli ve dilli yapısından dolayı da
parçalandığını düşünen, Alman vulgar pozitivizmi ve Fransız
laikçiliği-milliyetçiliği etkisi altındaki Jön Türkler, çözümü laik bir homojen
Türk ulusu inşa etmekte bulmuşlardı.
Kemalistler de Jön Türk kökenlidirler ve yaptıkları şey
Jön Türk ideolojisini biraz modifikasyona tabi tutup devam ettirmek olmuştur.
Mustafa Kemal’i, Teşkilat-ı Mahsusa vasıtası ile örgütledikleri Anadolu
direnişinin başına geçirmekle çok doğru bir karar veren ve onun Samsun’a
gidişini ayarlayan da Jön Türklerdir. Mustafa Kemal, İzmir suikastı olayında
adapte olmayanları elimine edene kadar da bu kadrolarla çalışmıştır.
Kemalist hegemonik elit, Homo LASTus olmayan bireyleri,
önemli devlet görevlerine asla yaklaştırmamış ve hatta bunların zengin
olmasına, medya sahibi olmasına vs. de mümkün olduğunca engel olmaya çalışmıştır.
Stalin’in Türkiye’yi işgali edeceği korkusu ile NATO’ya girmemizin sonucunda
çok partili hayata geçilince, Demokrat Parti, Adalet Partisi ve Anavatan
Partisi dönemlerinde, Homo LASTus olmayanlar da nispeten kendi sivil toplum
örgütlenmelerini, medyalarını, sermaye oluşumlarını kurmaya, devlette üst
seviyelere gelmeye (sızmaya!) başlamışlardır.
1980 ve özellikle de 1990 sonrası, İslami hareket ve
grupların yükselişi ile birlikte, Jön Türk devletinin bunları enterne edici
yeni bir adaptasyona giriştiğini ve bukalemun gibi sadece renk değiştirerek,
görüntüde yeşil olduğunu ama devletçi, Türkçü, laikçi, kapitalist, sosyal
Darwinci, tek tipçi, modernist, güvenlikçi, Jakoben, insan hakları hasmı özünü
değiştirmediğini gözlemliyoruz. AKP’nin 2011 sonrasında girdiği hal, Jön Türk
ideolojisinin, İttihat Terakki’den CHP elbisesine ve sonra da Demokrat Parti
kıyafetine, zamanın şartlarına göre biraz dönüşerek giren Jön Türk
ideolojisinin, bu kez de AKP gömleğinin içine girdiğine işaret ediyor.
Nasıl ki Jön Türk iktidarları döneminde, Kürtler,
Aleviler, solcular, sosyalistler, gayrimüslimler ve dindarlar eşit vatandaş
yerine konulmamışlardır ve nasıl ki kriz dönemlerinde insanlık dışı zulümlere
maruz kalmışlardır, şimdi de aynı gruplar, aynı hegemonik gücün elinde benzer
eşitsizlikler, aşağılanmalar, hor görülmeler, baskılar ve zulümler ile karşı
karşıyadır.
“Bu sefer dindarların durumu farklı” demeyin. Kemalistler
de tüm dindarlara baskı uygulamadı. Hegemonyalarına tam itaat eden ya da
kullanışlı olan dini grupları, tarikatları ve “Homo Diyanetus” dediğim sıradan
cami cemaatini hedef almadı. Hatta, tüm bunları, hoşlanmadığı Nur talebeleri
gibi, İslamcılar gibi grupları marjinalize etmede, sapkın göstermede etkin
olarak mobilize etti.
Bugün de yaşanan benzeri bir Jön Türk devleti
faaliyetidir. Hiç yaşlanmayan bu Jön Türk devletinin hedefinde, bağımsız
olduğu, devlete eleştirel mesafede olduğu, tek tipçi ideolojiye karşı olduğu,
dünyaya yayıldığı, gereğinden fazla büyüdüğü için devletin kontrol edemediği ve
istediğini yaptıramadığı Hizmet Hareketi vardır. Devletin yanında da,
Kemalistlerin her zaman ulaşabileceği mesafede olagelmiş olan kullanışlı
gruplar vardır. Şimdi bunlara ideolojilerini güç ve menfaat karşılığında terk
eden İslamcılar eklenmiştir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.