Markar Esayan / markar.esayan@aksam.com.tr
Geçenlerde çalı ateşi gibi harlanan laiklik tartışması,
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın arka arkaya gelen beyanatlarıyla söndü
gitti. Ancak bize bildiğimiz önemli bir şeyi yeniden hatırlattı. Bu şey, Sayın
Erdoğan’ın bu türden tarihsel fay hatlarına denk gelen konularda kafası en net
kişi olduğu…
Oportünizme savrulmuyor ve kendisini de değişime sürekli
açık tutuyor. Bu değişim ise spekülatif alana doğru bir savrulma şeklinde
değil, hem özgün hem de evrensel anlamlarında doğal/doğru olana yaklaşma
gayretinde ortaya çıkıyor.
Şu anki olayları, sadece şu anın sahnesinde görünen
şekliyle değil, onların tarihsel bağlamlarına bakarak değerlendiriyor. Bir
mümin olmak ile bir devlet adamı olmak arasında farklar olacağı ama bu
farkların illa ki bir çelişkiye denk gelmeyeceğini bilerek hareket ediyor.
Sadece dindar bir lider açısından da değil; herhangi bir
ideolojiye bağlı liderler bu hassas ayırımda ilkine doğru savrulabilirler ve
kendinden menkul bir idealizm uğruna toplumun tamamına hizmet edebilme
yeteneğinden mahrum kalırlar.
Laiklik tartışması gibi, mesela 1915 Taziye mesajı,
İsrail ile müzakereler ve Mustafa Kemal konusunda Sayın Cumhurbaşkanı yerleşik
kurgulara uygun davransaydı, ilk önce ciddi bir iltifat görebilecekti. Çünkü
kolayı budur. Risk almazsınız. Sizi alkışlayacak bir kesim her daim vardır.
Ancak Sayın Erdoğan böyle yapmış olsaydı, ilkin yükselen
alkışlardan hemen sonra, toplumdaki karşılığında ve ona bağlanan güven
duygusunda yıpranma olacaktı. Çünkü hayat bu adımların yanlışlığını
gösterecekti. Toplumda karşılığı olan kurgular değil, gerçeklerdir.
Laiklik tartışması başladığında hemen aklıma Sayın
Erdoğan’ın Mısır’daki konuşması gelmişti.
Biliyor musunuz, ben o konuşmayı o vakitler
eleştirmiştim. Dindarları ezen jakoben laikçiliğe mesafeli bir kişi olarak
açıklama bana ters gelmişti.
Beklentime uygun “atarlı” bir konuşma o an benim gibileri
tatmin edecek ama daha sonra o hatayı fark ettiğimizde Sayın Erdoğan’a dönük
güvenimizde bir miktar düşme yaşanacaktı. Çünkü zaman ilerledi, değiştik,
geliştik; mesela paralelin ihanetini yaşadık ve Mısır’daki laiklik tanımının
bir geri adım veya pragmatik bir çıkış değil, hayati bir mesele olduğunu fark
ettik.
Sayın Cumhurbaşkanı’nın açıklamasıyla çok önemli bir
meselede, kamuoyu aritmetik değil, geometrik bir mesafe daha aldı, ışınlanma
benzeri… Geçmişte jaboben laikçilerden çok çeken dindarların bir kısmında
anayasada din vurgusu isteme olasılığına “oynayanlar” oldu. Laikçiler de böyle
olmasını isterlerdi ki kriz çıksın ve aştığımız bir konu yeniden hortlasın.
Bakın ne diyor Sayın Erdoğan cevaben.
“Bunların hepsi boş şeyler. Anayasada bu ülkedeki tüm
dini grupların inançları güvence altına alınıyorsa, devletin tüm inanç
gruplarına eşit mesafede olması esas alınıyorsa, özellikle İslam'a vurgu
yapmaya ne diye ihtiyaç olsun? Ben bir Müslüman olarak inancımı istediğim gibi
yaşayabiliyorsam mesele bitmiştir. Hıristiyan Hıristiyanlığını yaşayabiliyorsa,
Musevi Museviliğini yaşayabiliyorsa, ateist ateistliğini yaşayabiliyorsa onun
için de bitmiştir.”
Pastanın çileği ise, Sayın Erdoğan’ın bunları inanarak
söylemesi.
O yüzden bizler de ona inanıyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.