By Ümit Kardaş
Alman militarizmi-İttihat ve Terakki ortaklığı Almanların
emperyalist amaçları doğrultusunda şekillenirken, İttihat ve Terakki’nin
Türk-İslam sentezi ekseninde şekillendirdiği yeni bir ulus yaratma siyaseti de
Alman subaylarının gözetiminde zor ve şiddetle uygulanacaktı. Mustafa Kemal, 1
Ağustos 1926’da Los Angeles Examiner’da yayımlanan söyleşisinde şöyle diyordu:
“Milyonlarca Hıristiyan uyruğumuzun acımasızca, kitleler halinde evlerinden
sürülüp katledilmesinden sorumlu tutulması gereken bu eski Jön Türk Fırkası’nın
artıkları Cumhuriyet yönetiminde de rahat durmamışlardır.”
Büyükelçi Henry Morgenthau, “Büyükelçi Morgenthau’nun
Öyküsü” isimli kitabında şöyle yazıyor: “İttihatçı otoriteler tehcir emrini
vererek bir ırkın ölüm ilanını çıkartmış oluyorlardı; bunu iyi biliyorlar ve
benimle yaptıkları sohbetlerde gerçeği gizlemeye kalkışmıyorlardı.” İngiliz
siyasetçi Winston Churchill, aşağıdaki saptamada bulunuyordu: “1915’te Türk
hükümeti, Küçük Asya’daki Ermenilerin korkunç genel katliamını ve tehcirini
başlatarak sürdürdü. Bu ırkın Küçük Asya’dan temizlenmesi neredeyse
tamamlanmıştı… Bu suçun siyasal nedenlerle planlanıp işlendiği her türlü makul
şüpheden uzaktır… Bütün bölgeler bir tek idari holokostla haritadan silinmişti.
Bütün bunların insanlarca tanzim edilmesi mümkün değildi.”
Der Spiegel Dergisi’nin dış haberler servisi şefi ve
Spiegel-Buch editörü Wolfgang Gust, eşi Sigrid Gust ile birlikte yıllarca
Ermenilerin 1915-1916 yıllarında uğradıkları felaket ve yaşadıkları katliam ile
ilgili olarak Alman Dışişleri Bakanlığı siyasi arşiv belgeleri üzerinde çalıştı
“Alman Belgeleri Ermeni Soykırımı 1915-1916” ismi ile Belge Yayınları’ndan
çıkan kitap 992 sayfa. 179 sayfası belgelerin ve bazı ek kaynakların
değerlendirilmesi ve yorumlanmasıyla ilgili olan kitabın geri kalan 813 sayfası
belgelerden oluşuyor. İmha amacına yönelik tehcirin boyutları konusunda
tanıklıklar içeren belgelerin ve bu trajedide o zamanki Alman yönetiminin
rolünün ortaya konulması kitabı çok önemli kılıyor.
Alman militarizmi-İttihat ve Terakki ortaklığı Almanların
emperyalist amaçları doğrultusunda şekillenirken, İttihat ve Terakki’nin
Türk-İslam sentezi ekseninde şekillendirdiği yeni bir ulus yaratma siyaseti de
Alman subaylarının gözetiminde zor ve şiddetle uygulanacaktı.
Almanların Osmanlı’ya ve dolayısıyla Ermenilere yönelik
politikaları asıl güç merkezi olan Alman ordusu üst yönetimi tarafından
belirleniyordu. Politik yönetim sivillerden çok askerlerin elindeydi. İmparator
II. Wilhelm bile bu politikaların belirlenmesinde çok etkili değildi.
Almanya’nın otoriter bir rejime sahip olduğu ve Prusya militarizminin başat bir
rol oynadığı açıktı. 1848’de Almanya’da Fransız Devrimi’nin ideallerinin
gerçekleşmesine yönelik bir burjuva devrimi başarısızlıkla sonuçlanırken 2,8
milyon Alman, vatanlarını terk etti ve çoğunluğu Amerika’ya gitti. İnsan
hakları kavramı, Alman dilinde yer almıyordu. Alman Akademi Dünyası’na göre
Alman militarizmi olmadan Alman kültürü paramparça olurdu. Alman kültürü,
militarizmin koruyuculuğuyla onun içinden çıkıp gelmişti. Sonuç olarak bu
zihniyet Batı uygarlığına karşıttı. Bu nedenle Batı zihniyetli Ermeni elit
tabakası, Almanlara karşı antipati besliyordu. Almanlar da Batı zihniyetli
Ermenilerden hoşlanmıyorlardı. Alman propagandacısı ve Doğu Bürosu Müdürü
Freiherr Max vonOpenheim, Alman Başbakan Rethmann Hollweg’e Şam’dan yazdığı
raporda Amerikan ve İngiliz misyoner ve konsolosluk faaliyetlerini kışkırtıcı
ve fesat olarak tanımlıyordu. Almanlar Ermenileri bu nedenlerle yedinci müttefik
olarak telakki etmişlerdi. (Devam edeceğim.)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.