Matbaa teknolojisini ilk kullanan dillerden biri
Ermenicedir. Buna rağmen ilk Ermenice kitabın ancak 250 yıl sonra 1512’de
Venedik’te, daha sonra da Ermenistan’da Eçmiyadzin’de 1771’de basılmış olması
şaşırtıcı gelecektir. Bu, Ermeni halkının anayurdunda politik ve ekonomik
istikrarsızlıkların hüküm sürdüğü, Osmanlı sultanı ile İran Şahı tarafından
getirilen kısıtlamaların yürürlükte olduğu 16. – 18. yüzyılların gerçeğidir.
Ancak bu saptama, sözünü ettiğimiz iki hükümdarın
doğrudan Ermenice kitap basımını yasakladığı anlamına gelmez. Tersine Osmanlı
ve İran başkentleri Ermenice yayınlar açısından iki önemli merkezdi. Hatta
İran’ın ilk matbası 1636 yılında Ermeniler tarafından Yeni Culfa (bugün bir
kısmı İsfahan sınırları içinde olan Ermenice adıyla Nor Jougha) mahallesinde
kurulmuş, ilk kitap da 1638 yılında basılmıştı. Peki ama kitabın basılması
neden iki yıl almış? Khachatur Kesaratsi ve ekibi için söz konusu olan sadece
makine parçalarını birleştirmek ve birkaç manivelayı hareket ettirmekten ibaret
değildi; parçaları yanlarında danışacakları Avrupalı bir uzman ya da örnek
çizimler olmadan sıfırdan kendileri yaptılar. Onlara biçim verdiler, harfleri
oydular ve kendi kağıtlarını kendileri yaptılar. Bu, büyük bir teknolojik
başarı ve Ermeni Diyasporası’nın o çağda teknolojik gelişmenin en ön saflarında
yer aldığının kanıtıydı.
Sonraki iki yüzyıl boyunca, sahip oldukları büyük maddi
kaynaklarla İranlı Ermeni tüccarlar toplumu, 1666-1668 yıllarında Amsterdam’da
ilk İncil’in basımı, Hindistan’da 18. yüzyıl sonları ve 19. yüzyılın başlarında
kurulan matbaalar dahil, dünyanın dört bir yanında kitap basımına katkıda
bulundular.
Konstantinopolis – ve daha sonra diğer bir önemli Osmanlı
limanı olan Smyrna – Venedik’te Mıhitarist cemaatiyle boy ölçüşecek ve giderek
onları geçecek kadar kendi başlarına birer Ermenice kitap basım merkezi haline
geldiler. Konstantinopolis, bugünkü İstanbul, 1698’den bu yana, sadece beş kez
ara verilmesini saymazsak, her yıl en az bir Ermenice kitap basılan bir
kenttir. Ancak burada ilk Ermenice kitap basımının geçmişi çok eskilere, 1567
yılına kadar uzanır. Ayrıca o dönemde Osmanlı İmparatorluğu’nda Kudüs’te de ilk
matbaayı 1883 yılında Ermeniler kurmuştu.
19. yüzyılda ABD’de ilk Ermenice kitap basımı 1850’lerde
Amerikan misyonerler tarafından gerçekleştirildi. Ülkenin en eski Ermeni
basımevi Haygag Eginian tarafından 1890’da New York’da kuruldu. Daha sonraki
yıllarda Boston’daki Ermeni basımevleri onu takip etti. Ancak ABD’de Ermenice
kitap basımında öncülük bugün California’ya ait.
İlk Ermenice kitap için bkz. –
http://100yil100gercek.com/gercek/ilk-ermenice-kitap-1512de-venedikte-basildi/.
Referanslar ve Diğer Kaynaklar
1. Hacikyan, Basmajian, Franchuk, Ouzounian. The Heritage
of Armenian Literature, Vol. 3: From The Eighteenth Century To Modern Times.
Wayne State University Press, 2005, s. 43-50
2. Armenian Research Center, University of
Michigan-Dearborn and the Alex and Marie Manoogian Museum, Southfield, joint
exhibit. Celebrating the Legacy of Five Centuries of Armenian-Language Book
Printing, 1512-2012. University of Michigan-Dearborn, 2012
3. Armenian Apostolic Patriarchate of Jerusalem, Holy See
of St. James. “Gulbenkian Library”
4. Georgiy Saakov. “Armenian book’s divine breath through
the ages”, The Armenian Reporter, 8 Şubat 2013
Bizi takip edin
The Schools of New Julfa/Nor Jougha, published there in
1914, carrying on a centuries-old practice
Görsele ait bilgi
The Schools of New Julfa/Nor Jougha kitabı, yüzyıllık bir
geleneğin ürünü olarak Yeni Culfa’da 1914’te basılmıştı.
Atıf ve kaynak
Տիգրան Աբգարեանց/Tigran Abcarians (1877-1950) [Genel
kullanıma açık alan], bkz. Wikimedia Commons
Facebook – Twitter – Instagram – Google+



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.