"Almanlar 1915’i herkesten daha iyi biliyorlar,
Osmanlı hükümetine tehcir tavsiyesini yapanlar da yine onlardı." Karar
Yazarı Etyen Mahcupyan Alman Parlamentosu'nun da 'Soykırım' olarak kabul ettiği
yasa tasarısı olan '1915 Olayları'yla ilgili "1915 için soykırım tanımını
reddeden tezler dökülüyor, arşivlerimizin açık olduğu hurafe" dedi."Müslüman’ın kaybı da tüm büyük savaş boyunca ve tüm
coğrafyada yaşandı. Ermeni ve Müslüman çeteler ise karşılıklı olarak toplam
50-60 bin kişi katlettiler… " diyen Mahcupyan "Nihayet işin kalbi
olan askeri arşivler halen kapalı…" ifadesini kullandı.
Etyen Mahcupyan'ın "Geçmişten değil bugün
utanalım" başlığıyla bugün (17 Haziran 2016)yayınlanan yazısı şöyle:
Alman Parlamentosu 1915’i ‘soykırım’ olarak kabullenirken
Alman devletinin o dönemki sorumluluğunu üstlendi. Beklenen bir adımdı, çünkü
1. Dünya Savaşı sırasında Alman/Osmanlı işbirliği üzerine yayınlanan arşiv
çalışmaları toplumu psikolojik olarak sıkıştırmaktaydı.
O dönemde Osmanlı ordusu içinde erat dışında her kademede
onlarca ve alt kademelere inildikçe yüzlerce Alman subayı görev yaptı. Bunların
resmi ve gayrı resmi raporları, yazışmaları, mektup ve hatıratı arşivde… Buna
yine onlarca Alman muhabirin ve konsolosluk görevlisinin tuttuğu kayıtları
günbegün çekilen fotoğrafları ekleyebilirsiniz. Diğer bir deyişle Almanlar
1915’i herkesten daha iyi biliyorlar. Osmanlı hükümetine tehcir tavsiyesini
yapanlar da yine onlardı. Daha önce Afrika’da uygulanan katliamın yetkili subaylarının
1910 itibarıyla Osmanlı ordusu içinde görev yaptığını da aklımızda tutalım…
***
Dolayısıyla arşiv çalışmaları yayınlandığı andan itibaren
Alman toplumu bu yükü vicdanından atma gereği ile karşı karşıya kalmıştı. Öte
yandan milletvekillerinin tümü 1915’in oylandığı oturuma katılmadılar. Bunun
nedeni 1915’in soykırım olmadığını düşünmeleri değil. Bu noktada sadece
Almanya’da değil, tüm Avrupa’da geniş bir konsensüs var. Ancak birçok kişi
haklı olarak bu olayın siyasete tahvil edilmesini doğru bulmuyor. Soykırım
hukuki bağlam içerisinde üretilmiş bir kavram olmakla birlikte, bütün kavramlar
gibi kısa zamanda onu doğuran çerçeveden kurtuldu ve jenerik bir nitelik aldı.
Yani bugün çoğu kişi bir olaya ‘hukuken’ soykırım denip denmeyeceği ile ilgili
değil. Soykırım tanımını veri alarak yaşanmış ya da yaşanmakta olan olaya
bakıyor ve soykırım tanımını koyuyor. Nitekim biz de Bosna’da bunu yaptık ve
vicdanen haklıydık…
Aynı şekilde dünyanın ekseriyeti de bugün 1915’e soykırım
diyor ve kendisini vicdanen haklı görüyor. Nedeni basit… Soykırım tanımında
sayılan koşullar 1915 yılında da aynen geçerli. Tabi ki bunun hukuken
geçerliliği yok. Ve yine tabi ki ‘olmuşsa da niçin olmuş’ sorusunun türlü
çeşitli cevapları var ve birçoğu makbul. Ancak bu mülahazalar olmuş olanı
olmamış hale getirmiyor…
***
Türkiye kamuoyu bu olayın esasını anlamamak üzere
yıllardır direniyor. Mesele 1915’in bir soykırım olup olmaması değil. Türkiye
de bugün 1915’e soykırım demediği için baskı altında değil… Bu tanıma ilelebet
itiraz edebilirsiniz, ama itiraz etme meşruiyetini üretmeniz lazım. Türkiye’nin
ise bu konuda asgari nesnelliği gösterme niyetinin olup olmadığı belirsiz.
