John Owens
Ermeniler, 1915 Olayları’ndan sonra bu bölgeye yerleşmiş.
Ancak, son 10 yıldır bir zamanlar dünyaca ünlü ustalara ev sahipliği yapan
atölyeler teker teker kapanmaya başladı. Sarkis Barsumyan, atölyelerin her gün
azaldığını, birçok kişinin iflas ettiğini söylüyor. Barsumyan, yeni bir şeyler bulmaları gerektiğini, ancak
Lübnan’daki çalışma ortamında işlerin nasıl iyiye gideceğini tahmin etmenin zor
olduğunu söylüyor.
Burç Hamud’daki birçok diğer şirket gibi Barsumyan’nın
Pegor Mücevherat adlı dükkanı, ulusal ve uluslararası olaylardan etkilenmiş.
Rafik Hariri’nin 2005 yılında suikaste kurban gitmesinden
sonra kötüye giden işler bir daha düzelmemiş. Daha sonrasında ülkedeki
istikrarsızlık turistleri kaçırmış. Körfez müşterileri de eski ilgilerini
kaybetmiş.
Aynı zamanda uluslararası piyasalarda artan altın
fiyatları, Çin ve Hindistan gibi yeni üreticilerin sektöre girmesine neden
olmuş.
Ancak Barsumyan gözardı edilemeyecek bir başka faktöre
dikkat çekiyor.
“Birçok kişi, kendilerinden önce gelenlerin beceri ve
uzmanlıklarını sürdüremiyor” diyen Barsumyan, birçoklarının sanattan çok fazla
para kazanmaya öncelik verdiği eleştirisinde bulunuyor.
Gerekli bir Zanaat
Bugünlerde yeni bir proje, Burç Hamud’un azalan sayıda
atölyesine umut veriyor.
Sarin Agopyan, kuyumculuğun Ermeni toplumu için son
derece önemli olduğunu söylüyor.
Son 20 yıl içinde atölyelerin kapandığını ve birçok
ustanın işi bıraktığını söyleyen Agopyan, bu ustaların becerilerinin
başkalarına aktarılmadığını belirtiyor.
Burç Hamud’da 500 atölye kaldığını tahmin eden Agopyan,
BM’nin desteklediği bir program çerçevesinde Badguer Merkezi’yle işbirliği
yaparak bu sektörü tekrar canlandırmaya çalışıyor.
Çalışmalar kapsamında pazarlama yöntemleri ve 3 boyutlu
baskı da bulunuyor. Aralarında Ermenistan da olan birçok ülkeden tasarım ve
üretim uzmanı projeye destek oluyor.
Agopyan “Ermeni kültüründe ilham verecek çok sey var”
diyor.
Yaratıcılık Eksikliği
Projeyi memnunlukla karşılayan kişilerden biri de 84
yaşındaki mücevher ustası Agop Hamamcıyan. Agopyan, kuyumculuğa 13 yaşında
başlamış.
Agopyan, 40’lı ve 50’li yıllarda İstanbul’dan gelen
Ermeni ustaların yerel üretime büyük katkılarda bulunduğunu söylüyor.
İstanbullu ustaların son derece yaratıcı olduğunu ve yeni
fikirlerle geldiğini söyleyen Agopyan, bu ustaların varlığının kendisi gibi
insanlara enerji verdiğini belirtiyor. Ayrıca bu dönemde Beyrut’un merkezinde 4
katlı bir binada çok sayıda ustanın kuyumculuk yaptığını anlatıyor.
Ancak 1975’te başlayan iç savaş sırasında kentin birçok
yeri gibi bu pazar da yıkılmış. Burç Hamud’da, Hamamcıyan gibi birçok kuyumcu
işlerini sıfırdan başlayarak tekrar kurmuş.
Hamamcıyan, çocukken usta kuyumculardan işi öğrendiğini,
ancak bu becerileri yeni nesillere aktarabilecek çok az kişi kaldığını
söylüyor.
Usta, Amerika’nın Sesi’nin sorularını yanıtlarken, eski
neslin işlerini kurmak için çok çalıştığını, şimdilerde ise gerçek anlamda
yaratıcılık eksikliği yaşandığını söyledi.
Hamamcıyan, bu sektörde usta olanların bir elin
parmaklarıyla sayılacak kadar azaldığını, bu nedenle bu tür projelere ihtiyaç
olduğunu söylüyor.
Yeni Nesil
Ancak herkes bu kadar heyecan duymuyor.
Birçok genç Ermeni, atalarının zanaatı olan kuyumculuk
yerine ekonomik güvenliği daha yüksek sektörlere kaymış. Geri kalan umutsuz
zanaatkarları ikna etmek ise kolay değil.
19 yaşındaki Hacag Barsumyan’ın Pegor Mücevherat için
büyük planları var. Şirket, babası Sarkis ve amcası Ohannes tarafından
kurulmuş.
Yeni tasarımlar deneyen ve şirketi sosyal medyada tanıtan
Hacag, projenin sağladığı eğitimin kendisine ilham verdiğini ve onu diğer Burç
Hamud kuyumcularıyla daha yakın çalışmaya ittiğini söylüyor.
Hacag “Önemli olan birbirimize mali ya da moral açıdan
olsun, destek olmak. Ayakta kalabilmek için dış dünyayla ciddi bir savaş
içindeyiz” diyor.
Genç kuyumcu geleceği düşünüyor. Gençlere hitap eden yeni
tasarımlar üzerinde çalışan Hacag Barsumyan’ın hedefinde Avrupa pazarları var.
Aynı zamanda nesilden nesle aktarılan becerilerin kaybedilmemesinin ne kadar
önemli olduğunun bilincinde.
19 yaşındaki genç girişimci, kuyumculuğun Ermeni
kültüründe tarih boyunca önemli rol oynadığını, bunun kültürel mirasları
olduğunu söylüyor.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.