Mustafa K. Erdemol kemalerdemol@yahoo.co.uk
Bir gaf gibi ele alındı belki ama Sağlık Bakanı Mehmet
Müezzinoğlu’nun İstiklal saldırısında yaşamını yitirenler için ettiği “yabancı
da olsa onlar da insan” cümleleri tabii ki bir gaf değil. Türk/İslam
Sentezi’nin yarattığı “insan tipi”nde mevcut bulunan, “kendinden olmayan”a o
malum dışlayıcı bakışın bir yansıması bu sözler. Müezzinoğlu, kültürel
farklılıkları son derece yanlış yorumlayan o zihniyetin mensubu elbette.
Üzerine ne kadar dini, kültürel gerekçe giydirilirse giydirilsin bu cümleler
sonuçta, büyük bir insanlık hastalığı olan Zenofobi’den, yani Yabancı
Korkusu’ndan kaynaklanıyor.
Tabii bu “korku”, karşılaşıldığında, tir tir titremeye
yol açan tutum anlamına gelmiyor. Kendisinde özellikle kültürel dini anlamda ne
varsa onun “yabancı” tarafından bozulacağına, yok edileceğine inanmanın kişide
yarattığı daha derin bir endişeyi ifade eden birkorku sözünü ettiğim. Bu endişe
üzerine koca bir “ideoloji” oturtuldu malum. Bu “ideoloji”de Yabancı Korkusu
siyasi anlamda “dış mihraklar”, kültürel/dini anlamda da “batıl” kavramlarıyla
dile getirilir hep. Kuşku yok ki bunlar özünde Zenofobik kavramlardır.
Müezzinoğlu da yaratılan bu “kültür”ün evladıdır sonuçta.
Zatın bilinçaltında öylesine yer etmiş ki bu “yabancı korkusu”, korkunç bir
saldırıda yaşamlarını kaybedenler için edilen bir kelamda bile böyle
patlayıveriyor. Bu olayda “patlama”dır bu, ama günlük yaşamlarında söz konusu
kavramlar etrafında dönen, her fırsatta da kullanılan bir söylemleri var bu
tiplerin.
Müezzinoğlu’nun o cümlelerinin muhatabı biz değiliz
elbette. O sözler bize söylenmedi. Zatın, temsilcilerinden biri olduğu
zihniyetin mensuplarına yönelik lakırdılar onlar. “Onları kendinize komşu
etmeyin” diye şartlandırılmış kesimlere “yabancılar”ın kendisi için aslında ne
ifade ettiğini söylemiş de oldu bir kez daha. O yabancılar ki, malum zihniyetin
mensuplarınca öldüklerinde, “Allah’ın rahmetine layık görülmedikleri” için,
arkalarından “toprağı bol olsun” diye söz edilenlerdir.
“Afedersin Ermeni” nasıl gaf değilse, Müezzinoğlu’nunki
de gaf değil. Türk/İslam Sentezi yetiştirdi bunları. Korunması gerektiğine
inandıkları “kültür”ün, - benzetme için kadın dostlarımın affına sığınarak -
belirtiyorum, kadın çorabı gibi hemen “kaçacak” bir olgu olduğuna fena halde
inanmış olanlar böyle konuşurlar. Bin yıllık olduğunu iddia ettikleri bir
“kültür”ün “yabancı” karşısında kendisini koruyacak hiçbir birikiminin
olmadığının da ifadesi bu söylemler/tutumlar.
Bu lanet Yabancı Korkusu’nun iki türü var: İlki,
çoğunlukla batı ülkelerinde emek - üretim sürecinde yer almış yabancıları
kendilerine rakip görmekten kaynaklanan karşı olma tutumu, diğeri ise malum,
dini/kültürel. Bu ikincisi daha da vahim. Yabancı iş gücü açısından pek de
zengin sayılmayan, dolayısıyla yabancı işçilerin rakip olarak görülmesini
gerektirecek bir “tehlike”nin olmadığı bir ülke olan Türkiye’de yapılan kamuoyu
yoklamalarından birinde “bir Yahudiyi ya da gayrimüslimi komşusu olarak görmek
istemeyenlerin” ne kadar çok olduğu ortaya konmuştu.
“Yabancı da olsa insan” cümlesi Müezzioğlu’nun kabul
sınırında gelebildiği son noktayı ifade ediyor. Tüm “insancıllığı” buraya kadar
adamın. “Dini sohbetler”de, kahvanelerde edilecek kelamın memleketin karar
mekanizmasında yer almış “sorumlu” bir şahsın ağzından çıkmış olmasını bu kadar
kolay geçiştirilebiliyorsak eğer, Yabancı Korkusu’nun pasif destekleyicileriyiz
demektir hepimiz.
Bunlar hangi söylemlerinde samimi? “Yaratılanı yaratandan
ötürü seviyor” oluşları mı, “bizden” olmayanları “yabancı da olsa insan” kabul
etmeleri mi?
Sebahattin Zaim Üniversitesi Rektör Yardımcısı Prof. Dr.
Bülent Arı’nın okuma oranı arttıkça kendisine afakanlar bastığını söylemesi,
cahil, okumamış halka daha çok güvendiğini belirtmesi belki de çok doğru. O
güvendikleri halkın cahilliği (ben değil o söylüyor) sayesinde bulundukları
yerde olduğuna inanmasa söyler mi hiç bu lafı?
Cahil dediği halk sayesinde Rektör Yardımcısı da Bakan da
olunuyor bu memlekette. Adama hak veriyorum. Kızamıyorum da .
Kibirli mibirli ama “ne de olsa insan” çünkü.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.