Soykırım tanımını reddetmek üzere üretilmiş olan tezler bilimsel açıdan
‘dökülüyor’ ve açıkça söylemek gerekirse bazıları gülünç. Soykırımın reddi görevi
üstlenmiş olan tarihçiler evrensel kalibrenin çok altındalar. Resmi bir tezi
savunmak üzere üretilen metnin ‘tarih malzemesi’ olma ihtimali zaten zayıf
iken, buna bir de bilimsel yetersizlik
ekleniyor.
***
Sonuçta ortaya bir sürü hurafe çıkıyor… Ermeni toplumunun
liderlerinin ‘isyan’ kararı alması, toplumun önemli bölümünün isyana katıldığı,
beş yüz bin Müslüman’ın öldürüldüğü, arşivlerimizin açık olduğu gibi… Ermeni
liderler ancak 1915 başında Ermeni erkekler askere alındıktan sonra Taşnaklara
destek verdi, toplumun çok küçük bir kısmı çeteleşti ve birkaç yüz kişinin
öldüğü sadece iki yerel çatışma yaşandı, beş yüz bin Müslüman’ın kaybı da tüm
büyük savaş boyunca ve tüm coğrafyada yaşandı. Ermeni ve Müslüman çeteler ise
karşılıklı olarak toplam 50-60 bin kişi katlettiler… Nihayet işin kalbi olan
askeri arşivler halen kapalı…
Türkiye’nin sorunu geçmişle değil bugünle ilgili…
Utanılacak olan da dünde değil, bugünde gizli.
1 yorum:
Etyen Mahcupyan, ermenilerin basina gelenlerin Soykirim olmadigini hic bir zaman iddia etmedi, hatta Soykirim oldugunu defalarca yazdi. Onun disinda, ermenilerin maruz kaldigi haksizliklari, bu haksizliklarin ne zaman cekilmez bir duruma geldigini da yazd. Bunun Turkiye'de yasayan bir ermeni icin kolay bir is olmadiginin farkinda olmak lazim. Fakat ayni zamanda, Turkiye'de yasayan ermeni toplumunun bir cok ileri geleni, örnegin Etyen Mahcupyan, rahmetli Hrant Dink, Patrik Mesrob Mutafyan, simdiki patrik vekili Atesyan, defalarca bu konu hakkinda göruslerini, dusuncelerini acikladilar. Hrant, Etyen ve Mutafyan defalarca dunyanin bir cok ulkesine gidip parlamentolarinda konusmalar yaptilar, Ermeni Soykiriminin taninmamasi icin ellerinden geleni yaptilar. Diaspora hakkinda agza alinmayacak hakaretler yaptilar. Özellikle Hrant bu konuda cok ileri gitmisti. Ermeniliklerini, entellektuelliklerini, aydin insanlar olduklarini ne inkar ediyor ne de kucumsuyorum, fakat gercek su ki, Diaspora ermenileri arasinda onlardan kat kat daha entellektuel, daha aydin binlerce insanimiz var ve Ermeni Soykiriminin dunya parlamentolari tarafindan, politikacilar tarafindan, tarihciler, yazarlar, cizerler vesaire tarafindan taninmasi ve bu Insanlik sucunun kinanmasi icin cok caba sarfettiler. Etyen diyorki " Ve yine tabi ki ‘olmuşsa da niçin olmuş’ sorusunun türlü çeşitli cevapları var ve birçoğu makbul". Ben de Etyen'e soruyorum: Bu sucun islenmesi icin makbul bir sebep olabilir mi? Atesyan'a gelince. Bence hem Atestan hem de cevresindekiler, o na bu konuda o mektubu yazmasinda yardimci olanlar, utanmali! Kendileri disinda hic bir ermeninin görusunu temsil etmiyorlar ve yaptiklarindan dolayi ermeni halkindan hemen özur dilemeliler.
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.